Για τους ποιητές «οι μόνες μάχες που χάνονται είναι αυτές που δεν δίνονται» και όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν άφησαν μάχη κατά της ακρίβειας που να μη δώσουν. Από την εποχή του «πολέμου κατά των μεσαζόντων», στα πρώτα χρόνια του ΠΑΣΟΚ, μέχρι τον Κίμωνα Κουλούρη, που το 2003 δήλωνε ότι «από τα 48 είδη φρούτων και λαχανικών, τα 45 είχαν πτωτική τάση. Αυξήθηκε το ραδίκι Ιταλίας και το κάναμε θέμα. Και γιατί, κυρία μου, πρέπει να φας ραδίκι Ιταλίας; Δεν κατάλαβα!», και μέχρι τον Χρήστο Φώλια, που το 2008 απειλούσε ότι θα κόψει τα χέρια των κερδοσκόπων και ανακοίνωσε δέσμη σαράντα ενός (ολόκληρων!) μέτρων, φτάσαμε στην εκστρατεία του Τάκη Θεοδωρικάκου με το πλαφόν στο κέρδος (μόνο) των βενζινοπωλών.
Και όμως! Παρά τις πομπώδεις εκστρατείες ο ελληνικός πληθωρισμός είναι διαχρονικώς ο υψηλότερος στην Ευρωζώνη, ίσως επειδή οι μάχες κερδίζονται και χάνονται πριν δοθούν. Οπως γράφαμε παλαιότερα, η ακρίβεια στην αγορά είναι απλώς ο πυρετός της οικονομίας. Το γεγονός ότι η χώρα πορεύεται με «δέκατα» πολλά χρόνια τώρα και εμφανίζει υψηλές θερμοκρασίες όταν γίνει πόλεμος, πανδημία ή, έστω, μια απλή κινητοποίηση των αγροτών, σημαίνει ότι υπάρχει κάποια ασθένεια που τα αντιπυρετικά επιδόματα –προσφιλής συνταγογράφηση όλων των κυβερνήσεων– δεν μπορούν να καταπολεμήσουν.
Τώρα, όπως έγραφε ο φίλος Κώστας Καλλίτσης, λόγω πολέμου «στον πληθωρισμό είμαστε πρωταθλητές. Τον Φεβρουάριο ήταν 3,1% έναντι 1,9% στην Ευρωζώνη, 63% υψηλότερος. Και η αφαίμαξη που γίνεται στο λαϊκό εισόδημα είναι πολύ μεγαλύτερη από το ποσοστό του, γιατί η ακρίβεια στα είδη πρώτης ανάγκης είναι υψηλότερη από τον μέσο όρο: 8,2% στα ενοίκια, 12,3% στα ρούχα, 5,3% στα τρόφιμα κ.ο.κ.» («Καθημερινή», 29.3.2026). Φταίνε οι κερδοσκόποι, κατά πως λένε, όλες οι κυβερνήσεις. Φταίνε, αλλά είναι περίεργο ότι σε πιο ανεπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες, εκεί όπου ο σκοπός του κέρδους θεωρείται ιερός, αυτοί οι κερδοσκόποι δεν βρίσκουν για να κάνουν τον πληθωρισμό υψηλότερο.
Υπάρχει όμως κι ένας (αόρατος) ελέφαντας στο δωμάτιο. Ενας μανάβης όσο και να κερδοσκοπήσει αθέμιτα, θα έχει διάφορο μερικά κατοστάρικα. Ενας μεσάζων, μια επιχείρηση, κάποια χιλιάρικα. «Χάρη στον πόλεμο», έγραφε ο κ. Καλλίτσης, «εφόσον οι τιμές διατηρηθούν στα σημερινά επίπεδα, με τον πληθωρισμό και τους σημερινούς συντελεστές ΦΠΑ, η κυβέρνηση υπολογίζει να μαζέψει 2-3 δισ. επιπλέον έσοδα για προεκλογική χρήση». Το ελληνικό κράτος είναι (λόγω τζίρου) ο μεγαλύτερος κερδοσκόπος της ελληνικής οικονομίας. Και φυσικά, δεν βάζει στον εαυτό του πλαφόν στα δικά του έσοδα, όπως έκανε με τους βενζινοπώλες.
