Κλείνουν, το ένα μετά το άλλο, δύο μεγάλα ιστορικά κεφάλαια. Το 80ετές της διαρκούς ειρήνης στον ανεπτυγμένο κόσμο. Και το 70ετές του καρκινοβατούντος πυρηνικού αφοπλισμού, με τη μη επικύρωση της τελευταίας σε ισχύ συνθήκης μεταξύ ΗΠΑ – Ρωσίας, χωρών που κατέχουν το 87% του παγκόσμιου ατομικού οπλοστασίου.
Η συνθήκη New START έθετε όρια στην ανάπτυξη στρατηγικών πυρηνικών όπλων και επέβαλλε τον έλεγχο των οπλοστασίων των δύο χωρών. Ετσι, μοιάζει να αποδυναμώνεται δραματικά ο κοπιώδης αγώνας δρόμου για μια σταγόνα ορθοφροσύνης, τον οποίο ξεκίνησαν το 1955 οι Ράσελ, Αϊνστάιν, Μίλερ, Ζολιό-Κιουρί, Πόλινγκ, Ρότμπλατ… Χρόνια πάσχιζαν όσοι από αυτούς είχαν απομείνει στη ζωή και οι συνεχιστές τους να γυρίσουν το ρολόι του παραλογισμού πίσω, πιέζοντας τις πυρηνικές δυνάμεις για συρρίκνωση του ατομικού οπλοστασίου τους, παλεύοντας για την υπογραφή διμερών, πολυμερών, διεθνών συνθηκών· δεκάδων, μεταξύ των οποίων εκείνη που εξέπνευσε χθες, με άτυπες μόνον υποσχέσεις για παράταση ή ανανέωση.
Χάρη σε αυτές τις συνθήκες, ο αριθμός των ενεργών πυρηνικών κεφαλών που φυλάσσονται στα οπλοστάσια εννέα χωρών μειώθηκε από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου κατά 85% (από 78.888 σε 11.946). Η New START δεν απαγόρευε, μόνο περιόριζε την ανάπτυξη στρατηγικών πυρηνικών όπλων (πυρηνικών κεφαλών, η κάθε μία από τις οποίες ισοπεδώνει τεράστιες εκτάσεις), λειτουργώντας ως στοιχειώδης υπόμνηση για μη διάδοση του φονικότερου των όπλων. Βάσει αυτής, οι δύο χώρες μπορούσαν να διαθέτουν, η κάθε μία, έως 1.550 έτοιμες για εκτόξευση πυρηνικές κεφαλές. Τώρα; Οσες επιθυμούν; Επιπροσθέτως, δεν υπήρξε ποτέ συμφωνία για τον περιορισμό του αριθμού των, μικρότερου βεληνεκούς, τακτικών, μη στρατηγικών όπλων, τα οποία πλήττουν συγκεκριμένους στόχους, όπως και των έξυπνων υπερηχητικών συστημάτων, του ευέλικτου πυρηνικού εξοπλισμού νέας τεχνολογίας…
Και η διαφαινόμενη νέα κούρσα πυρηνικών εξοπλισμών, μαζί με τις φοβέρες από τα χείλη εκείνου που επιδεικνύει συνεχώς νέα όπλα, ανασύρει από τα βάθη δεκαετιών την ξεχασμένη απειλή, θρυμματίζοντας τη βεβαιότητα της αποτρεπτικής δύναμης του τρόμου. Πόσο μπορεί το πυρηνικό ταμπού να προστατεύσει την ανθρωπότητα από ηγέτες φανατισμένους ή παραληρηματικούς; Οσο υπάρχουν πυρηνικά, υφίσταται, θεωρητικά και όχι μόνον, μια αμυδρή πιθανότητα να εκτοξευθούν. Από τον οιονδήποτε απελπισμένο, παγιδευμένο, ημιπαράφρονα κάτοχο κεφαλών.
