Ανάμεσα στα όπλα, οι νόμοι σιγούν. Αυτό ίσχυε πάντα. Μόνο που σήμερα τα όπλα μιλούν πριν προλάβει να τα παρακολουθήσει το πνεύμα. Ο κόσμος δεν είναι πια ο ίδιος. Οι βομβαρδισμοί εξελίσσονται ταχύτερα από το ξετύλιγμα της ανθρώπινης σκέψης. Παράδειγμα. Το μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης Claude της Anthropic, την οποία απέσυρε από τα πολεμικά δρώμενα ο Τραμπ εξαιτίας της άρνησής της για απεριόριστη χρήση της τεχνολογίας της (την αντικατέστησε η OpenAI του ChatGPT), έχει ήδη χρησιμοποιηθεί στη δραστική συμπίεση του χρόνου σχεδιασμού και εκτέλεσης σύνθετων πολεμικών αποφάσεων – οι ημέρες ή οι εβδομάδες έγιναν ώρες ή λεπτά. Μάλιστα ορισμένοι εκφράζουν φόβους μήπως η έξυπνη «συρρίκνωση της αλυσίδας εξόντωσης» οδηγήσει στην αβασάνιστη έγκριση από τους στρατιωτικούς αυτοματοποιημένων σχεδίων επίθεσης και στη νοητική αποκοπή τους από τις όποιες συνέπειες, αφού η όλη προσπάθεια προετοιμασίας θα έχει καταβληθεί από τη μηχανή.
Τα στρατιωτικά μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης κάνουν ό,τι δεν καταφέρνουν χίλιοι άνθρωποι μαζί, και με απαράμιλλη ακρίβεια στον εντοπισμό στόχων, που διαλύει την ολέθρια ομίχλη του πολέμου. Δεν είναι σαν όλα τα άλλα όπλα. Σχεδιάζουν κυβερνοεπιθέσεις, ιεραρχούν απειλές, παρέχουν αυτοματοποιημένες λίστες επιθέσεων, ταχείες αδειοδοτήσεις επιχειρήσεων. Σχεδιάζουν την ταυτόχρονη εκτέλεση σχεδίων σε μεγάλη κλίμακα. Τη στιγμή που εξοντώνεται ένας ηγέτης αναχαιτίζονται πύραυλοι, βομβαρδίζονται υποδομές· πολύ γρήγορα, στην όποια θερμή γη δεν μένει άσπαστο μέλος. Επιτηρούν μαζικά, αλλά δεν σκοτώνουν χωρίς ανθρώπινη εντολή. Ακόμη, το κουμπί το πατάει ο άνθρωπος. Ωστόσο, πάει να μειωθεί η ένταση της εμπλοκής του. Και σ’ αυτό δεν υπάρχει επιστροφή. Αντιστάσεις προβάλλονται: εταιρείες ενσωματώνουν ηθικά πλαίσια στις μηχανές, εργαζόμενοι αντιδρούν στους αυτόνομους εξολοθρευτές, χρήστες αποχωρούν από το ChatGPT σε ένδειξη διαμαρτυρίας. Αναχώματα ορθώνονται, αλλά σε μια προδιαγεγραμμένη πορεία. Πόσο ανθρωπινότερος μπορεί να είναι ένας πόλεμος, ναι μεν ακριβείας, όμως με τις ανελλιπείς, πεισματικά οδυνηρές, παράπλευρες απώλειες;
Οταν επιταχύνεται η λήψη απόφασης, η ανθρώπινη κρίση περιθωριοποιείται. Οταν συντομεύει ο δρόμος προς την καταστροφή, στενεύουν τα περιθώρια για διαφωνία, αναθεώρηση ή ηθικά διλήμματα. Μετατρέπεται κι ο άνθρωπος σε μια μηχανή μειωμένης πρόσληψης της λαίλαπας του πολέμου, του θανάτου, των ερειπίων, της απόγνωσης, του απρο-σμέτρητου πόνου των άλλων.
