Εγκλωβισμένος στα Στενά του Ορμούζ, ο Ντόναλντ Τραμπ δεν άργησε να μετατρέψει την απρόσεκτη εμπλοκή του στη Μέση Ανατολή σε απειλή για την επιβίωση του ΝΑΤΟ. Εάν ο Βλαντιμίρ Πούτιν δεν σκάσει από τη χαρά του, θα είναι ο μεγάλος κερδισμένος από τη δεύτερη θητεία του Τραμπ, καθώς βλέπει όλους τους στόχους του να εκπληρώνονται. Ο Αμερικανός πρόεδρος, μέσα σε 14 μόνο μήνες, έχει κάνει άλματα προς τη διάλυση της Δυτικής Συμμαχίας. Προσέβαλε έθνη που στάθηκαν με τις ΗΠΑ σε πολλούς πολέμους, απειλεί να αποσπάσει τη Γροιλανδία από τη σύμμαχο Δανία και τώρα απαιτεί από χώρες του ΝΑΤΟ να βγάλουν τα κάστανα από τη φωτιά που οι ΗΠΑ και το Ισραήλ άναψαν χωρίς καμία διαβούλευση με τους συμμάχους.
Η απαίτηση του προέδρου των ΗΠΑ για τη συνδρομή ευρωπαϊκών χωρών στα Στενά του Ορμούζ είναι άμεση απειλή προς το ΝΑΤΟ.
Επιπλέον, από την αρχή της θητείας του ο Τραμπ υπονομεύει την Ουκρανία προς όφελος της Ρωσίας. Εχει επιβάλει εχθρικούς δασμούς στην Ευρωπαϊκή Ενωση και ενθαρρύνει ακροδεξιές ευρωπαϊκές δυνάμεις που προσδοκούν τη διάλυση της Ενωσης. Τις τελευταίες ημέρες ο Τραμπ συνέβαλε τα μέγιστα στην περαιτέρω ενίσχυση του Πούτιν, καθώς η κατακόρυφη αύξηση της τιμής του πετρελαίου, του αερίου και των λιπασμάτων, μαζί με τη μερική άρση του εμπάργκο σε ρωσικό πετρέλαιο, προσφέρουν απροσδόκητα κέρδη στη Ρωσία. Εν ολίγοις, ο Πούτιν βλέπει να αποδυναμώνονται οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, η Ουκρανία και η Ε.Ε., ενώ την ίδια ώρα αυτός ενισχύεται πολιτικά, οικονομικά και –συνεπώς– στρατιωτικά.
Η απαίτηση του Τραμπ για τη συνδρομή ευρωπαϊκών χωρών ώστε να εξασφαλιστεί η ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ είναι άμεση απειλή προς το ΝΑΤΟ. Σε συνέντευξη στους Financial Times την Κυριακή, προειδοποίησε ότι η Συμμαχία θα αντιμετωπίσει «πολύ κακό» μέλλον εάν οι χώρες-μέλη δεν σπεύσουν να βοηθήσουν τις ΗΠΑ. Αυτή η κίνηση ήταν αναμενόμενη, καθώς εξυπηρετεί τον Τραμπ –και όχι μόνο τον Πούτιν– σε πολλά επίπεδα. Εάν οι αμερικανικές δυνάμεις δεν μπορέσουν να εξασφαλίσουν την ελεύθερη διέλευση των πλοίων στα Στενά –ή αν δεν το αποτολμήσουν– ο Τραμπ θα μπορεί να διατείνεται ότι τον πρόδωσαν οι εταίροι. Εξάλλου, αυτή είναι η βασική μέθοδος λειτουργίας σε όλη του την επιχειρηματική, προσωπική και πολιτική καριέρα – κατηγορεί άλλους για την απερισκεψία, αλαζονεία και αποτυχία του. Εάν κάποιες χώρες ενδώσουν στις πιέσεις του και εμπλακούν σε έναν παράνομο πόλεμο, αυτό θα ξεσηκώσει τέτοιες αντιδράσεις που μόνο οι ακροδεξιές δυνάμεις θα ωφεληθούν. Η ενίσχυση της AfD στη Γερμανία, της Μαρίν Λεπέν στη Γαλλία, του Νάιτζελ Φάρατζ στη Βρετανία, κ.ά., θα συμβάλει στη διάλυση της Ενωσης. Το τέλος του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε. μπορεί να αποδυναμώσει τις ΗΠΑ και τις έως τώρα συμμαχικές χώρες, όμως θα ωφελήσει τον Τραμπ, καθώς έτσι θα πιέζει χωριστά (και αφόρητα) όποια χώρα μπορεί να εξυπηρετήσει τα δικά του συμφέροντα. Το ότι το ίδιο επιδιώκει εδώ και δεκαετίες και ο Πούτιν, είναι διαβολική σύμπτωση.
