Ενώ όλοι έχουμε την αίσθηση πως στο Μαξίμου γεννούν και τα κοκόρια, στην κυβέρνηση επικρατεί ένας περίεργος εκνευρισμός. Δεν μπορεί να εξηγηθεί αλλιώς η πρωτοφανής επίθεση του κυβερνητικού εκπροσώπου σε δημοσιογράφο την ώρα της ενημέρωσης των πολιτικών συντακτών, οι απειλές για μηνύσεις, κάτι παράλογα πράγματα περί «παραποίησης των δεδομένων» και περί αγνώστου πατρός κι έκτασης όρια που οι δημοσιογράφοι οφείλουν να τηρούν.
Λόγω χώρου, είναι αδύνατον να μεταφερθεί ο διάλογος μεταξύ του κ. Παύλου Μαρινάκη και του κ. Χρήστου Αβραμίδη (860 λέξεις), αλλά βρίσκεται διαδικτυακώς στη διεύθυνση https://media.gov.gr/category/briefing/. Αυτό που είναι προφανές είναι ο εκνευρισμός, ο οποίος μάλλον οφείλεται στο ότι η κυβέρνηση συνελήφθη (για μία ακόμη φορά) ψευδόμενη σχετικώς με το τραγικό δυστύχημα στη Χίο.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος είπε ότι «η δουλειά του Λιμενικού είναι να προστατεύει τα σύνορά μας και να αποτρέπει, με βάση τα όσα προβλέπει ο νόμος και χωρίς να θέτει σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές, με δική του ευθύνη, την παράνομη είσοδο στη χώρα μας, ανθρώπων οι οποίοι δεν έχουν το σχετικό δικαίωμα. (…) Η δική μας οπτική είναι ότι τα σύνορα υπάρχουν, ειδικά τα θαλάσσια σύνορα, η αυτονόητη οπτική, θα έλεγα εγώ, και πρέπει να φυλάσσονται».
Σωστά! Τα σύνορα υπάρχουν και ο νόμος προβλέπει αποτροπή όσων προσπαθούν παρανόμως να τα διασχίσουν. Μόνο που στην προκειμένη περίπτωση η βάρκα βούλιαξε ένα μίλι ανοιχτά της Χίου. Επειδή δεν πιστεύουμε τους συνωμοσιολόγους, που λένε ότι «ο Μητσοτάκης και ο Γεραπετρίτης τα έδωσαν όλα στον Ερντογάν», είμαστε σίγουροι ότι τα χωρικά μας ύδατα παραμένουν στα έξι μίλια.
Από μαρτυρίες, φωτογραφίες και, πρωτίστως, από την κοινή λογική προκύπτει ότι δεν στέκει το «πόρισμα» που βιάστηκε να εκδώσει, ελάχιστες ώρες μετά το δυστύχημα, ο αναρμόδιος κ. Αθανάσιος Πλεύρης. Βεβαίως θα περιμένουμε να δούμε και το κανονικό πόρισμα –εμείς και όλος ο κόσμος, επειδή όπως έλεγαν και οι Αμερικανοί φοιτητές τη δεκαετία του ’60 «the whole world is watching»– αλλά φοβόμαστε ότι οδεύουμε προς νέα Τέμπη, όταν η επικοινωνιακή διαχείριση του δυστυχήματος στρίμωξε την κυβέρνηση περισσότερο από το δυστύχημα αυτό καθαυτό.
Οπως γράφαμε και τις προάλλες «οι μικρές ανοησίες –όπως το μπάζωμα για προεκλογικούς λόγους– φτιάχνουν τις μεγάλες θεωρίες συνωμοσίας. Και το πρόβλημα τώρα είναι ότι το ακροατήριο δεν είναι μόνον ελληνικό» («Καθημερινή», 7.2.2026).
Τώρα δεν θα έχουμε ξυλόλια, αλλά όπου κι αν δίνει συνεντεύξεις ο πρωθυπουργός, όλοι θα τον ρωτούν τι έγινε στη Χίο.
Και αυτός δεν θα μπορεί να ξεφύγει ωρυόμενος, όπως έκανε ο κ. Μαρινάκης.
