Η δικαίωση του «Φεύγα»

Η αλήθεια είναι ότι σε ένα πράγμα έχει ταλέντο: Στο φεύγειν. Βετεράνος των αποδράσεων, ο Νίκος Μπίστης έχει εγκαταλείψει πολλά κομματικά σκάφη, προτού σαλτάρει από τη Νέα Αριστερά. Το πρωτότυπο με την τελευταία έξοδό του είναι ότι δεν κάνει καν την εντύπωση της μιας μέρας, γιατί ο χώρος στον οποίο ο Μπίστης πολιτεύεται τον τελευταίο μισόν αιώνα –χωρίς να έχει ποτέ εκλεγεί βουλευτής– βρίσκεται σε πρωτοφανή κατακερματισμό. Αρκεί να αναλογιστεί κανείς ότι το πρώην στέλεχος του ΚΚΕ, του ΚΚΕ Εσωτερικού, του Συνασπισμού, του ΠΑΣΟΚ, της ΔΗΜΑΡ, του ΚΙΝΑΛ, του ΣΥΡΙΖΑ, της Νέας Αριστεράς, που τώρα δοκιμάζει να κολυμπήσει προς την τσιπρική Ιθάκη, άφησε ένα κόμμα του οποίου ο επικεφαλής είναι μειοψηφία. Ο ίδιος ο καθ’ έξιν φυγάς λέει ότι δικαιώνεται. Η πολιτική του στάση, ίσως, όχι. Αλλά η ιδιοσυγκρασιακή του αστασία, εντελώς: Η Κεντροαριστερά περνάει φάση ακραίας μπιστοποίησης.