Από τη μια οφείλεις να προστατεύσεις τα σύνορα της χώρας από διάφορους που προσπαθούν να τα παραβιάσουν. Κι ας μην είναι με στρατιωτικά μέσα, αλλά με ανθρώπινες ψυχές που χρησιμοποιούνται ως όπλα. Από την άλλη οφείλεις να σεβαστείς το δίκαιο της θάλασσας και να σώσεις όσους ναυαγούς μπορείς να σώσεις. Ανάμεσά τους μικρά παιδιά που κανείς δεν φρόντισε, εννοείται, να τα προστατεύσει φορώντας τους ένα σωσίβιο. Και όλ’ αυτά μέσα στη νύχτα, έχοντας απέναντί σου αδίστακτους δουλεμπόρους για τους οποίους δεν διαφέρουν οι ανθρώπινες ψυχές που κουβαλούν στα σαπιοκάραβά τους από οποιοδήποτε άλλο λαθραίο φορτίο. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να τους αδειάσουν στην απέναντι ακτή, ή να τους αφήσουν να πνιγούν για να γλιτώσουν οι ίδιοι, αφού ούτως ή άλλως τα χρήματά τους τα έχουν εισπράξει. Δεν είναι το μόνο. Ξέρεις ότι καραδοκούν διάφορες ανθρωπιστικές υποτίθεται οργανώσεις οι οποίες είναι έτοιμες να σε κατηγορήσουν για αμέλεια ή δόλο. Αντιμετωπίζουν την προστασία των συνόρων σαν μια δόλια πράξη, προσπαθώντας να κερδίσουν από το μονοπώλιο του ανθρωπισμού. Ναι, είναι βαρύ το έργο των λιμενικών αρχών. Και γίνεται ακόμη βαρύτερο από το γεγονός ότι αισθάνεσαι πως όσοι προσπαθούν να το φέρουν εις πέρας αισθάνονται απροστάτευτοι πολλές φορές κι από το ίδιο το κράτος το οποίο υπηρετούν. Πώς είναι δυνατόν να μη λειτουργούν οι κάμερες με τις οποίες είναι εξοπλισμένα τα σκάφη για να καταγράφουν τα ενδεχόμενα δυστυχήματα; Και πώς είναι δυνατόν οι κάμερες που διαθέτουν τα σκάφη να είναι κατάλληλες για μεγάλες αποστάσεις ενώ η χρησιμότητά τους θα ήταν να καταγράψουν τις λεπτομέρειες της εμπλοκής; Στην περίπτωση της Χίου, οι κάμερες ήταν απενεργοποιημένες διότι το δουλεμπορικό είχε ήδη εντοπισθεί.
Οι συνθήκες του ναυαγίου στη Χίο πρέπει να διαλευκανθούν, πριν αρχίσουν να φυτρώνουν στο κενό οι διάφορες θεωρίες συνωμοσίας. Τώρα το ξέρουμε πια ότι το ξυλόλιο παραμονεύει σε κάθε βήμα. Μαζί με τις μικρές Μαρίες κι εκείνα τα μέλη των ΜΚΟ που έσπευσαν στο νοσοκομείο για να καθοδηγήσουν τους τραυματίες ναυαγούς πώς θα ενοχοποιήσουν το Λιμενικό. Παραμονεύει και η πολιτική παράνοια: από τη μια η θέση της Αριστεράς περί κατάργησης των συνόρων, από την άλλη η βαρβαρότητα του Βελόπουλου που απαιτεί να ρίχνουν στο ψαχνό σε άοπλους οι λιμενικοί. Ηταν δυστύχημα ή δόλιος χειρισμός του δουλεμπορικού; Το ίδιο το ναυάγιο μας υπενθυμίζει ότι το πέρασμα του Ανατολικού Αιγαίου δεν έχει κλείσει. Το πέρασμα είναι ανοιχτό και είναι προφανές ότι στα λιμάνια της γείτονος οι κινήσεις των δουλεμπόρων είναι γνωστές. Για να μας υπενθυμίσουν ότι ανά πάσα στιγμή οι ροές μπορούν να ξαναρχίσουν. Χωρίς να θέλω να συνεισφέρω στο οικοδόμημα της παράνοιας, δεν μπορώ να μη σκεφτώ πως ξέρουμε πια ότι δεν χρειάζονται φρεγάτες για να αναθεωρηθούν τα σύνορα. Φτάνουν και τα φουσκωτά με τα φορτία των δυστυχισμένων.
