Παρά την ιερή αγανάκτηση που προκάλεσε στην κυβερνητική πλειοψηφία η συνεδριακή απόφαση του ΠΑΣΟΚ για μη συνεργασία με τη Ν.Δ., για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης αποτελεί σχεδόν υπαρξιακή ανάγκη αυτή η απόλυτη αποστασιοποίηση. Η εμπειρία της συγκυβέρνησης με τη Ν.Δ. μετά τις δεύτερες εκλογές του 2012 σχεδόν εξαΰλωσε το ΠΑΣΟΚ και απαιτήθηκε μεγάλη προσπάθεια για να καταφέρει να αυξήσει τα ποσοστά του και να τα σταθεροποιήσει στην περιοχή του 12%-13%.
Αν το ΠΑΣΟΚ υπονοήσει ότι το σχέδιό του για την επόμενη μέρα είναι να συγκυβερνήσει ξανά με τη Ν.Δ., ουσιαστικά «βάζει τα χέρια του και βγάζει τα μάτια του». Γιατί κάποιος να ψηφίσει τον μικρό (με βάση τις δημοσκοπήσεις) εταίρο ενός μελλοντικού κυβερνητικού σχήματος και να μην πάει κατευθείαν στον πρωταγωνιστή; Και αντιστρόφως, όσοι είναι δυσαρεστημένοι από τη Ν.Δ. και θέλουν να το εκφράσουν μέσα από την κάλπη, γιατί να ψηφίσουν τον αυριανό συνοδοιπόρο της;
Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης οριοθέτησε μια σαφή πορεία προς τις εκλογές: πολιτική αυτονομία με στόχο τη νίκη και «όχι» σε οποιασδήποτε μορφής συνεργασία με τη Ν.Δ. Αντικειμενικά, υπάρχει ακροατήριο για τα μηνύματα αυτά. Πόσο διευρυμένο είναι, όμως, δεν μπορεί να απαντηθεί με σαφήνεια, ιδιαίτερα καθώς το εκλογικό σώμα δείχνει ρευστό και ευμετάβλητο απέναντι σε μια σειρά από παράγοντες.
Αναμενόμενη η πίεση που επιδιώκεται να ασκηθεί με το ερώτημα: «Και με ποιον θα κυβερνήσει το ΠΑΣΟΚ;». Δεν μπορεί να μην παρατηρήσει κάποιος, πάντως, ότι η διατύπωση και μόνον του ερωτήματος αναγνωρίζει την πιθανότητα το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης να κερδίσει τις επόμενες εκλογές. Και βεβαίως, δεν μπορεί να αποκλειστεί αυτό το ενδεχόμενο· άλλωστε η Χαριλάου Τρικούπη το έχει θέσει ως στόχο, δείχνει, ωστόσο, μη ρεαλιστικό με τα σημερινά δεδομένα.
Αν υποθέσουμε ότι μπορεί να επέλθει ανατροπή, τότε είναι πολύ πιθανό συνολικά το αποτέλεσμα των επόμενων εκλογών να διαμορφώσει μια εντελώς διαφορετική εικόνα του πολιτικού σκηνικού. Και τα όποια ερωτήματα θα πρέπει να απαντηθούν με βάση εκείνα τα δεδομένα.
Το ερώτημα «με ποιον θα συνεργαστεί το ΠΑΣΟΚ;» είναι μια στρατηγική επιλογή της πλειοψηφίας, που επενδύει στο στοιχείο της σταθερότητας και θέλει να αναδείξει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης ως δυνητικό παράγοντα αστάθειας. Οι επιλογές που γίνονται από το ΠΑΣΟΚ, όμως, ούτε δυσερμήνευτες είναι ούτε παράλογες ως στρατηγική.
