Χθες πάλι ο Ντόναλντ Τραμπ εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση εναντίον των συμμάχων των ΗΠΑ. «Τα έθνη του ΝΑΤΟ δεν έχουν κάνει απολύτως τίποτα για να βοηθήσουν με τη χώρα των τρελών, το στρατιωτικώς αποδεκατισμένο Ιράν. Οι ΗΠΑ δεν χρειάζονται τίποτα από το ΝΑΤΟ, όμως, “μην ξεχάσετε ποτέ” αυτήν την τόσο σημαντική στιγμή!», έγραψε –με κεφαλαία γράμματα– ο Αμερικανός πρόεδρος στο (ιδιοκτησίας του) κοινωνικό δίκτυο Truth Social. Εδώ και καιρό αποκαλεί «δειλές» τις χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ, έχει απαιτήσει την παράδοση της Γροιλανδίας στις ΗΠΑ από τη σύμμαχο Δανία, την ίδια ώρα που οι ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ χρησιμοποιούν βάσεις και υπηρεσίες που παρέχουν οι σύμμαχοι στον πόλεμο εναντίον του Ιράν. Κληθείς να απαντήσει σε αυτήν την πιο πρόσφατη επίθεση, ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε επανέλαβε τα γνωστά εγκώμιά του προς τον Τραμπ, ότι χάρη σε αυτόν η Συμμαχία ενισχύεται, με αυξημένες στρατιωτικές δαπάνες των χωρών-μελών.
Ο πρώην πρωθυπουργός της Ολλανδίας δεν είναι αφελής. Γνωρίζει το πολιτικό κόστος της κολακείας, αλλά καταλαβαίνει, επίσης, πόσο επικίνδυνο θα ήταν για τη Συμμαχία να απαντήσει στον Τραμπ με τον τρόπο που αυτός μιλάει γι’ αυτήν. Για τον Ρούτε η συνοχή του ΝΑΤΟ είναι προτεραιότητα, όπως, εξάλλου, είναι και για τις χώρες (όπως η δική μας) που είναι πιο εκτεθειμένες σε κινδύνους από όσο άλλες. Και ο Τραμπ θα όφειλε να το καταλαβαίνει, καθώς η χώρα του εμπλέκεται συνεχώς σε διενέξεις. Ομως, αντιθέτως με όλους τους προκατόχους του στον Λευκό Οίκο, αυτός θεωρεί τους συμμάχους αναλώσιμους, περιττούς. Ετσι, αφού έριξε τις χώρες του Κόλπου στην πυρά, ξεκινώντας αιφνιδιαστικό πόλεμο εναντίον του Ιράν, τώρα καίει και τις γέφυρες με τους συμμάχους στο ΝΑΤΟ.
Οταν η αρχή μιας συμμαχίας, «Ενας για όλους και όλοι για έναν», μετατρέπεται σε «Ενας εναντίον όλων», ή ο ένας θα αλλάξει ή –αργά ή γρήγορα– οι άλλοι θα λάβουν τις αποστάσεις τους. Για να σώσουν ό,τι σώζεται από την ομάδα, για να προστατεύσουν εαυτούς. «Αυτή η τόσο σημαντική στιγμή», που επικαλείται ο Τραμπ, θέτει ερώτημα ιστορικής σημασίας: «Πώς και ουδείς αμερικανικός θεσμός μπορεί να υπερασπιστεί τα συμφέροντα της χώρας εναντίον ενός ανθρώπου;».
