Η αποτελεσματική διαχείριση από την Κύπρο, τόσο σε επιχειρησιακό όσο και σε διπλωματικό επίπεδο, των επιθέσεων που δέχθηκε με drones από τη Χεζμπολάχ την αναβάθμισε στρατηγικά.
Τουλάχιστον πέντε σημαντικές παράμετροι αναδείχθηκαν τις προηγούμενες ημέρες:
α) Η ενότητα, πολιτική και αμυντική, με την Ελλάδα.
β) ο κρίσιμος ρόλος που διαδραματίζει η Κύπρος στο πλαίσιο τόσο της Ε.Ε., ως η χώρα-μέλος της Ενωσης που γεωγραφικά βρίσκεται εγγύτερα στη Μέση Ανατολή,
γ) όσο και σε αυτό της Κοινοπολιτείας και της ιδιαίτερης σχέσης με τη Βρετανία, λόγω και της βάσης στο Ακρωτήρι.
Οι επιθέσεις που δέχθηκε με drones οδήγησαν στη στρατηγική της αναβάθμιση.
δ) Η στρατηγική σχέση με το Ισραήλ.
ε) ισως το σημαντικότερο, η ένταξη στους αμυντικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ ως ένα κρίσιμο κομμάτι του παζλ ασφαλείας στην περιοχή.
Σε διαπροσωπικό επίπεδο, ο Κύπριος πρόεδρος Νίκος Χριστοδουλίδης αξιοποίησε την εμπειρία του ως διπλωμάτης καριέρας και στη συνέχεια ως υπουργός Εξωτερικών, ευρισκόμενος σε άμεση επικοινωνία με πολλούς περιφερειακούς παράγοντες, μεταξύ αυτών και με τον Εμανουέλ Μακρόν, συνδυάζοντας την ανάγκη της Κύπρου να αντιμετωπίσει τις απειλές με τη στρατηγική επιλογή του προέδρου της Γαλλίας για προβολή της γαλλικής ισχύος στην Αν. Μεσόγειο.
Ανάλογη «win-win» προσέγγιση υπήρξε και με την Ελλάδα – με την παρουσία αρχικά του υπουργού Αμυνας Νίκου Δένδια και στη συνέχεια του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη. Η αποστολή των δύο φρεγατών και τεσσάρων μαχητικών F-16 στην Κύπρο –ξεπερνώντας κάποιες αχρείαστες εθνικιστικές υπερβολές που τις συνόδευσαν– ήταν μια σωστή κίνηση και στη σημερινή συγκυρία επιβεβλημένη. Σε συνδυασμό με την αυτονόητη πολλαπλασιαστική διάσταση της κοινής εμφάνισης στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας, σε μια τόσο κρίσιμη διεθνή συγκυρία, των ηγετών της Κύπρου και της Ελλάδας με τον πρόεδρο της Γαλλίας, εξέπεμψε ηχηρά μηνύματα με πολλούς αποδέκτες.
Ηταν αναμενόμενο να υπάρξει αντίδραση από την Τουρκία, όπως η αποστολή έξι F-16 στο βόρειο, κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου. Ωστόσο, η κίνηση αυτή έδωσε την ευκαιρία στον πρόεδρο της Κύπρου να υπογραμμίσει, στα ευήκοα ώτα ενός ανήσυχου διεθνούς ακροατηρίου, την παράνομη κατοχή τμήματος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Επίσης, με δεδομένη την ήδη υφιστάμενη παρουσία μιας δύναμης 40.000 στρατιωτών, η τουρκική ενέργεια δεν είχε την ανάλογη ουσιαστική και επικοινωνιακή διάσταση των ενεργειών της ελληνοκυπριακής πλευράς.
Η παροχή έμπρακτης στήριξης με αεροπορικές και ναυτικές δυνάμεις, αλλά και οι ηχηρές δηλώσεις αλληλεγγύης που έγιναν από ισχυρούς παίκτες του ευρωπαϊκού και παγκόσμιου γεωπολιτικού γίγνεσθαι –«όποιος επιτίθεται στην Κύπρο, επιτίθεται στην Ευρώπη», δήλωσε ο Μακρόν– καταγράφονται ως στρατηγική παρακαταθήκη για την Κύπρο.
