Παρακολουθώντας την ειδησεογραφία γύρω από το τραγικό δυστύχημα με τους επτά νεκρούς οπαδούς του ΠΑΟΚ, νόμιζες ότι αποκλειστικά υπεύθυνο για τον άδικο χαμό τους ήταν το ρουμανικό κράτος.
Τα ρεπορτάζ στους τηλεοπτικούς δέκτες κατέφθαναν φορτισμένα (δικαίως), και ως προς τα αίτια μετέδιδαν, τα περισσότερα, τη βεβαιότητα ότι τους άτυχους νέους έστειλε στον θάνατο το όντως κακό οδόστρωμα. Οι εικόνες, ωστόσο, που κατέγραψαν οι βιντεοκάμερες άλλων διερχόμενων αυτοκινήτων έδειξαν ότι πλην της αδιαμφισβήτητης ακαταλληλότητας του δρόμου υπήρξαν και άλλες παράμετροι.
Οπως το ακατανόητο σλάλομ του ελληνικού οχήματος με τις επικίνδυνες προσπεράσεις πάνω στην ολισθηρή άσφαλτο σε ώρα αυξημένης κίνησης – συμπεριφορά δυσεξήγητη σε τέτοιες συνθήκες.
Μεταξύ άλλων από τις ρουμανικές αρχές εξετάστηκε, όπως επιβάλλεται σε τέτοιες περιπτώσεις, και η κατάσταση του οδηγού και, όπως μεταδόθηκε από την εποπτεύουσα εισαγγελία, ανιχνεύτηκαν στο αίμα του αλκοόλ και ναρκωτικές ουσίες. Η πτυχή αυτή αγνοήθηκε ή υποβαθμίστηκε από τα ρεπορτάζ, με τον Ελληνα πολίτη να μένει με την εντύπωση, από αυτά που έβλεπε και άκουγε, ότι η Ρουμανία φταίει για τον θάνατο των «επτά αετόπουλων».
Υπήρξαν μάλιστα υπαινιγμοί ότι οι Ρουμάνοι έσπευσαν να διαρρεύσουν τα περί ναρκωτικών για να στρέψουν τους προβολείς από τους κακούς δρόμους τους, ενώ ακούστηκε και η μομφή(!) κατά πόσον η χώρα αυτή με τέτοιο οδικό δίκτυο θα έπρεπε να γίνει μέλος της Ε.Ε.!
Πάει πολύ να φορτώνουμε με τόση ευκολία μια τέτοια τραγωδία στους Ρουμάνους. Δρόμους κακούς, όπως αυτός που έγινε το δυστύχημα, ακόμα και αν κατ’ επίφαση αποκαλούνται διεθνείς, έχουν και άλλες, πιο προηγμένες χώρες της Ευρώπης.
Βλέποντας την εικόνα του άθλιου αυτού δρόμου μού ήρθε στον νου το τμήμα από τη Θεσσαλονίκη έως τα σύνορα με τη Βόρεια Μακεδονία, του οδικού άξονα (Α1/Ε75) που συνδέει την Ελλάδα με την Κεντρική Ευρώπη. Τύποις αυτός ο δρόμος αποτελεί μέρος του Πανευρωπαϊκού «Διαδρόμου 10», αλλά σε τίποτα στο ελληνικό τμήμα δεν παραπέμπει σε σύγχρονο αυτοκινητόδρομο, εν αντιθέσει με τη διαδρομή του σε Βόρεια Μακεδονία, Σερβία, Σλοβενία κ.λπ. Αν λοιπόν οι Ρουμάνοι έχουν τον δικό τους «δρόμο του θανάτου», έχουμε και εμείς τον δικό μας.
Πενήντα άνθρωποι έχουν σκοτωθεί και 117 έχουν τραυματιστεί τα τελευταία χρόνια σε αυτά τα 40 χιλιόμετρα από τα Νέα Μάλγαρα έως τους Ευζώνους, τα οποία ο διεθνής Τύπος επανειλημμένως έχει χαρακτηρίσει «το όνειδος των ευρωπαϊκών αυτοκινητοδρόμων». Η Ελλάδα θρήνησε τον άδικο χαμό των επτά παιδιών, αλλά ας μην αδικήσουμε τους φίλους Ρουμάνους, που συμμετείχαν με πρωτοφανείς εκδηλώσεις συμπαράστασης στο δικό μας πένθος. Ας είμαστε ρεαλιστές, μια τέτοια τραγωδία θα μπορούσε –ο μη γένοιτο– να συμβεί με θύματα Ρουμάνους και στον δικό μας «δρόμο του θανάτου». Τα υπόλοιπα θα τα μάθουμε όταν ολοκληρωθεί το πόρισμα.
