Η νέα συντονισμένη από αέρος επίθεση ΗΠΑ και Ισραήλ εναντίον του Ιράν έχει ως στόχο την επιδείνωση των όρων «επιβίωσης» του θεοκρατικού καθεστώτος της Τεχεράνης. Σε ένα δεύτερο επίπεδο είναι απολύτως σαφές ότι οι Αμερικανοί επιθυμούν διαδικασία πολιτικής ενδόρρηξης, η οποία θα φέρει στην εξουσία ένα καθεστώς φιλικότερο σε αυτούς και –κυρίως– εχθρικό έναντι του Πεκίνου. Σκοπό έχουν την ανάσχεση ή και την απώθηση της κινεζικής επιρροής από την περιφέρεια της Ευρασίας και, φυσικά, το Ιράν είναι ένας κρίσιμος κρίκος σε αυτή την προσπάθεια.
Οι αυτοκρατορίες είθισται να διαθέτουν υψηλή στρατηγική, αφενός προκειμένου να κρατούν τους εχθρούς μακριά από το πολιτικό κέντρο, αφετέρου ώστε να μεγιστοποιούν την επιρροή τους. Δεν είναι καθόλου σαφές, με όλα όσα βλέπουμε αυτές τις ημέρες, ότι ο στόχος αυτός μπορεί να επιτευχθεί.
Οι πύραυλοι που πέφτουν στο Ιράν, στο Ισραήλ και στις αραβικές χώρες του Κόλπου είναι πιθανόν να επηρεάσουν εμμέσως και την ελληνική εθνική οικονομία.
Για την Ευρώπη, άρα και την Ελλάδα, όσο η κατάσταση αυτή συνεχίζεται, ελλοχεύει και ο κίνδυνος της ύφεσης. Η άνοδος της τιμής του πετρελαίου, ο τρόπος που θα επηρεαστούν οι αγορές και –εν συνεχεία– οι δεδομένες πληθωριστικές τάσεις θα ασκήσουν τεράστιες πιέσεις στην ευρωπαϊκή οικονομία, κάτι που θα επηρεάσει και την κατανάλωση. Η Ελλάδα είναι μια χώρα η οποία εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από την κατανάλωση, ιδιαίτερα την πτυχή της που συνδέεται με τον τουρισμό, οπότε οι πύραυλοι που αυτή τη στιγμή πέφτουν στο Ιράν, στο Ισραήλ και στις αραβικές χώρες του Κόλπου είναι πιθανόν να επηρεάσουν εμμέσως και την εθνική οικονομία.
Τις επόμενες ημέρες θα φανεί αν οι Ευρωπαίοι μπορούν να αντιδράσουν οργανωμένα με οποιονδήποτε τρόπο, ιδιαίτερα καθώς ήδη δυσκολεύονται να συνεννοηθούν για το ενεργό μέτωπο της ίδιας της περιφέρειάς τους, της Ουκρανίας.
Για την Ελλάδα, τα πράγματα είναι κάπως πιο περίπλοκα. Η χώρα μας έχει μια στρατηγική εταιρική σχέση με το Ισραήλ, αποτελεί εγγυήτρια δύναμη της Κυπριακής Δημοκρατίας, η οποία βρίσκεται απέναντι από την ακτή του Λεβάντε, πλήρως εκτεθειμένη σε οποιαδήποτε απειλή, ενώ την ίδια στιγμή θα πρέπει να κατορθώσει να αναγνώσει με τρόπο έγκαιρο και αποτελεσματικό το πώς οι εξελίξεις από τη Συρία μέχρι τον Κόλπο και το Ιράν μπορεί να επηρεάσουν τη στρατηγική τοποθέτηση της Τουρκίας. Ενα είναι το μόνο βέβαιο: σε ένα τέτοιο διεθνές περιβάλλον, απαιτείται σοβαρότητα, και από το κράτος, και από τους πολίτες του.
