Διαβάζω τους τίτλους στα κεφάλαια του βιβλίου «Το μέλλον σε αγαπάει. Πώς και γιατί θα έπρεπε να καταργήσουμε τον θάνατο» («The Future Loves You. How and Why We Should Abolish Death, εκδ. Penguin, 2025) του νευροεπιστήμονα Αριελ Ζελέζνικοφ-Τζόνστον (Ariel Zeleznikow-Johnston).
Το βιβλίο χωρίζεται σε τρεις ενότητες: «Γιατί», «Τι» και «Πώς». Στην ενότητα «Γιατί» υπάγονται τα εξής κεφάλαια: «Γιατί δεν μας δίνεται περισσότερος χρόνος;» και «Γιατί να σωθούν όλοι;».
Στην ενότητα «Τι» περιλαμβάνονται τα κεφάλαια: «Τι είναι ο θάνατος;», «Τι είναι η προσωπική ταυτότητα;», «Τι είναι συνείδηση;», «Τι είναι οι αναμνήσεις;», ενώ στην τελευταία ενότητα, «Πώς», βρίσκουμε δύο κεφάλαια: «Πώς μπορούμε να σώσουμε κάποιον», «Πώς μπορούμε να τους σώσουμε όλους». Το βιβλίο κλείνει με έναν επίλογο.
Δεν έχει (ακόμη) εκδοθεί στα ελληνικά, πιθανολογώ όμως ότι κάποια στιγμή θα το δούμε μεταφρασμένο και στη γλώσσα μας.
Οπως ίσως έχει αντιληφθεί ο προσεκτικός αναγνώστης, το «Μέλλον σε αγαπάει» είναι το βιβλίο ενός νέου, σύγχρονου νευροεπιστήμονα ο οποίος πιστεύει ακράδαντα ότι, συν τω χρόνω, η επιστήμη και η τεχνολογία θα αποκτήσουν τα εργαλεία μέσω των οποίων θα εξασφαλιστεί η αθανασία του ανθρώπου.
Εξ ου και ο τίτλος: το μέλλον μάς αγαπάει διότι κάπου εκεί θα αποκατασταθεί μια τεράστια αδικία, αν όχι και ανωμαλία της φύσης. Με άλλα λόγια, θα βρεθεί ο τρόπος να ΜΗΝ πεθαίνουμε και να ζούμε αιώνια.
Ο Ζελέζνικοφ-Τζόνστον ανήκει σε αυτή τη χορεία ανθρώπων –επιστημόνων, τεχνολόγων, διανοητών κ.ά.–, που πιστεύουν ότι το φυσικό δεν είναι η φθορά και το τέλος της ζωής αλλά το αντίθετο: η διαιώνισή της. Και όχι η διαιώνιση του είδους, της φυλής κ.λπ., αλλά του ατόμου, του κάθε ανθρώπου ξεχωριστά.
Ο συγγραφέας εργάζεται ως νευροεπιστήμονας στο Πανεπιστήμιο Μόνας (Monash) της Αυστραλίας, έχοντας στο επίκεντρο των ερευνών του τη συνείδηση και την αντίληψη, έτσι όπως μπορεί να αλλάζουν και να διαμορφώνονται στο διάβα του ανθρωπίνου βίου.
Σκοπό έχει να εντοπίσει με σαφήνεια και σε ένα επίπεδο νευροβιολογικό, αντιληπτικό, αλλά και φιλοσοφικό, όλα εκείνα τα στοιχεία που συνθέτουν την προσωπικότητα ενός ανθρώπου. Φιλοδοξία του; Να συμβάλει στην ανάπτυξη της ιατροφαρμακευτικής υποδομής η οποία θα εμποδίζει πλέον τον άνθρωπο να πεθαίνει.
Θα δούμε μέσα στην εβδομάδα τι εννοεί ο συγγραφέας με όλα αυτά, εδώ απλώς να πούμε, τηλεγραφικά, ότι, όπως πιστεύει, υπάρχουν σημεία του εγκεφάλου όπου πραγματοποιούνται μόνιμες εγγραφές της μνήμης και της συνείδησης ενός ανθρώπου. Εφόσον βρεθεί τρόπος να συντηρηθεί ο εγκέφαλος, η ζωή –η ζωή μου, η ζωή σας, η ζωή της κάθε μιας και του καθενός– θα συνεχίζεται επ’ άπειρον.
Αυτή είναι, χονδροειδώς, η τεχνική. Υπάρχει όμως και η πιο ηθική, φιλοσοφική αν προτιμάτε, πτυχή: Είναι όντως ορθό να μην πεθαίνουμε;
