Η Γαλλία συγκλονίζεται από τη δολοφονία –επρόκειτο ουσιαστικά για λιντσάρισμα– του φοιτητή Κουεντίν Ντεράνκ, ακτιβιστή του συντηρητικού χώρου και υπερασπιστή των δικαιωμάτων των γυναικών, που συνέβη στη Λυών. Ως δράστες φέρονται μέλη της οργάνωσης «Νεαρή Φρουρά» η οποία τοποθετείται ιδεολογικά και πολιτικά στην Ανυπότακτη Γαλλία του Μελανσόν. Οι τρεις συλληφθέντες εργάζονται στο γραφείο του βουλευτή του εν λόγω κόμματος Ραφαέλ Αρνό και βρέθηκαν στη Λυών για να οργανώσουν τη βίαιη διάλυση της συγκέντρωσης κοριτσιών τα οποία διαμαρτύρονταν για την παρουσία της ευρωβουλευτού Ριμά Χασάν, στελέχους της Ανυπότακτης Γαλλίας, σε μια εκδήλωση. Η Ριμά Χασάν, Συριοπαλαιστίνια, κατηγορείται συνεχώς για υποκίνηση φυλετικού μίσους, ενώ θεωρείται εκπρόσωπος της Χαμάς στη Γαλλία.
Οπως κατέγραψαν οι κάμερες, περίπου δέκα ροπαλοφόροι της «Νεαρής φρουράς» κτυπούν μετά μανίας τον πεσμένο Κουεντίν, ο οποίος προσπαθεί να προστατεύσει ματαίως το κεφάλι του. Τα κτυπήματα ήταν συντριπτικά και τελικά ο άτυχος νέος κατέληξε. Στη Γαλλία άνοιξε μεγάλη συζήτηση κατά πόσον οι «αντίφα» θα πρέπει να θεωρηθούν τρομοκρατική οργάνωση και να τύχουν και της ανάλογης ποινικής μεταχείρισης, καθώς είναι η πολλοστή φορά που διαλύουν με βίαιο τρόπο συγκέντρωση αντιφρονούντων. Ως γνωστόν και στη Γαλλία, πας μη αριστερός είναι αυτομάτως ακροδεξιός.
Στην έκνομη δράση των «αντί-φα» συμβάλλει αναμφίβολα και ο εμπρηστικός λόγος του Μελανσόν, που έχει όλα τα χαρακτηριστικά ενός παραληρήματος. Προσπαθεί να προσεταιριστεί τη σημαντική κοινότητα των μεταναστών –αριθμούν περί τα 6.000.000, οι περισσότεροι με γαλλική υπηκοότητα– ώστε να ανασυγκροτηθεί το πολιτικό υποκείμενο της επανάστασης, με βάση τους μετανάστες των μεγάλων γαλλικών πόλεων. Παρίσι, Λυών και Μασσαλία έχουν γκέτο με τους δικούς τους νόμους και τις δικές τους πολιτοφυλακές. Ετσι, το πάντρεμα των μεταναστών με την παραδοσιακή εργατική τάξη είναι αναγκαίο για τους πολιτικούς στόχους της Ανυπότακτης Γαλλίας.
Στην έκνομη δράση των «αντίφα» συμβάλλει αναμφίβολα και ο εμπρηστικός λόγος του Μελανσόν, που έχει όλα τα χαρακτηριστικά ενός παραληρήματος.
Κάπως έτσι γεννήθηκε η ισλαμοαριστερά. Αυτή η ώσμωση έγινε πάνω σε έναν κοινό παρονομαστή με δύο όρους: τη λατρεία της βίας και τον αντισημιτισμό. Για τον ιστορικό γαλλικό αντισημιτισμό έγραψα χθες σε αυτή τη στήλη. Η δε σχέση της βίας με ένα μέρος της Αριστεράς και τους ισλαμιστές είναι αυταπόδεικτη. Μαζί πρωτοστατούν σε όλα τα επεισόδια, που ξεκινούν από πυρπολήσεις ιδιωτικών και δημόσιων περιουσιών έως επιθέσεις κατά αντιφρονούντων και επιχειρήσεων που ανήκουν σε Ισραηλίτες. Η Γαλλία θεωρείται μία από τις πλέον ανασφαλείς χώρες για τους Εβραίους.
Προχθές, επί της δολοφονίας του Κουεντίν, τοποθετήθηκε και η Τζόρτζια Μελόνι. Την καταδίκασε με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο. Την προηγουμένη βρισκόταν στην Ιταλία, σύμφωνα με τα ρεπορτάζ, ο Ραφαέλ Αρνό για να οργανώσει την ιταλική «Νεαρή φρουρά». Μάλιστα βουλευτές του κόμματος Μελόνι ζήτησαν τη σύλληψή του για υποκίνηση πράξεων βίας και φυλετικού μίσους.
Στον ελληνικό μικρόκοσμο όλα αυτά θεωρήθηκαν ήσσονος σημασίας ζητήματα, ίσως διότι οι δολοφόνοι ανήκαν στην Αριστερά.
