Ο«ελέφαντας στο δωμάτιο» στην κλειστή, υπό τον πρωθυπουργό, διυπουργική σύσκεψη που έγινε την Τετάρτη στο Μέγαρο Μαξίμου για το κυκλοφοριακό δεν ήταν άλλος από τον Κηφισό, καθημερινό τόπο μαρτυρίου για χιλιάδες οδηγούς. Αυτό κι αν είναι θέμα «καθημερινότητας».
Κι ενώ στο τραπέζι έπεσαν διάφορες προτάσεις (τα μέτρα επί του θέματος θα ανακοινωθούν προσεχώς), η μόνη που δεν ακούστηκε είναι αυτή θα πρόσφερε στους απελπισμένους οδηγούς τη μοναδική εναλλακτική λύση πέρα από το Ι.Χ. τους.
Πώς η ανάταξη του παραμελημένου αστικού σιδηροδρομικού δικτύου θα μπορούσε να δώσει ανάσα στην Αθήνα.
Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Υπάρχει ο κάθετος άξονας του προαστιακού σιδηροδρόμου που διασχίζει το πολεοδομικό συγκρότημα από βορρά προς νότο, από τον Αγιο Στέφανο μέχρι τον Πειραιά, σχεδόν παράλληλα με την εθνική οδό (την τέμνει σε τρία σημεία) και τον Κηφισό. Εκεί λειτουργούν εδώ και χρόνια στάσεις σε περιοχές όπως οι Αφίδνες, ο Αγιος Στέφανος, η Δεκέλεια, το Μενίδι, το Πάρκο Τρίτση, οι Αγιοι Ανάργυροι, ο Σταθμός Λαρίσης, του Ρουφ, ο Ταύρος, ο Ρέντης κ.λπ. Υπάρχει και η γραμμή του αεροδρομίου, όπου επίσης λειτουργούν σταθμοί με σημείο αναφοράς τον Κηφισό (Ηράκλειο, Μεταμόρφωση). Δεν θα μπορούσαν όλοι αυτοί οι σταθμοί να απορροφήσουν μέρος της ζήτησης για μετακίνηση κατά μήκος του Κηφισού; Προφανώς. Αρκεί οι συρμοί να μην περνούσαν μία ή το πολύ δύο φορές την ώρα. Αρκεί να «τρέχαμε» τη μετατροπή του δικτύου του προαστιακού σιδηροδρόμου εντός του λεκανοπεδίου σε υποδομή μετρό, όπως συμβαίνει σε όλες τις μεγάλες πόλεις του κόσμου.
Οπως τα λέει πολύ ωραία στα κατατοπιστικά του βίντεο στο κανάλι του στο YouTube ο συγκοινωνιολόγος Στέφανος Κατσώλης, αυτό μπορεί να γίνει με τρία απλά βήματα. Πρώτον, αυξάνοντας τη συχνότητα δρομολογίων: από τη μία ή δύο φορές την ώρα να πάμε στις πέντε (οι συρμοί να διέρχονται κάθε 10 λεπτά, η γραμμή 1 του ΗΣΑΠ δεν απέχει πολύ από αυτές τις επιδόσεις…). Δεύτερον, με την πύκνωση των στάσεων της υπάρχουσας υποδομής του Προαστιακού: αντί για κάθε δύο χιλιόμετρα και σταθμός, να ακολουθήσουμε το μοντέλο του μετρό με στάση κάθε 700 ή 800 μέτρα, αυξάνοντας τη δυναμική του δικτύου και προφανώς και την εξυπηρέτηση των πολιτών. Γιατί να μην υπάρχει σταθμός Προαστιακού στην Πεύκη ή στο Πολύδροσο ή στα Βριλήσσια; Η υποδομή είναι εκεί και μας περιμένει. Και τρίτον, με την αποτύπωση του συνολικού δικτύου υποδομών σταθερής τροχιάς σε έναν ενιαίο, γραμμικό χάρτη μέσα στα βαγόνια, προκειμένου το επιβατικό κοινό να συνειδητοποιήσει το πραγματικό εύρος του δικτύου.
Για να βοηθήσουμε πραγματικά τους οδηγούς πρέπει να τους «βγάλουμε» από τα αυτοκίνητά τους. Αρκεί να έχουμε να τους βάλουμε κάπου καλύτερα.
