Ασφαλώς και δεν ήταν «παράδεισος» η περίοδος της Μεταπολίτευσης. Ωστόσο, για μια χώρα ματωμένη από διχασμούς, εμφυλίους και μια εγκληματική επταετή δικτατορία, η διάρκειας 52 χρόνων αδιατάρακτη κοινοβουλευτική σταθερότητα συνιστά είδος ευλογίας, παρά το γεγονός ότι κατά καιρούς τόσο το εκλογικό σώμα όσο και τα μέλη του πολιτικού προσωπικού που εξελέγησαν για να εκπροσωπήσουν την κοινωνία και να υπηρετήσουν τα συμφέροντα της χώρας, σπατάλησαν πολύτιμες ευκαιρίες, διαμορφώνοντας άλλοι περισσότεροι άλλοι λιγότερο τη σημερινή επιεικώς δύσκολη κατάσταση.
Σημείο καμπής και αφετηρία ενός ολισθηρότατου για όλους κατήφορου υπήρξε η περίοδος των μνημονίων: σε επίπεδο οικονομικό και κοινωνικό, η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών εξακολουθεί να βιώνει καταστάσεις ιδιαιτέρως αρνητικές.
Σε πολιτικό επίπεδο, η με όρους αχαλίνωτου τραμπουκισμού είσοδος, αρχής γενομένης με τη Χρυσή Αυγή, στον ναό της Δημοκρατίας δυνάμεων και προσώπων με ιδεολογική ή και εν τοις πράγμασι κακοποιητική στάση και συμπεριφορά προς όσα συμβολίζει η δημοκρατία, εξακολουθεί δυστυχώς να αφήνει έντονο το αποτύπωμά της έως και σήμερα: Στις αίθουσες συνεδριάσεων ακούγονται ολοένα και συχνότερα εκφράσεις πεζοδρομίου από βουλευτές στις προσωπικές τους λεκτικές συγκρούσεις. Την ίδια ώρα, το κομματικό οικοσύστημα βυθίζεται ολοένα και περισσότερο στη δίνη αδιέξοδης πόλωσης: η αντιπαράθεση, ακόμα και σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών, γίνεται όχι για την ουσία πολιτικών προτάσεων και προγραμμάτων, αλλά με όρους ανταλλαγής υβριστικών χαρακτηρισμών περί «μαφίας», «εγκληματικών συμμοριών», «τσίρκων».
Η κατάσταση αυτή είναι τουλάχιστον ανησυχητική. Πολύ περισσότερο, αν σκεφτεί κανείς πως στον ιδιαιτέρως σύντομο χρόνο που απομένει μέχρι τις επόμενες εθνικές εκλογές, δρομολογήθηκαν ήδη διαδικασίες λήψης αποφάσεων για κορυφαίας θεσμικής και πολιτικής σημασίας ζητήματα, όπως η συνταγματική αναθεώρηση, η Παιδεία, ο πρωτογενής τομέας, έως και ο αναγκαίος εκσυγχρονισμός του Κανονισμού λειτουργίας της Βουλής. Ποιοι και ποιες θα πρωταγωνιστήσουν σε αυτές τις διαδικασίες;
Εν μέσω μιας τέτοιας ατμόσφαιρας και με το στοιχείο της αβεβαιότητας αναφορικά με την «επόμενη μέρα», ειδικά ενόψει του ισχυρού ενδεχομένου να μην αναδείξουν οι προσεχείς εκλογές ισχυρή κυβερνητική πλειοψηφία, είναι να απορεί κανείς για το πώς θα επιτευχθεί η άρση των διαγραφόμενων αδιεξόδων.
Εντός του Κοινοβουλίου, ακόμη και σήμερα πάντως, διακρίνονται αξιόλογα πρόσωπα και αξιοπρεπείς δυνάμεις που διαπερνούν τις κομματικές γραμμές, πέρα και έξω από τις εμφανείς νησίδες ασχήμιας. Μακάρι να βρουν, έστω αυτή τη φορά, τον τρόπο να δείξουν ότι υπάρχει ακόμα πολιτικός πολιτισμός, και να επαναφέρουν την αίσθηση στον υπεύθυνο πολίτη πως το παιχνίδι δεν είναι χαμένο.
