Υπάρχει μια πολύ συγκεκριμένη φράση που εξηγεί γιατί η χώρα δεν μπορεί να παλέψει με τις παθογένειές της και να απελευθερώσει τις πραγματικές δυνατότητές της. Είναι μία φράση που ακούω όλο και περισσότερο: «Αυτά τα πράγματα δεν γίνονται τώρα, ας περιμένουμε να τα κάνουμε μετά τις εκλογές». Σε αυτή τη φράση μπορεί και να οφείλεται ένα 50% της χρεοκοπίας του ελληνικού κράτους. Η παλιά «Ολυμπιακή» δεν μπορούσε να ιδιωτικοποιηθεί για χρόνια μέχρι να περάσει άλλη μία εκλογική αναμέτρηση. Η ΕΑΒ δεν μπορούσε να «απογειωθεί» με μία σύμπραξη με μεγάλη ξένη εταιρεία γιατί κάποιος υπουργός δεν ήθελε να επωμιστεί το πολιτικό κόστος στην περιφέρειά του και οχυρωνόταν πίσω από την καταραμένη φράση. Είμαι βέβαιος ότι αν μπορούσαμε να δούμε ένα βίντεο από κάποια σύσκεψη που έγινε πριν από λίγα χρόνια για τον ΟΠΕΚΕΠΕ ή το σύστημα εναέριας κυκλοφορίας ή τον ΟΣΕ, θα την ακούγαμε πολλές φορές και κυρίως στο κλείσιμο.
Δυστυχώς, το φαινόμενο αυτό δεν εξηγεί μόνο το παρελθόν. Σημερινοί υπουργοί παραπέμπουν στις ελληνικές καλένδες αποφάσεις για μεταρρυθμίσεις ή μεγάλες επενδύσεις με το ίδιο επιχείρημα. Αν σκεφθεί κανείς ότι ο πρωθυπουργός δεν σκοπεύει να κάνει εκλογές το επόμενο διάστημα, συνειδητοποιεί πόσο επικίνδυνο είναι να εδραιωθεί αυτός ο τρόπος σκέψης. Οι υπουργοί δεν θα υπογράφουν τίποτα, όπως έχει ήδη άλλωστε παρατηρηθεί για ανθρώπους που χειρίζονται ζωτικούς τομείς. Ελληνες και ξένοι επενδυτές βλέπουν μια χώρα που από τη μία τους προσκαλεί πειστικά να προχωρήσουν σε επενδύσεις και από την άλλη τους βάζει στον πάγο για ένα απροσδιόριστο χρονικό διάστημα. Επειδή ο πολιτικός μας επαρχιωτισμός είναι απαράμιλλος, πολλοί από τους ιθύνοντες θεωρούν ότι μεγάλοι επενδυτές και funds έχουν στο βλέμμα τους μόνο την Ελλάδα και μπορούν να περιμένουν για χρόνια μέχρι να ξαναγίνουν εκλογές και να… ωριμάσουν τα πράγματα. Δεν καταλαβαίνουν ότι η Ελλάδα διανύει μια πολύ σπάνια περίοδο σταθερότητας μέσα σε ένα διεθνές τσουνάμι αστάθειας και με μια ηγεσία που πείθει τους ξένους συνομιλητές της.
Το παράθυρο ευκαιρίας θα κλείσει κάποια στιγμή και θα γυρνάμε πάλι πίσω, αναλογιζόμενοι πόσο μας κόστισαν οι χαμένες ευκαιρίες και πού θα ήταν η χώρα αν τις είχαμε αξιοποιήσει. Ο πολιτικός χρόνος κυλάει αμείλικτα, και… μετά τις εκλογές αυτό που σήμερα μοιάζει δύσκολο μπορεί να είναι και πολιτικά ανέφικτο.
Εχουμε γίνει γραφικοί αναζητώντας μία κυβέρνηση που θα ενεργεί σαν να μην έχει μπροστά της εκλογές. Ισως να γινόμαστε ακόμη πιο γραφικοί ζητώντας να απαγορευθεί ρητώς, εντός και γύρω από το Μαξίμου, η φράση «αυτά δεν γίνονται τώρα, ας τα αφήσουμε για μετά τις εκλογές». Αυτήν την απόφαση, πάντως, ένας μπορεί να την πάρει και, το κυριότερο και δυσκολότερο, να την επιβάλει.
