Οι μετανάστες ή οι πρόσφυγες που εγκαταλείπουν τη χώρα τους με κίνδυνο της ζωής τους για να βρουν μια καλύτερη τύχη στην Ελλάδα διαπράττουν παρανομία. Αλλά δεν είναι εχθροί της Ελλάδας. Ούτε εισβολείς με κατ’ ανάγκην κακές προθέσεις. Πολλοί από αυτούς, εξάλλου, φθάνουν μετά την περιπέτειά τους να εργάζονται χρόνια στην ελληνική επικράτεια, ακόμη και να δημιουργούν οικογένειες στην Ελλάδα, η οποία γίνεται η δεύτερη πατρίδα τους.
Το να πνίγονται, λοιπόν, 15 άνθρωποι έξω από τη Χίο έπειτα από σύγκρουση μιας βάρκας με μετανάστες και ενός σκάφους του Λιμενικού είναι πρώτα απ’ όλα μια τραγωδία. Για την οποία η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να εκφράζει με κάθε τρόπο τον αποτροπιασμό της. Συγχρόνως δε, να συμπαραστέκεται σε όσους σώθηκαν από τα κύματα με τη βοήθεια των λιμενικών μας. Και, βέβαια, να χειρίζεται την υπόθεση με βάση τους κανόνες δικαίου που διέπουν όλα τα ευρωπαϊκά κράτη. Να τους παρέχονται δηλαδή οι πρώτες βοήθειες, στέγαση, τροφή και περίθαλψη, και να τους δίνεται η δυνατότητα να ζητήσουν άσυλο στη χώρα μας εφόσον πληρούν κάποιες προϋποθέσεις ή να υποχρεώνονται να επιστρέψουν στη χώρα τους εφόσον δεν τις πληρούν. Υποχρέωση της χώρας υποδοχής είναι να φροντίσει όσους βρίσκονται στην επικράτειά της ακόμη κι αν έχουν εισβάλει παρανόμως. Και να διενεργήσει ενδελεχή έρευνα εάν κάποιοι από τους παράνομους αυτούς εισβολείς έχασαν τη ζωή τους μέσα σε ελληνικό έδαφος.
Ολα αυτά τα έχουν συμφωνήσει οι 27 χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης και για την εφαρμογή τους οι χώρες υποδοχής μεταναστών ή προσφύγων, όπως η Ελλάδα, εισπράττουν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο από τον κοινοτικό προϋπολογισμό. Υπάρχουν, δηλαδή, συμφωνημένοι κανόνες, που όλοι είναι υποχρεωμένοι να ακολουθούν.
Το δίλημμα, λοιπόν, «ή με τους διακινητές ή με την Ελλάδα» είναι τεχνητό και το καλλιεργούν διάφοροι επαγγελματίες πατριώτες που ποντάρουν στους διχασμούς και δεν βλέπουν πέρα από τη μύτη τους. Πόσο μάλλον όταν η Ελλάδα έχει το μεγαλύτερο δημογραφικό πρόβλημα στην Ευρώπη και για να καταφέρει τα επόμενα χρόνια να κρατήσει ένα επίπεδο οικονομικής ανάπτυξης χρειάζεται πάνω από 200.000 εισαγόμενα εργατικά χέρια – στις κατασκευές, στη γεωργία, στον τουρισμό και στις νέες τεχνολογίες. Κάποια από τα χέρια αυτά μπορεί να είναι τα 11 παιδιά που σώθηκαν από τη βάρκα που ναυάγησε στη Χίο.
