Επί χρόνια, γνωστός αρχιτέκτονας παρουσίαζε με τρόπο γλαφυρό σε μέσα ενημέρωσης το εύρωστο μποστάνι του, με πολλά είδη λαχανικών, στην ταράτσα πολυώροφου κτιρίου στους Αμπελοκήπους και υπερηφανευόταν γι’ αυτό. Δικαίως. Είχε καταφέρει να κάνει κάτι που άλλοι μόνον ονειρευόμαστε: «Νιώθω ωραία να παράγω τη δική μου τροφή, αυτό που τρώω να το έχω παρακολουθήσει σε όλη του τη διαδικασία, από τη γέννηση μέχρι τη στιγμή που είναι έτοιμο για κατανάλωση», έλεγε.
Δεν γνωρίζω πότε ο όμορφος και καλοφροντισμένος αστικός λαχανόκηπος μετατράπηκε σε φάρμα. Πριν από λίγες ημέρες, όμως, το ρομαντικό αφήγημα της αυτάρκειας και της επαφής με τη φύση κατέρρευσε.
Οταν κατόπιν καταγγελίας αστυνομικοί ανέβηκαν στην ταράτσα, βρήκαν και απομάκρυναν βάσει της νομοθεσίας 31 κότες, 10 άλλα πτηνά διαφορετικών ειδών, 10 ενήλικες κατσίκες και 3 κατσικάκια. Ζούσαν μέσα σε κλουβιά, με ελάχιστο χώρο στη διάθεσή τους και σε κακές συνθήκες υγιεινής.
Δεν είχαν πατήσει ποτέ χώμα, μόνο τσιμέντο. Δεν ήταν «ιδιότυπη στάνη» ή «αστικό μαντρί», όπως χαριτωμένα το αποκάλεσαν κάποιοι. Ηταν κολαστήριο.
Η είδηση έγινε για μία ακόμη φορά αφορμή διαξιφισμών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Μερικοί, παρά τις σοκαριστικές εικόνες, μίλησαν για οικολογική συνείδηση, για επιστροφή στη φύση ακόμη και μέσα στο τσιμέντο της μεγαλούπολης, και για τον «μάγκα αρχιτέκτονα» που από φθόνο τον κατήγγειλαν και διασύρεται άδικα. Και ξεσπάθωσαν.
«Εσείς οι φιλόζωοι που τόσο κόπτεστε για τα ζώα της ταράτσας, γιατί δεν ασχολείστε με την εντατική κτηνοτροφία; Με τις ιχθυοκαλλιέργειες; Με τα παράνομα καταφύγια; Με τα σκυλιά που περνούν όλη τους τη ζωή δεμένα με μια αλυσίδα;».
Καθόλου δεν θα διαφωνήσω. Η φιλοζωία δεν πρέπει να έχει αστερίσκους. Οπως έχει πει ο σπουδαίος Πίτερ Σίνγκερ, σε ό,τι κάνουμε μετράει ο πόνος που ίσως προκαλούμε σε ένα πλάσμα, όχι τα αφηγήματα που χτίζουμε γύρω από τις πράξεις μας.
Το ερώτημα, άλλωστε, αν τα ζώα υπέφεραν στη δήθεν φάρμα ή όχι, ο ίδιος ο πρωταγωνιστής της ιστορίας το έχει απαντήσει. «Επειδή βρισκόμαστε αρκετά ψηλά, τα φυτά είναι εκτεθειμένα σε όλα τα καιρικά φαινόμενα και δεν είναι προστατευμένα, οπότε μπορεί να καταστραφούν από το κρύο, ένα χαλάζι ή τον υπερβολικό αέρα», ανέφερε σε συνέντευξή του προ διετίας ο αρχιτέκτονας.
«Το χειρότερό τους είναι η πολλή ζέστη του Αυγούστου, που καίει σχεδόν τα πάντα. Μόνο οι μελιτζάνες επιβιώνουν λίγο-πολύ τον Αύγουστο».
Σωστά. Οι μελιτζάνες του θα επιβίωναν «λίγο-πολύ» και το φετινό καλοκαίρι. Τα κατσικάκια και οι κότες;
