Προχθές δημοσιεύθηκε δημοσκόπηση της GPO με ενδιαφέροντα ευρήματα. Ισως το πιο ενδιαφέρον να ήταν αυτό στο οποίο εμφανιζόταν το 68,1% των ερωτηθέντων να στέκεται αρνητικά απέναντι στη γνωστή θέση της Μαρίας Καρυστιανού για τις αμβλώσεις, έναντι ενός 19,2% που την έκρινε θετικά. Το μάτι μου δεν επικεντρώθηκε στο 68,1%, αλλά στο 19,2% και αυτό διότι αποτελεί ένα ποσοστό που μόνον περιθωριακό δεν μπορεί να το πεις. Θα έλεγα, μάλιστα, πως αποτελεί μια καλή μαγιά για τη συγκρότηση ενός συντηρητικού κόμματος, καθώς το ζήτημα των αμβλώσεων παγκοσμίως αποτελεί μία από τις σημαίες του υπερσυντηρητικού χώρου.
Προφανώς την κ. Καρυστιανού δεν την ενδιαφέρει το 68,1% που την κρίνει επί του συγκεκριμένου θέματος αρνητικά, κάτι το αναμενόμενο, αλλά το 19,2% που την επιδοκιμάζει. Το κομβικό ερώτημα για αυτήν είναι πλέον αν θα μπορέσει να δημιουργήσει μια ολοκληρωμένη συντηρητική ατζέντα απευθυνόμενη σε ένα υπαρκτό μεν, διάσπαρτο δε κοινό, πείθοντάς το ότι αυτή είναι ο άνθρωπός του. Με τα σημερινά δεδομένα δεν είναι και κάτι το ιδιαίτερα δύσκολο, υπό την προϋπόθεση πως από εδώ και μπρος θα κινηθεί στοχευμένα. Θα πρέπει να αντιληφθεί τα όρια του χώρου που θέλει να εκπροσωπήσει, τι δυνατότητες έχει για να τα διευρύνει, αν υπάρχουν αυτές οι δυνατότητες και στη συνέχεια να προσηλωθούν αυτή και οι συνεργάτες της στην άλωσή του.
Με κάθε βεβαιότητα θα αποτύχει αν υποκύψει στον πειρασμό της πολυσυλλεκτικότητας, άρα στη νόθευση των θέσεών της. Υπάρχει εκεί έξω στην κοινωνία ένα καταγεγραμμένο 20% που αναζητεί μια ηγεσία η οποία θα το ενοποιήσει πολιτικά.
Mέχρι τις εκλογές οι επιθέσεις που θα δέχεται η Μαρία Καρυστιανού θα οξύνονται πρωτίστως από αυτούς που θα αισθάνονται ότι απειλούνται από την παρουσία της.
Ο κατακερματισμός αυτού του 20%, που στη Βόρεια Ελλάδα μπορεί να αγγίζει και το 25%, οφείλεται κυρίως στα διαφορετικά κέντρα που το στηρίζουν πίσω από τις κουρτίνες, τα οποία δεν θέλουν ή αδυνατούν να συντονιστούν.
Αν η Μαρία Καρυστιανού και οι συνεργάτες της αποδείξουν πως το κόμμα τους μπορεί συνολικά να εκφράσει πληρέστερα και πιο αποτελεσματικά τον συντηρητικό χώρο, ενδεχομένως αυτά τα αφανή κέντρα να της εμπιστευθούν ενιαία την υποστήριξή τους.
Δίνω μεγάλη σημασία στην ποιότητα των συνεργατών της κ. Καρυστιανού, καθώς είναι εμφανές πως η ίδια δεν έχει τα χαρακτηριστικά της έμπειρης πολιτικού. Και ως γνωστόν, η πολιτική δεν διδάσκεται με ταχύρρυθμα μαθήματα ούτε με… υπνοπαιδεία, ο χρόνος τρέχει και μέχρι τις εκλογές οι επιθέσεις που θα δέχεται η κ. Καρυστιανού θα οξύνονται πρωτίστως από αυτούς που θα αισθάνονται ότι απειλούνται από την παρουσία της. Συνεπώς, ο κύκλος που θα τη συμβουλεύει θα έχει καθοριστική συμβολή στην παραπέρα πορεία της, ειδάλλως τα αναπόφευκτα λάθη της θα αποβούν μοιραία.
Κλείνοντας: Αυτό που εκ πρώτης όψεως φαίνεται πως είναι αρνητικό, ενίοτε έχει και μια δεύτερη ανάγνωση που του δίνει μια θετική, για τον ενδιαφερόμενο, προοπτική.
