Μετά το μπούλινγκ Τραμπ στους Ευρωπαίους (που είχε ήδη προαναγγελθεί από το μπούλινγκ στην Ουκρανία) και την ανάδυση του κινδύνου να αρπάξουν τη Γροιλανδία, υπάρχει μία ολόκληρη συζήτηση για το πώς θα πάψουμε να στηρίζουμε τους αμερικανικούς τεχνολογικούς κολοσσούς. Κάπου στο δέκατο βίντεο όπου Αμερικανοί κομάντο αρπάζουν πεντάχρονο, για να το παραχώσουν σε κλουβί, ξύπνησαν και οι πιο κοιμισμένοι καταναλωτές ειδήσεων, οι πιο τακτικοί χρηματοδότες της οικονομίας της ασημαντότητας που νόμιζαν πως πολιτικοποιούνται μέσω Χ και Instagram. Αναρωτιούνται τώρα: πώς θα αντισταθούμε στη νανουριστική αποβλάκωση;
Οι νομικές ρυθμίσεις, η διπλωματία, οι διαδηλώσεις, η πολιτική, η αντίσταση σε κορυφαίο επίπεδο, οι θεσμοί όπως η Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, μπορούν να πετύχουν πράγματα. Ομως, κι εμείς μπορούμε, παράλληλα με όλ’ αυτά και ασκώντας πιέσεις για όλ’ αυτά, ν’ αφήσουμε τον φρέντο καπουτσίνο και το κινητό στο πλάι. Να περπατήσουμε λίγο έξω και να επιχειρήσουμε να εξασφαλίσουμε λίγες παραπάνω μονάδες ελευθερίας και ανθρωπινότητας. Προκειμένου να διατηρήσουμε την ελευθερία μας, προτείνω να φερθούμε ως ενήλικες και όχι σαν νήπια.
Μπορούμε ν’ αντισταθούμε σ’ αυτό που μας σερβίρουν. Οταν μας μιλούν σε γλώσσα συντελεσμένου μέλλοντα για την ΤΝ, μπορούμε να διαλέγουμε να διαβάσουμε βιβλία που τα έχουν γράψει άνθρωποι καλλιεργώντας έτσι τις αντιστάσεις και την ελευθερία μας. Οταν μας ποτίζουν την άσχημη κακοτεχνία της ΤΝ, μπορούμε να αναζητήσουμε την ποίηση και την ομορφιά στην πινακοθήκη, στη φύση, σε μία ευγενική συνομιλία.
Αυτές τις ημέρες δίνεται στη δημοσιότητα η ταινία «Melania». Αφορά την Πρώτη Κυρία – ένα πρότυπο γυναίκας «γλάστρας». Υποθέτουμε πρόκειται για σταλινικής έμπνευσης πορτρέτο του ζεύγους που βάζει πεντάχρονα στα κλουβιά, προκειμένου να τ’ απελάσει. Θα είναι δακρύβρεχτο και διασκεδαστικό, βαρετό, όπως όλες οι προπαγάνδες. Η Amazon έχει δαπανήσει εκατομμύρια για το φιλμ. Μερικά πήγαν στην τσέπη της Πρώτης Κυρίας (η καμπάνα της διαπλοκής κοντεύει να σπάσει). Δαπανήθηκαν ποσά προκειμένου να πούμε «ναι, γιατί όχι; ας το δω κι αυτό». Μπορώ, όμως, να βγω από τη ζούγκλα του αμαζονίου, σωστά; Να πω όχι.
Αλλωστε, δεν είναι η υποχρεωτικότητα το εργαλείο του σύγχρονου ελέγχου, αλλά η ύπουλη υπονόμευση της ικανότητας να διαμορφώνεις δικές σου επιθυμίες, γούστα και επιδιώξεις κι ύστερα να βάζεις μπρος ένα σχέδιο επίτευξης του στόχου. Διαλύουν τη δύναμη της θέλησης και το ενδεχόμενο να έχεις προσωπικότητα. Παρόλο που ο καπιταλισμός μιλάει παραδοσιακά τη γλώσσα της επιλογής και του ανταγωνισμού, οι συνθήκες υπερσυγκέντρωσης στις αγορές, τα μονοπώλια και οι ολιγαρχίες, η συντονισμένη δράση των υπερπλουσίων που διαπλέκονται με την πολιτική εξουσία υποσκάπτουν την ελευθερία. Και τούτο το σύστημα έχει αγκαλιάσει την προπαγάνδα με στόχο την ανελευθερία. Η αισθητική διαφέρει, τα μέσα, ο αιώνας, αλλά ταϊζόμαστε καθημερινά τεράστιες ποσότητες προπαγάνδας.
Μπορούμε απλώς να κλείσουμε τους λογαριασμούς μας στο Amazon (εγώ δεν έφτιαξα ποτέ). Μπορούμε να χρηματοδοτήσουμε το βιβλιοπωλείο της γειτονιάς και, εάν κάτι δεν το βρίσκουμε εκεί, να ζητήσουμε να μας το παραγγείλουν. Ετσι τα χρήματα θα μείνουν στην Ευρώπη και θα πάνε σε επαγγελματίες που καταβάλλουν τους φόρους τους.
