Στο ποδόσφαιρο είθισται ο διαιτητής να σφυρίζει τη λήξη του αγώνα, σε πείσμα των οπαδών της ομάδας που προηγείται με ένα τέρμα διαφορά. Αυτοί, αν ήταν στο χέρι τους, θα σφύριζαν τη λήξη αμέσως μετά την επίτευξη του γκολ…
Επειδή όμως υπάρχουν κανόνες, το στραγάλι στη σφυρίχτρα του ανώτατου άρχοντα χαρίζει την ευτυχία στους νικητές και την απογοήτευση στους ηττημένους. Ομως, όταν είσαι πλανητάρχης, δικαιούσαι να είσαι και διαιτητής και παίκτης, όπως στην εποχή της αλήστου μνήμης εγχώριας ποδοσφαιρικής «παράγκας».
Ο Ντόναλντ Τραμπ δηλώνει πως ο πόλεμος οσονούπω τελειώνει διότι δεν έμεινε κανένας ιρανικός στόχος που να μην έχει εξοντωθεί ή καταστραφεί. Και όπως χαρακτηριστικά είχε πει, «νικήσαμε από την πρώτη μέρα». Ο εστί μεθερμηνευόμενον πως στην κρίση του εναπόκειται ο τερματισμός των εχθροπραξιών, με προαναγγελθέν μάλιστα το νικηφόρο αποτέλεσμα.
Προφανώς η κατάσταση δεν είναι έτσι. Ηδη ο πόλεμος έχει αποκτήσει τη δική του δυναμική, καθώς το Ισραήλ φαίνεται να έχει αυτονομηθεί στρατηγικά από τις ΗΠΑ και το Ιράν παίζει καθυστερήσεις.
Ηδη ο πόλεμος έχει αποκτήσει τη δική του δυναμική, καθώς το Ισραήλ φαίνεται να έχει αυτονομηθεί στρατηγικά από τις ΗΠΑ και το Ιράν παίζει καθυστερήσεις.
Ελπίζει στην παράταση του πολέμου ώστε οι οικονομικές συνέπειες να είναι δυσβάστακτες για τις τρυφηλές δυτικές κοινωνίες. Εντός αυτού του πλαισίου προχθές ο πρόεδρος του Ιράν Μασούντ Πεζεσκιάν έκανε ένα τολμηρό βήμα.
Αυτός έθεσε τους όρους για να σταματήσουν οι εχθροπραξίες, δείχνοντας μια αυτοπεποίθηση, η οποία πάντως δεν δικαιολογείται από τις πολεμικές επιχειρήσεις. Το ότι άντεξε το Ιράν για δύο εβδομάδες, αυτό δεν προδικάζει πως θα αντέξει και για ένα μήνα. Τι σημαίνουν όλα αυτά; Πως δεν είναι πλέον στο χέρι του πλανητάρχη η σφυρίχτρα του διαιτητή. Βρίσκεται μέσα στον αγωνιστικό χώρο μόνον με την ιδιότητα του παίκτη. Οι Ιρανοί φαίνονται διατεθειμένοι να πολεμούν, το ίδιο και με το παραπάνω και οι Ισραηλινοί. Συνεπώς, από τη στιγμή που ενεπλάκησαν και οι ΗΠΑ σε αυτόν τον πόλεμο, η απεμπλοκή τους είναι πλέον δύσκολη και με κόστος για το γόητρό τους.
Οι διθυραμβικές κραυγές του προέδρου δεν αρκούν. Οι Ιρανοί όχι μόνον συνεχίζουν να βομβαρδίζουν, αλλά θέτουν και όρους για τον τερματισμό του πολέμου, ένας εκ των οποίων είναι η καταβολή αποζημιώσεων στο Ιράν για τις καταστροφές που υφίσταται.
Αν θυμάμαι καλά, ο πρόεδρος Τραμπ, πριν από λίγες μέρες, μίλησε για παράδοση του καθεστώτος του Ιράν άνευ όρων. Είναι ο βαρύτερος όρος που τίθεται σε έναν πόλεμο και ως εκ τούτου απαιτεί συνέπεια στην υποστήριξή του επί του πεδίου των μαχών. Οταν στη διάσκεψη της Τεχεράνης τον Νοέμβριο του 1943 οι σύμμαχοι μίλησαν για την παράδοση της Γερμανίας άνευ όρων, είχαν και ένα πολύ συγκεκριμένο επιχειρησιακό σχέδιο.
Σήμερα οι ΗΠΑ και το Ισραήλ διαθέτουν το ανάλογο επιχειρησιακό σχέδιο; Ή αίφνης ο πλανητάρχης θα δηλώσει νικητής και θα προχωρήσει σε ένα συμβιβασμό με τους εναπομείναντες αγιατολάδες;
