Σε προχθεσινή συνέντευξή του ο κεντρικός τραπεζίτης έριξε φως στη σχέση του με την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, όπως διαμορφώθηκε μέσα από την Τράπεζα Αττικής. Μια σχέση δηλωτική ενός παρακράτους που είχε στηθεί από το Μέγαρο Μαξίμου. Ολα ξεκίνησαν όταν ο κ. Γιάννης Στουρνάρας διαπίστωσε πως στη συγκεκριμένη τράπεζα «γίνονταν περίεργα πράγματα σε ό,τι αφορά τον δανεισμό» και ως επόπτης είχε την υποχρέωση να παρέμβει. Συμφώνησε από κοινού με την τότε κυβέρνηση στα πρόσωπα που θα διοικούσαν την τράπεζα, αλλά διαπίστωσε πως παρά τη συμφωνία άλλα πρόσωπα επιλέχθηκαν.
«Μετά από ένα μήνα αναθέσαμε σε headhunter να μας βρει διοίκηση. Βρέθηκε, συμφωνήσαμε». Ομως και πάλι η συμφωνία έμεινε στα χαρτιά καθώς δύο άλλα πρόσωπα ανέλαβαν τη διοίκηση της τράπεζας. Οταν διαμαρτυρήθηκε στους κυρίους Δραγασάκη και Τσακαλώτο για τη νέα κυβερνητική παρασπονδία, αμφότεροι δήλωσαν άγνοια. Τότε ο κ. Στουρνάρας επικοινώνησε απευθείας με τον Αλέξη Τσίπρα ο οποίος του είπε πως είχε διαφωνήσει με τη συμφωνημένη επιλογή. Φυσικά ο εποπτεύων κεντρικός τραπεζίτης είχε τον τελευταίο λόγο και δεν έκανε αποδεκτό τον διορισμό των εκλεκτών του τότε πρωθυπουργού.
Oσοι από την Κεντροαριστερά επιδιώκουν να συνεργαστούν με τον Αλέξη Τσίπρα καλό είναι να κάνουν δεύτερες σκέψεις, διότι όπως φαίνεται στην ντουλάπα του πρώην πρωθυπουργού υπάρχουν πολλοί σκελετοί…
Από εδώ αρχίζει ο γολγοθάς όχι μόνον του κ. Στουρνάρα, αλλά κυρίως της συζύγου του. Μία ακριβώς ημέρα μετά τη διαφωνία, η κυρία Λίνα Νικολοπούλου δέχθηκε την «επίσκεψη» στο γραφείο της του ΣΔΟΕ και της Οικονομικής Αστυνομίας. Η στόχευση προφανής: να καμφθούν οι αντιρρήσεις του κεντρικού τραπεζίτη υπό την πίεση του φορολογικού ελέγχου της εταιρείας της συζύγου του. Η τακτική γνωστή: τα αυταρχικά καθεστώτα χρησιμοποιούν τους συγγενείς για να κάμψουν την αντίσταση όσων διαφωνούν. Στην προκειμένη περίπτωση η εντολή φαίνεται ότι δόθηκε από την καρδιά της εξουσίας, το Μέγαρο Μαξίμου, κάτι που δεν εκπλήσσει πλέον κανένα μετά και τις αποκαλύψεις του κ. Σταύρου Κοντονή για το πώς είχε στηθεί εκεί μέσα ένα παράκεντρο εξουσίας. Ως γνωστόν ο κ. Στουρνάρας δεν ενέδωσε και για αυτόν τον λόγο τον ενέπλεξαν και στη σκευωρία Novartis. Τίποτα δεν συμβαίνει τυχαία, όταν η πολιτική εξουσία δεν ορρωδεί μπροστά σε τίποτα.
Ολα αυτά θα είχαν απλώς μια ιστορική αξία, αν ο Αλ. Τσίπρας θα ήταν ένας απόμαχος της πολιτικής. Από τη στιγμή όμως που αποφάσισε να επανέλθει, είναι επιβεβλημένη σε όλα τα επίπεδα η υπενθύμιση των αμαρτιών του, διότι απαγορεύεται η διαγραφή μνήμης και συγχωροχάρτια στην πολιτική δεν υπάρχουν. Ετσι, όσοι από την Κεντροαριστερά επιδιώκουν να συνεργαστούν μαζί του καλό είναι να κάνουν δεύτερες σκέψεις, διότι όπως φαίνεται στην ντουλάπα του πρώην πρωθυπουργού υπάρχουν πολλοί σκελετοί. Αυτούς ακριβώς ήθελε να θάψει το rebranding. Tα όσα αποκάλυψε ο κ. Στουρνάρας αποδομούν αυτό το εγχείρημα του Αλ. Τσίπρα καθώς αναδεικνύουν τη σκοτεινότερη μορφή της εξουσίας: Τη στοχοποίηση συγγενικών προσώπων για να καμφθούν αντιστάσεις και συνειδήσεις.
