Ο Αντρέα Σλάιχερ, υψηλόβαθμο στέλεχος για την εκπαιδευτική πολιτική στον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), αναφέρει σήμερα στην «Κ» ότι «δεν μπορείς να αγοράσεις έναν καλό εκπαιδευτικό». Φυσικά, δεν μιλάει με όρους επιχειρήσεων, όπου τα άξια στελέχη κάνουν μετεγγραφές, διεκδικώντας καλύτερη αμοιβή και εργασιακές συνθήκες. Ο Σλάιχερ μιλάει για την ουσία του εκπαιδευτικού λειτουργήματος.
Για να γίνει κάποιος εκπαιδευτικός πρέπει να του αρέσει το σχολείο, να έχει καλή επικοινωνιακή επαφή με τα παιδιά, να έχει υπομονή, κουράγιο να συνεχίζει τη δουλειά στο σπίτι (προετοιμασία για την επόμενη ημέρα, διόρθωση γραπτών κ.λπ.). Το οικονομικό κίνητρο δεν μπορεί να είναι πρωτεύον και ούτε είναι, αν αναλογιστούμε τους μισθούς των εκπαιδευτικών στην Ελλάδα…
«Οι Ελληνες εκπαιδευτικοί δεν βλέπουν τον ρόλο τους ως μέντορες των μαθητών», παρατηρεί ο Αυστριακός, στέλεχος του ΟΟΣΑ. Για να γίνουν όλα αυτά θα πρέπει πρωτίστως να αλλάξει το σύστημα εισαγωγής στα ΑΕΙ και οι σπουδές στα παιδαγωγικά και καθηγητικά τμήματα.
Οποιος ξεφυλλίσει τους οδηγούς σπουδών των ελληνικών πανεπιστημιακών τμημάτων θα παρατηρήσει ότι πολλά έχουν ως επαγγελματική προοπτική και την εκπαίδευση. Πώς αλλιώς, αν αναλογιστούμε τις σχεδόν 100 ειδικότητες που υπάρχουν στη γενική και επαγγελματική εκπαίδευση της χώρας. Ακόμη κι αν μείνουμε στα βασικά μαθήματα της υποχρεωτικής εκπαίδευσης, που αντιστοιχούν στις σχετικές σχολές ΑΕΙ, πάρα πολλές σχολές «δηλώνουν» ότι οι απόφοιτοί τους μπορούν να προσληφθούν στην εκπαίδευση.
Την ίδια στιγμή, οι βάσεις εισαγωγής των παιδαγωγικών και καθηγητικών σχολών πέφτουν. Εχουν φτάσει κοντά στο 9. Η κατακόρυφη μείωση του ενδιαφέροντος για τα παιδαγωγικά τμήματα και τις λεγόμενες «καθηγητικές σχολές» είναι εμφανής και μαρτυρεί ότι οι εισακτέοι τους «είδαν φως και μπήκαν», ελπίζοντας ότι κάποια στιγμή θα βρουν μια θέση σε σχολείο ή σε φροντιστήριο.
Οσο για την παιδαγωγική επάρκεια, ακόμη να εφαρμοστούν οι διατάξεις του ν. 4957/2022 της Νίκης Κεραμέως, ώστε να αποτελεί διακριτό μέρος σπουδών μόνο για όσους φοιτητές θέλουν πραγματικά να μπουν στην τάξη γιατί αγαπούν τη δουλειά του εκπαιδευτικού.
Ετσι, η πλειονότητα των πτυχιούχων πληθώρας σχολών ΑΕΙ έχουν ως… καβάτζα το σχολείο. Ετσι καταλήγουν γραφειοκράτες και όχι παιδαγωγοί.
