Χρησιμοποιούσε η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ το ΣΔΟΕ κατά ανθρώπων που διαφωνούσαν με τις επιλογές της; Αναφερόμαστε στις καταγγελίες του Γιάννη Στουρνάρα για τις περιπέτειες του 2016, τότε που διαφώνησε με την κυβέρνηση για την Τράπεζα Αττικής. «Οταν αρνήθηκα τη διοίκηση που ήθελε ο ΣΥΡΙΖΑ, έστειλαν το ΣΔΟΕ στη γυναίκα μου. (…) Κατάλαβα ότι δεν ήταν τυχαίο» (Ομάδα Αλήθειας, 12.2.2026).
Ο Αλέξης Τσίπρας απέρριψε την καταγγελία περί εκβιασμού του κ. Στουρνάρα ως «ατεκμηρίωτη», αλλά θα πιστέψουμε τον κεντρικό τραπεζίτη διότι αυτό κάνουν όλες οι κυβερνήσεις όταν κρατούν και το πεπόνι και το μαχαίρι.
Οταν υπάρχουν συστήματα εξουσίας χωρίς θεσμικά αντίβαρα, κάθε μέσο θα χρησιμοποιηθεί, ασχέτως της ποιότητας του σκοπού. Πριν αλωθεί από τον Τραμπ το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, ουδείς θα διανοείτο να εκφοβίσει με δικαστική έρευνα τον πρόεδρο της Ομοσπονδιακής Τράπεζας. Τώρα, όμως, που η υπουργός Παμ Μπόντι έγινε κάτι σαν προσωπικός δικηγόρος του Ντόναλντ Τραμπ, στις ΗΠΑ ζουν το θεσμικώς αδιανόητο. Ο πρόεδρος ζήτησε μείωση των επιτοκίων, ο ανεξάρτητος τραπεζίτης αρνήθηκε για να μη φουντώσει ο πληθωρισμός, και –όλως τυχαίως– το υπουργείο Δικαιοσύνης ξεκίνησε έρευνα εναντίον του.
Ετσι σιγά σιγά, με την κατάρρευση των θεσμικών αντιβάρων, όπως ήταν η ανεξαρτησία του υπουργείου Δικαιοσύνης, έφτασαν να δολοφονούνται ανεξέλεγκτα άνθρωποι στον δρόμο.
«Η εξουσία διαφθείρει, η απόλυτη εξουσία διαφθείρει απόλυτα», είχε πει ο λόρδος Ακτον. Και καταστρέφει χώρες. Οδηγηθήκαμε αμέριμνοι στη χρεοκοπία διότι η κυβερνητικώς ελεγχόμενη τότε ΕΛΣΤΑΤ «καλλώπιζε» το ύψος των ελλειμμάτων. Σήμερα θα ήμασταν εκτός ευρώ και Ευρώπης, αν η Τράπεζα της Ελλάδος δεν ήταν ανεξάρτητη αρχή. Και ναι! Το –ελεγχόμενο κατά το παρελθόν– ΣΔΟΕ χρησιμοποιήθηκε διαχρονικώς από τις κυβερνήσεις για πολιτικούς σκοπούς: είτε για να εκβιάζουν τους «ανεπιθύμητους» είτε χαλαρώνοντας τους φορολογικούς ελέγχους –όλως τυχαίως– όταν πλησίαζαν εκλογές.
Η ανεξαρτησία από την κεντρική κυβέρνηση κρίσιμων μηχανισμών και τα θεσμικά αντίβαρα δημιουργούν τριβές και χασομέρι στη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Ταυτοχρόνως εξασφαλίζουν ότι δεν θα οδηγηθούμε αμέριμνοι στην καταστροφή ή, έστω, «θα το ξανασκεφτούμε βρε αδερφέ!». Ετσι προκύπτουν τα βέλτιστα αποτελέσματα.
Υπάρχει και κάτι άλλο που αφορά όλες τις κυβερνήσεις. Ακόμη κι αν ο κ. Τσίπρας έχει δίκιο, ακόμη κι αν ο έλεγχος του (εξαρτημένου τότε από την κυβέρνηση) ΣΔΟΕ σατανικώς συνέπεσε με τη διαφωνία για την Τράπεζα Αττικής, ποιος θα το πιστέψει;
