Διαβάζεις, ξαναδιαβάζεις και δεν πιστεύεις στα μάτια σου. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της Ευτυχίας Σουφλέρη (news247.gr), 46 δημόσια νοσοκομεία αρνούνται στις γυναίκες τη διακοπή μιας κύησης. (Ξανα)διαβάζοντας τις απαντήσεις που η ρεπόρτερ έλαβε, καλώντας η ίδια τα νοσοκομεία, αισθάνομαι πραγματικά ότι ζω σε κάποιο παράλληλο σύμπαν.
Ναι, το θέμα των αμβλώσεων δεν είναι ένα εύκολο ζήτημα. Ειδικά σε ανθρώπους με έντονη θρησκευτική συνείδηση, υπάρχει μια εντελώς διαφορετική αντίληψη, σύμφωνα με την οποία η άμβλωση είναι αμαρτία. Δεκτό και σεβαστό. Η κάθε γυναίκα έχει το δικαίωμα να αποφασίζει με ποιο τρόπο θα πορευτεί σε αυτό το ζήτημα και αν η θρησκευτική πίστη είναι ο οδηγός της, καλώς να είναι. Ούτως ή άλλως, η διακοπή της κύησης δεν είναι μια απόφαση που λαμβάνεται ελαφρά τη καρδία, ακόμη και από τις γυναίκες τις οποίες δεν εμποδίζει η θρησκευτική τους πίστη στη λήψη μιας τέτοιας απόφασης.
Ολα αυτά όμως πρέπει να είναι προσωπική επιλογή και δη της ίδιας της γυναίκας την οποία η απόφαση αφορά.
Είναι αδιανόητο γυναικολόγοι σε δημόσια νοσοκομεία να κάνουν κήρυγμα περί «αγέννητου παιδιού» και άλλες τέτοιες «απόψεις» (προσπαθώ να αποφύγω τους χαρακτηρισμούς), είναι αδιανόητο η γυναίκα που λαμβάνει αυτή τη δύσκολη απόφαση να πρέπει να αντιμετωπίσει την κριτική του δημόσιου συστήματος υγείας, πόσο μάλλον την άρνηση. Την άρνηση! Γιατί, όπως προκύπτει από το ρεπορτάζ, σε 46 δημόσια νοσοκομεία οι γιατροί απλώς λένε «όχι», χωρίς να παρέχουν κάποια εναλλακτική μέσα στην ίδια κλινική.
Θα έπρεπε η άρνηση αυτή να είναι αιτία πειθαρχικού ελέγχου του γιατρού; Κατά τη γνώμη μου ναι, εφόσον στη χώρα μας η άμβλωση επιτρέπεται εδώ και 40 χρόνια. Η νομοθεσία βέβαια προβλέπει μια συνειδησιακή ρήτρα για ένα γιατρό που δεν επιθυμεί να κάνει άμβλωση, άρα τον «καλύπτει». Ομως, προβλέπει επίσης ότι η γυναίκα δεν μπορεί να μένει αβοήθητη, αλλά πρέπει να της δοθεί εναλλακτική φροντίδα μέσα σε δημόσια δομή από το νοσοκομείο στο οποίο έχει απευθυνθεί. Ποια επιλογή μπορεί να δοθεί σε μια γυναίκα στη βόρεια Ελλάδα, όταν σε 11 νομούς όλα τα νοσοκομεία αρνούνται να κάνουν άμβλωση;
Είναι αδιανόητο το δημόσιο σύστημα υγείας να αφήνει αβοήθητη μια γυναίκα για θρησκευτικούς ή «ηθικούς», άρα υποκειμενικούς λόγους, με την προσωπική άποψη του γιατρού για ένα θέμα. Ας δημιουργήσει η Εκκλησία τα δικά της ιδιωτικά «θρησκευτικά νοσοκομεία», όπου η θρησκευτική πίστη θα έχει τον πρώτο λόγο και όχι η επιστήμη ή ο νόμος. Δεν μπορεί το δημόσιο σύστημα υγείας να αρνείται την παροχή ιατρικής πράξης. Τελεία και παύλα.
