«Φρένο σε φαινόμενα διαφθοράς και καλύτερη προετοιμασία και εκπαίδευση για τους υποψήφιους οδηγούς επιχειρεί να θεσμοθετήσει το υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών με το νομοσχέδιο “Εκπαίδευση και κατάρτιση υποψήφιων οδηγών”, που παρουσιάστηκε χθες στο υπουργικό συμβούλιο. Ο εξεταστής μετακομίζει στη θέση του συνοδηγού, από το πίσω κάθισμα του εξεταστικού οχήματος, η διαδικασία καταγράφεται εξ ολοκλήρου με ηλεκτρονικά μέσα – κάμερα και σύστημα καταγραφής ήχου».
Το συγκεκριμένο απόσπασμα είναι από ρεπορτάζ της «Κ» με ημερομηνία 29.1.2021. Πέντε χρόνια μετά, το υπουργείο επιχειρεί εκ νέου να αναμορφώσει τις εξετάσεις για την απόκτηση διπλώματος οδήγησης και να βγάλει στους δρόμους καλύτερους οδηγούς, ανακοινώνοντας την προηγούμενη εβδομάδα τα ίδια πάνω-κάτω μέτρα με τότε, τα οποία ωστόσο δεν μας εξήγησε κανείς γιατί τόσο καιρό βρίσκονταν στη ναφθαλίνη. Δεν πρέπει να γνωρίζουμε γιατί δεν υλοποιήθηκε το πολυδιαφημισμένο αδιάβλητο σύστημα εξετάσεων; Τι εμπόδιζε το υπουργείο να βάλει «στοπ» στον χρηματισμό μερίδας εξεταστών και να πατάξει τη διαφθορά όλο το προηγούμενο διάστημα; Οι αντιδράσεις από τον κλάδο και οι συνδικαλιστικές λογικές, η γραφειοκρατία, τεχνικά ζητήματα ή μήπως θέματα προστασίας προσωπικών δεδομένων; Γιατί η πολιτεία και οι υπουργοί υπόσχονται και διαφημίζουν παρεμβάσεις που αδυνατούν να εφαρμόσουν;
Η ελληνική «ιδιαιτερότητα», μία από τις πολλές, συνεχίζεται χρόνια τώρα, και με όλες τις κυβερνήσεις. Πολιτεία και υπουργοί υπόσχονται και διαφημίζουν παρεμβάσεις που αδυνατούν να εφαρμόσουν.
Ενας λογικά σκεπτόμενος πολίτης θα πίστευε ότι από τη στιγμή που ψηφίζεται ένας νόμος, τίθεται ταχύτατα σε ισχύ. Στην Ελλάδα όμως όλα είναι σχετικά, και οι νόμοι. Αυτή η ελληνική «ιδιαιτερότητα», μία από τις πολλές, συνεχίζεται χρόνια τώρα, και με όλες τις κυβερνήσεις. Γι’ αυτό πιθανότατα η αυστηρή νομοθεσία συχνά δεν πτοεί τους Ελληνες. Την αντιμετωπίζουν ως κενό γράμμα. Εμπειρικά οι περισσότεροι ξέρουν ότι η πολιτεία ανακοινώνει αυστηρούς νόμους, δεν μπορεί να τους εφαρμόσει γρήγορα, αν τους εφαρμόσει, ούτε διαθέτει μηχανισμούς ελέγχου για να τους παρακολουθεί συστηματικά.
Στις σπάνιες περιπτώσεις, όμως, που το σύστημα λειτουργεί σωστά, γίνεται καλή νομοθέτηση, και επαρκής επιτήρησή της, τα οφέλη είναι εντυπωσιακά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι εντατικοί έλεγχοι της Τροχαίας στους δρόμους, τα συνεχή μπλόκα, τα συστηματικά αλκοτέστ, και μάλιστα αρκετούς μήνες πριν από τη θέσπιση του νέου ΚΟΚ. Οπως έγινε γνωστό πρόσφατα, η Ελλάδα το 2025 σημειώνει τη δεύτερη μεγαλύτερη μείωση θανάτων από τροχαία (22%) στην Ε.Ε. Βέβαια δεν ξέρω αν πρέπει κανείς να χαίρεται ή να θυμώνει.
