Θες ν’ αγιάσεις, αλλά δεν σε αφήνουν. Διατρέχοντας χθες ξανά το YouTube, ανακάλυψα νέο βίντεο παραγωγής τεχνητής νοημοσύνης (βλέπω ότι αναρτήθηκε πριν από 16 ώρες) με τίτλο «The Godfather Casts We lost | Al Pacino Pays Tribute».
Το παρακολουθώ (διαρκεί επτά λεπτά) και αναρωτιέμαι πώς να ένιωσε ο Αλ Πατσίνο βλέποντάς το, καθώς επίσης εάν χρειάζεται νομική κάλυψη, τόσο ως προς τον Πατσίνο, αλλά και τους συγγενείς των νεκρών που… εμφανίζονται σε αυτό. Ας είναι όμως.
Το βίντεο έχει ως εξής: υπό την υπόκρουση μιας μελιστάλαχτης, σιτσιλιάνικης υποτίθεται μελωδίας (παραείναι fake – ίσως να την έγραψε και αυτήν η ΑΙ), ο γηραιός σήμερα Πατσίνο στέκεται μπροστά στην είσοδο ενός νεκροταφείου, η πύλη του οποίου γράφει: «Στη μνήμη του καστ του “Νονού”». Θυμίζουμε, η ταινία προβλήθηκε το 1972.
Ο Πατσίνο, με αργές, νωχελικές κινήσεις και πένθιμο βλέμμα, μπαίνει μέσα και πάει από τάφο σε τάφο. Γονατίζει, ακουμπάει το μνήμα με σεβασμό και αμέσως εμφανίζεται, με φτερά αγγέλου, ο νεκρός, αγκαλιάζονται και μετά το φάντασμα χάνεται στον αέρα. Ξέρουμε ποιος είναι ο νεκρός και από την επιγραφή πάνω στην ταφόπλακα. Σημειωτέον, οι νεκροί εμφανίζονται όχι στην ηλικία που είχαν όταν πέθαναν, αλλά σε αυτήν που είχαν όταν έπαιζαν στον «Νονό» – και με τα ρούχα του ρόλου τους.
Μεταξύ των άλλων, ο Πατσίνο συναντάει τον Ρίτσαρντ Καστελάνο, που υποδυόταν τον Κλεμέντσα (νεκρός από το 1988), και τον Τζον Καζάλε, που υποδυόταν τον αδελφό του Φρέντο (νεκρός από καρκίνο το 1978). Οι δύο πιο «πρόωροι» πεθαμένοι (από το 1975!) είναι ο Ρίτσαρντ Κόντε (υποδυόταν τον Μπαρζίνι) και ο Αλ Λετιέρι (υποδυόταν τον Σολότσο).
Βλέπουμε ακόμη τους πιο «φρέσκους» νεκρούς: Τζέιμς Κάαν (+2022 – υποδυόταν τον Σόνι), Ρόμπερτ Ντιβάλ (+2026 – Κονσιλιέρε Χέιγκεν) και, βέβαια, την απίθανη Νταϊάν Κίτον (+2025 – Κέι Ανταμς, σύζυγος Πατσίνο στο φιλμ).
Επίσης βλέπει έναν σπουδαίο Αμερικανό ηθοποιό των ’40s και ’50s, τον Στέρλινγκ Χέιντεν, ο οποίος υποδυόταν τον διεφθαρμένο αστυνόμο Μακλάσκι (μάλιστα, ο Πατσίνο τον «σκοτώνει» στην ταινία).
Στο τέλος, φυσικά, συναντάει και τον Μάρλον Μπράντο (+2004). Σε αυτόν και στην Κίτον δίνει και ανθοδέσμη – την οποία παίρνουν μαζί τους στον άλλο κόσμο, καθώς εξαερώνονται.
Ο Πατσίνο απομένει μόνος, σκουπίζει τα μάτια του, στέκεται μπροστά στους τάφους από τους οποίους βλέπουμε κάτι σαν αστρόσκονη να αναδύεται στον ουρανό και να σχηματίζει, σαν σε συννεφάκι, τη λέξη «ΝΟΝΟΣ».
Αν δεν ήταν ένα τόσο κακόγουστο κιτς όλο το θέαμα, θα λέγαμε πως είναι μακάβριο και απόκοσμο. Μας σώζει το γέλιο που προκαλεί.
Ισχύει ό,τι λέγαμε τις προηγούμενες ημέρες, σχολιάζοντας από εδώ αυτά τα ΑΙ βίντεο που κυκλοφορούν στο YouTube: Πλέον δεν μας ανήκουν οι νεκροί μας· πλέον δεν μας ανήκει ούτε ο θάνατός μας. Ας γελάσουμε όσο ζούμε.
