Μπορεί ο εκβιασμός «Μητσοτάκης ή χάος» να ηχεί κάπως εξοργιστικός για την ομαλή λειτουργία της δημοκρατίας, αλλά κι η αντιπολίτευση έχει βαλθεί να επαληθεύσει τον τίτλο που της έχει αποδοθεί. Ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Παναγιώτης Παρασκευαΐδης δεν προέκυψε από παρθενογένεση. Κάποιος τον ενέκρινε, θεωρώντας τον κατάλληλο για να εκπροσωπήσει ένα… κεντροαριστερό κόμμα στη Βουλή.
Κι εκείνος υιοθέτησε ό,τι πιο αντιδραστικό έχει ειπωθεί στον δημόσιο διάλογο. Από την απειλή ότι «οι Τούρκοι θα μας σφάξουν» αν μας βρουν απροετοίμαστους μέχρι ότι οι γκέι προσβάλλουν τον ελληνοχριστιανικό πολιτισμό. Συνεπώς, η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι έπεσε από τα σύννεφα που ο (διαγραφείς επιτέλους) βουλευτής του δεν έχει πρόβλημα να συνεργαστεί και με δικτατορικά καθεστώτα. Το πρόβλημα δηλαδή δεν είναι η έλλειψη vetting (ελέγχου, αξιολόγησης), αλλά η συνειδητή ενσωμάτωση ακροδεξιών στοιχείων μήπως και τσιμπήσει κανένας ομοϊδεάτης ψηφοφόρος.
Η νοσταλγία έχει κυριεύσει τους πάντες στο μέτωπο της αντιπολίτευσης. Η Μαρία Καρυστιανού, π.χ., θέτει από το πουθενά ζήτημα αμβλώσεων και αποκαλεί τα θύματα της Χίου «παράνομους εισβολείς». Στο ίδιο «rabbit hole» έχει πέσει κι ο Δημήτρης Νατσιός της Νίκης, που τα έχει βάλει με τον Δαρβίνο, σε λίγο θα ασχοληθεί και με τον Γαλιλαίο. Η Πλεύση Ελευθερίας διαλύεται και οι βουλευτές αποχωρούν καταγγέλλοντας τη Ζωή Κωνσταντοπούλου για μπούλινγκ, ενώ παρόμοιες σχολικές πρακτικές μετέρχεται η Αφροδίτη Λατινοπούλου, που θεωρείται ύποπτη για πλαστογράφηση υπογραφών κατά την ίδρυση του κόμματός της. Στον γενικευμένο παλιμπαιδισμό συμμετέχει o Γιάνης Βαρουφάκης, ο οποίος θυμήθηκε ότι πριν από τριάντα χρόνια πήρε «έκστασι», με αποτέλεσμα να βλέπει παντού τον εαυτό του να λέει πράγματα που δεν έχει πει ποτέ (deepfake). Η Νέα Αριστερά παλεύει να αποδείξει ότι μπορεί να διασπαστεί περισσότερο κι από το ΚΚΕ Εσωτερικού. Κι ο Αλέξης Τσίπρας συμπεριφέρεται περισσότερο σαν συγγραφέας βιβλίου που βλέπει τις πωλήσεις να πέφτουν παρά σαν επίδοξος ηγέτης της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ο ΣΥΡΙΖΑ συνήθισε στον εξώστη, τελικά μπορεί και να του αρέσει.
Η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη έχει διαπράξει θεσμικά τέρατα, αλλά και η αντιπολίτευση τη διευκολύνει με τη στάση της. Mε τη διαρκή παλινδρόμηση στη νοσταλγία, τα παρωχημένα αιτήματα και τις εφηβικές συνήθειες, κοντεύει να αναδείξει τον πρωθυπουργό ως τον μοναδικό ενήλικο στο δωμάτιο. Το υπόλοιπο 70%-75% όμως τι θα ψηφίσει;
