Συμμετρική εκπροσώπηση

Δεν θα την έχανε την ευκαιρία. Ηταν βέβαιο ότι ο Αντώνης Σαμαράς θα εκμεταλλευόταν ακόμη και τη συνάντησή του με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για να επαναλάβει το «κατηγορώ» του κατά της κυβέρνησης. Ισως το γραπτό ανακοινωθέν με την επανάληψη των θέσεών του να ήταν πολύ, ακόμη και για τα στάνταρ του δικού του, απύλωτου, αντιμητσοτακικού πυρετού. Είχε, όμως, και πρωτότυπα στοιχεία. Οπως η κριτική του ότι η Ελλάδα «όφειλε να συμμετάσχει στο Συμβούλιο Ειρήνης του Ντόναλντ Τραμπ». Οπως συμμετείχε ο Ορμπαν και η Βουλγαρία. Δεν του αρκούσε άραγε του πρώην πρωθυπουργού ότι η Ελλάς εκπροσωπήθηκε –σε ρόλο παρατηρητή– διά του κοσμαγάπητου και διαπρεπούς στη διεθνή σκηνή Χάρη Θεοχάρη; Θα μπορούσε η πατρίδα να βρει άλλη, πιο στιβαρή, προσωπικότητα για να αναθέσει αυτή την αποστολή; Πιο ταιριαστή, πάντως, για την περίσταση δεν θα μπορούσε να βρει.