Μοντέλα, personal trainers, διοργανωτές πάρτι, influencers, επιχειρηματίες διαφόρων ειδών. Το φάσμα των Ελλήνων «expats» του Ντουμπάι είναι μάλλον ευρύτερο, περιλαμβάνει κι άλλα επαγγέλματα, όμως οι φανταχτερές ιδιότητες είναι εκείνες που έδωσαν τον τόνο και, τα τελευταία χρόνια, κατέστησαν το εμιράτο ζηλευτό προορισμό επαγγελματικής αποκατάστασης. Οι φωτογραφίες από εντυπωσιακές πισίνες, ουρανομήκη κτίρια, πληθωρικά γεύματα και ακριβά ψώνια αποδίδουν όψεις ζωής που δύσκολα συσχετίζονται με τη συνθήκη του μεροκάματου· για να ζεις πλουσιοπάροχα στο Ντουμπάι ή να πηγαινοέρχεσαι σαν να σε περιμένει εκεί κάτι πολύ σημαντικό, μάλλον κάτι κερδίζεις από την αγορά του, που δεν το κερδίζει ένας συμβατικός εργαζόμενος. Είναι αυτή η ασαφής και παράδοξη εικόνα απότομου πλουτισμού, αυτό το προκλητικό και γαργαλιστικό αίνιγμα (τόσο μεγάλη ανάγκη έχει το Ντουμπάι από 25χρονους γυμναστές – life coaches;) που ξεσήκωσε κύματα χαιρεκακίας εναντίον των Ελλήνων οι οποίοι έγιναν πριν από λίγες μέρες μάρτυρες του ιρανικού χτυπήματος στο Ντουμπάι. Το ότι η επίδειξη πολυτέλειας μετατράπηκε μέσα σε λίγα λεπτά σε υστερική έκκληση για βοήθεια ήταν κάτι που πολλοί δυσκολεύτηκαν να διαχειριστούν με συμπόνια. Καθώς οι «επιτυχημένοι Ελληνες του εξωτερικού» έβγαιναν στα μπαλκόνια τους κι έβγαζαν βίντεο περιγράφοντας έντρομοι πόσο έντονα βίωσαν την πυραυλική επίθεση και πόσο δύσκολο είναι να γυρίσουν στην Ελλάδα, οι Ελληνες της Ελλάδας μπορούσαν μόνο να σκεφτούν πόσο εύκολη αποδείχθηκε τελικά η αποδόμηση του τεχνητού παραδείσου.
Χλευάζοντας τον φοβισμένο
Η χλευαστική αντίδραση στον φόβο αθώων ανθρώπων που κινδυνεύουν από μια απρόβλεπτη πολεμική διεργασία εμπεριέχει στοιχεία ηθικισμού και φθόνου. Το Ντουμπάι, ως εξωευρωπαϊκό σύμβολο νεοπλουτίστικης χλιδής, συνοδεύεται από ένα σωρό συνδηλώσεις καχυποψίας: «Τι δουλειά έχουν εκεί πέρα όλοι αυτοί; Ποιος ξέρει σε τι βρωμιές είναι μπλεγμένοι». Ανεξάρτητα όμως από την ηθική ποιότητα του αντικειμένου απασχόλησης όλων εκείνων που φαίνονται να απολαμβάνουν μια ζωή ασταμάτητης ευωχίας, οι μνησίκακοι δεν μπορούν να τους συγχωρήσουν την οικονομική επιτυχία. Ακόμη κι όταν η τελευταία αποτελεί προϊόν ανεπίληπτου κόπου, πάλι αρνητικά αισθήματα και διάθεση εκδίκησης εμπνέει σε όσους παρακολουθούν από την Ελλάδα, απογοητευμένοι από τις δικές τους επαγγελματικές επιδόσεις. Η περιφρόνηση της «γενιάς του Ντουμπάι» δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο, βέβαια. Τα viral memes των ημερών, που σατιρίζουν τη μεγάλη έξοδο του Ντουμπάι παρουσιάζοντας τους εξερχόμενους ως πλουμιστές προσωπικότητες οι οποίες εγκαταλείπουν κακήν κακώς το πλοίο της αμαρτίας ενώ αυτό βυθίζεται, έχουν διεθνές κοινό και εκατομμύρια αναδημοσιεύσεις. Η ελαφρότητα με την οποία τα προεόρτια ενός πιθανού πολέμου μετουσιώνονται σε πνεύμα διχαστικού αστεϊσμού συνάδει με την ελαφρότητα των εμπλεκομένων στον πόλεμο. Βαδίζουμε στην καταστροφή περίπου σαν υπνοβάτες.
Εύθραυστη φούσκα
Το ιρανικό χτύπημα στο Ντουμπάι αναδεικνύει πάντως μια αντικειμενική πραγματικότητα, που ισχύει ανεξάρτητα από κακοπροαίρετα σχόλια και μικρότητες: Οσο πειστικό κι αν είναι το αφήγημα της άκακης υλικής αφθονίας και το μάρκετινγκ του αραβικού εξωτισμού (που μόνο εξωτισμός δεν είναι), η αντίληψη ότι ένα αστραφτερό «ινσταγκραμικό» σκηνικό μπορεί να σε προστατέψει από τα πάντα δεν είναι παρά μια ψευδαίσθηση, που οφείλεται στη μεθοδευμένη προπαγάνδα, αλλά και στην περιρρέουσα αφέλεια της εποχής. Σε κρίσιμους καιρούς, ένα πανάκριβο ξενοδοχείο στο Ντουμπάι μπορεί να αποδειχθεί εξίσου επισφαλές με ένα μικρό χωριό στην Κύπρο. Καμιά φορά, ωστόσο, δεν είναι απαραίτητος ο πόλεμος για να υποψιαστεί κανείς ότι περπατάει πάνω σε νάρκες. Οσον αφορά τη σκηνοθεσία της τρυφηλότητάς τους, οι χρυσοποίκιλτοι Ελληνες του Ντουμπάι τα πάνε καλά: ανεβάζουν τα καλύτερα ηλιοβασιλέματα, τα ωραιότερα ποτά, τις πιο απίθανες σουίτες· φαίνονται πλούσιοι κι ευτυχισμένοι, ας μην ανησυχούν. Αραγε όμως γνωρίζουν το πολιτειακό καθεστώς της πόλης-εμιράτου στην οποία επέλεξαν να ζήσουν; Ξέρουν ποιος την κυβερνά και με ποιες αρχές; Εχουν ενδιαφερθεί να μάθουν τι θέση έχουν τα ανθρώπινα δικαιώματα στο δικαιικό σύστημα των Εμιράτων; Μια μικρή έρευνα πριν από το μεγάλο γλέντι θα τους έκανε σοφότερους· θα τους άνοιγε τα μάτια στους κινδύνους που διατρέχουν και χωρίς τους ιρανικούς πυραύλους.
