Ενας άνθρωπος συναντά έπειτα από χρόνια τον βασανιστή του. Εξαιτίας όσων πέρασε στα χέρια του, έχει πρόβλημα με τα νεφρά του (μεταξύ των άλλων…). Ο παλιός βασανιστής έχει πρόβλημα με το αυτοκίνητό του, πολύ κοντά στο σημείο όπου εργάζεται το πρώην θύμα του. Ο βασανιστής είναι μαζί με την οικογένειά του και το θύμα τούς προσκαλεί στο τυπογραφείο όπου εργάζεται μέχρι να επισκευαστεί το αυτοκίνητο.
Ο βασανιστής σπάνια να θυμηθεί το θύμα του. Εχει, κατά κανόνα, βασανίσει πολλούς, δεν θυμάται πρόσωπα εύκολα. Αντιθέτως, το θύμα δεν ξεχνάει ποτέ το πρόσωπο του βασανιστή του. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο βασανιστής –οποία ειρωνεία– είναι μονόχειρας. Οταν βασάνιζε τα θύματά του χρησιμοποιούσε το ένα και μοναδικό του χέρι· το αριστερό. «Είμαι ένας από αυτούς που βασάνισες», του λέει το θύμα του, την τελευταία στιγμή, προτού χωρίσουν. Ο βασανιστής σαστίζει, σιωπά, κάνει μεταβολή και φεύγει.
Την επομένη όμως επιστρέφει. Επιστρέφει για να ζητήσει συγγνώμη. «Ηταν η δουλειά μου», λέει. «Ημουν υποχρεωμένος να το κάνω. Με ανάγκασαν οι αρχές και τώρα το έχω μετανιώσει».
Ο Μεχντί Μαχμουντιάν, από τους επιφανείς αντιφρονούντες στο Ιράν, και υποψήφιος για Οσκαρ σεναρίου (στενός συνεργάτης του σημαντικού Ιρανού σκηνοθέτη Τζαφάρ Παναχί), δίνει συνέντευξη μέσω Zoom στο περιοδικό The New Yorker και στην Κόρα Ενγκελμπρεχτ. Της διηγείται αυτή την ιστορία από το σπίτι του στην Τεχεράνη. Για το πώς συνελήφθη για πρώτη φορά στα είκοσί του χρόνια («πριν από είκοσι επτά χρόνια», όπως λέει). Και για πολλά άλλα. Οπως για την τυχαία συνάντηση με τον βασανιστή του.
Η σκηνή της συνάντησης θυμίζει πολύ έντονα μια σκηνή από την ταινία του Παναχί «Ηταν απλώς ένα ατύχημα», όπου έγραψε το σενάριο μαζί με τον σκηνοθέτη. Για αυτό το σενάριο προτάθηκε για Οσκαρ. Την επομένη συνελήφθη ξανά. Λέμε «ξανά», διότι σε ένα χρονικό διάστημα δεκαέξι χρόνων ο Μαχμουντιάν έχει περάσει τα εννέα χρόνια στη φυλακή.
Ο Ιρανός συγγραφέας λέει πώς συνάντησε τον Παναχί στη φυλακή κι έγιναν φίλοι. Οτι, πλέον, επειδή και οι δύο είναι επώνυμοι, δεν τους άγγιξαν. Αλλά αναφέρει στη δημοσιογράφο του New Yorker την περίπτωση ενός τριαντάχρονου άνδρα. Οι Αρχές βασάνισαν το οκτώ μηνών μωρό του μπροστά του, απειλώντας τον ότι θα το κρεμάσουν αν δεν υπογράψει μια ομολογία. Από εκείνο το σημείο και μετά, το μυαλό του άντρα «κόλλησε».
Ο Μαχμουντιάν διηγείται την ιστορία ενός ζευγαριού: βασάνιζαν τον ένα μπροστά στον άλλο, όπως και τον 14χρονο αδελφό της γυναίκας. Και οι τρεις υπέγραψαν τα πάντα στο τέλος.
Ας μην έχουμε αυταπάτες. Ας μην ξεχνιόμαστε. Ο πόλεμος των Τραμπ και Νετανιάχου, έτσι όπως ξεκίνησε ειδικά, ίσως να είναι και λάθος και ανήθικος. Αλλά το καθεστώς που σφυροκοπούν είναι από τα πιο απάνθρωπα του πλανήτη. Αν καταρρεύσει, δεν θα λείψει από κανέναν.
