Το να ξυπνάς πρωί πρωί και το μόνο που σκέφτεσαι είναι αν έχει ισοπεδωθεί μια χώρα, ε, αυτό δεν είναι ένα ευχάριστο, ανοιξιάτικο ξύπνημα. Ευτυχώς πρυτάνευσε η λογική και έχουμε την καλοδεχούμενη κατάπαυση του πυρός, χάρη στη μεσολάβηση του Πακιστάν, ενδεχομένως της Κίνας και λόγω των θηριωδών απειλών του πλανητάρχη.
Είναι όντως αποκρουστικό να απειλεί μια υπερδύναμη ένα κράτος πως θα το στείλει στη Λίθινη Εποχή, αλλά για τον Ντόναλντ Τραμπ αυτή η ακραία συμπεριφορά αποτελεί μέρος της προσωπικότητάς του και ένα από τα διαπραγματευτικά του όπλα που το έχει δοκιμάσει και σε άλλες υποθέσεις. Είναι σαφές πως άλλο πράγμα είναι η κατάπαυση του πυρός και άλλο η μόνιμη ειρήνη. Ομως, πολλές φορές, η χρονική διάρκεια των διαπραγματεύσεων παρατείνεται, ώστε τελικά να αποκτήσει τα χαρακτηριστικά της μονιμότητας. Συνεπώς, το δεκαπενθήμερο των συζητήσεων να μην το πάρουμε τοις μετρητοίς και αν συμβεί αυτό, δηλαδή η παράτασή του, είναι αναμφίβολα μία ακόμα πιο θετική εξέλιξη.
Επίσης, οι δέκα όροι που υπέβαλε το Ιράν δεν αφορούν την κατάπαυση του πυρός –δηλαδή η αποδοχή τους δεν αποτέλεσε προϋπόθεση για την εκεχειρία–, απλώς είναι οι θέσεις του για τη φάση των διαπραγματεύσεων, εκεί όπου οι ΗΠΑ, εκπροσωπώντας και το Ισραήλ, θα προσέλθουν με τις δικές τους θέσεις. Δεν θα είναι μια εύκολη διαδικασία, πολύ δε περισσότερο αν κατά τη διάρκειά της παρατηρηθούν φαινόμενα οργανωμένης παραβίασης της κατάπαυσης του πυρός. Στην προκειμένη περίπτωση το ενδιαφέρον, για ευνόητους λόγους, εστιάζεται στον Λίβανο. Ηδη το Ισραήλ δηλώνει πως ο Λίβανος βρίσκεται εκτός της συμφωνίας.
Αλλο πράγμα είναι η κατάπαυση του πυρός και άλλο η μόνιμη ειρήνη. Ομως, πολλές φορές, η χρονική διάρκεια των διαπραγματεύσεων παρατείνεται, ώστε να αποκτά τα χαρακτηριστικά της μονιμότητας.
Μακριά από τις εκατέρωθεν διθυραμβικές κραυγές, οι αναλυτές εστιάζουν την προσοχή τους σε δύο πτυχές των διαπραγματεύσεων. Στο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν και στη στάση του καθεστώτος απέναντι στους πληρεξουσίους του. Αν επιλυθούν αυτά τα προβλήματα, είναι δυνατόν να αρθούν οι κυρώσεις και να αρχίσει να επανεντάσσεται σταδιακά το Ιράν των 92 εκατομμυρίων κατοίκων στη διεθνή οικονομία. Είναι προφανές πως η ελεύθερη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ είναι παράπλευρη συνέπεια των ανωτέρω δύο ζητημάτων, αν θέλουμε να μιλάμε για μόνιμη ειρήνη στην περιοχή.
Το τι σημαίνει αυτή η κατάπαυση του πυρός για την παγκόσμια οικονομία αποτυπώνεται στην αποκλιμάκωση των τιμών του πετρελαίου. Οσοι σορτάρισαν στα χρηματιστήρια σε αυτό το ενδεχόμενο έβγαλαν μια περιουσία, κάτι μάλλον σύνηθες το τελευταίο χρονικό διάστημα. Είπαμε, οι κρίσεις πάντα κάποιους τους κάνουν πλουσιότερους. Αλλά και εμάς τους κοινούς θνητούς αφορούν η ομαλοποίηση των αγορών και η μείωση της έντασης. Καλοκαίρι έρχεται, ο τουρισμός παραμένει η ατμομηχανή της οικονομίας μας και η αβεβαιότητα είναι πηγή μιας γενικότερης αστάθειας.
Φυσικά, όλα τα παραπάνω αισιόδοξα ισχύουν υπό έναν όρο: οι δύο πλευρές δεν έχουν μια κρυφή ατζέντα και η κατάπαυση του πυρός απλώς την εξυπηρετεί.
