Γράφαμε για «το μαρτύριο του Κηφισού» («Καθημερινή», 20.2.2026), για τα δαπανηρά μέτρα που μελετάει η κυβέρνηση, για το απλό γιατρικό που πρότεινε ο συγκοινωνιολόγος κ. Στέφανος Κατσώλης και μετέφερε στην «Κ» ο δικός μας Δημήτρης Ρηγόπουλος.
Ο κ. Κατσώλης επισήμανε ότι παραλλήλως του Κηφισού, όπου συνωστίζονται χιλιάδες Ι.Χ. αυτοκίνητα (συνήθως μόνο με τον οδηγό), υπάρχει ο κάθετος άξονας του προαστιακού σιδηροδρόμου, που θα μπορούσε να απορροφήσει μέρος της κίνησης. «Αρκεί οι συρμοί να μην περνούσαν μία ή το πολύ δύο φορές την ώρα. Αρκεί να “τρέχαμε” τη μετατροπή του δικτύου του προαστιακού σιδηροδρόμου εντός του λεκανοπεδίου σε υποδομή μετρό, όπως συμβαίνει σε όλες τις μεγάλες πόλεις του κόσμου» («Καθημερινή», 31.1.2026).
Το πρόβλημα είναι ότι δεν έχουμε προαστιακό σιδηρόδρομο, αλλά «προαστειακό». Είναι ανέκδοτο να συζητάμε για αξιόπιστη επιβατική κίνηση όταν τα δρομολόγια δεν είναι παρά ανά μία ή δύο ώρες· αν π.χ. κάποιος χάσει το τρένο 1542 που ξεκινάει από την Αθήνα στις 11.28, θα πρέπει να πάρει το επόμενο στις 13.28! Με τέτοια συχνότητα δρομολογίων, όλοι θα προτιμήσουν να πήξουν μέσα στο Ι.Χ. τους επί του Κηφισού, έχοντας την ελπίδα ότι θα σταθούν τυχεροί, ή έστω να περάσουν τις δύο ώρες των καθυστερήσεων ακούγοντας ραδιόφωνο στο αυτοκίνητο, αντί να τριγυρνούν ασκόπως στον σταθμό.
Τα μέσα σταθερής τροχιάς που αφέθηκαν στην εγκατάλειψη όλα τα προηγούμενα χρόνια είναι η αχίλλειος πτέρνα των μεταφορών στη χώρα. Εχουμε ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά εμπορευματικών μεταφορών διά σιδηροδρόμου στην Ευρωπαϊκή Ενωση (2%), ενώ στις χώρες της Βαλτικής ξεπερνάει το 60%. Τα τελευταία στοιχεία (2024) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είναι απελπιστικά. Αλλά και προ θεομηνιών (τύπου «Daniel») και άλλων καταστροφών στο δίκτυο, τα πράγματα δεν ήταν καλύτερα. Το 2017 –τελευταία χρονιά που η χώρα έδωσε στοιχεία προ του 2024– οι ελληνικοί σιδηρόδρομοι μετακίνησαν 1.320.000 τόνους εμπορευμάτων. Μη μετρηθούμε με την ισομεγέθη Αυστρία (107.579.000 τόνοι), αλλά με την Πορτογαλία που επίσης βρίσκεται σε ένα άκρο της Ευρώπης. Είχε οκταπλάσιο σχεδόν τονάζ: 10.453.000 τόνους. Ακόμη και η Βόρεια Μακεδονία μάς ξεπερνάει με 1.558.000 τόνους.
Ο σιδηρόδρομος αποτελεί το κλειδί για τις χερσαίες μεταφορές, εμπορευμάτων και ανθρώπων. Οχι μόνο στον Κηφισό, αλλά σε ολόκληρη την επικράτεια· και χίλιες νταλίκες να φύγουν από τις εθνικές οδούς, κέρδος θα είναι. Βεβαίως θέλει δουλειά και μακροπρόθεσμο σχεδιασμό, και όχι 0,2% επενδύσεις από το Ταμείο Ανάκαμψης, όταν ο μέσος όρος στην υπόλοιπη Ευρώπη είναι 10%» (Αννα Διαμα-ντοπούλου, 9.2.2025).
