Υπερμεγέθη κομπολόγια, σταματημένα ρολόγια, τούρκικες τουαλέτες. Φθηνές εκδόσεις βιβλίων ανακατεμένες με συλλεκτικά Βίπερ. Ρομά-καλόγριες που πουλάνε βεντάλιες ή ομπρέλες ή κομποσκοίνια, και μοιράζουν δωρεάν κατάρες ανάλογα με τον καιρό. Πινακίδες που διαφημίζουν προϊόντα υπό εξαφάνιση, όπως κάρτες για καρτοτηλέφωνα. Ταξιτζήδες που επιλέγουν πελάτες. Οδηγοί λεωφορείων που φωνάζουν στους επιβάτες τη στάση στην οποία σκοπεύουν να κατέβουν για να τοποθετήσουν τις αποσκευές τους αναλόγως: στη δεξιά πλευρά ή στην αριστερή. Μια επίσκεψη στον σταθμό ΚΤΕΛ του Κηφισού είναι σαν νεορεαλιστικό διήγημα του Ταχτσή. Οι συζητήσεις, οι φωνές, τα βρισίδια, το σάουντρακ (σχεδόν πάντα άγνωστα μπουζούκια) θυμίζουν την Ελλάδα που θα θέλαμε να ξεχάσουμε ή, έστω, να θυμηθούμε – εξαρτάται από τον βαθμό νοσταλγίας του παρατηρητή.
Από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, το χαρούμενο ορόσημο της μετάβασης από μια «καθυστερημένη» βαλκανική χώρα σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος, χρονολογείται η συζήτηση της μεταφοράς του σταθμού στον Ελαιώνα. Οι μακέτες δείχνουν μια γυάλινη οροφή κι ένα μοντέρνο hub, που θυμίζει λίγο τον κεντρικό σταθμό στο Βερολίνο. Ισως δεν είναι τυχαίο που οι ανθρώπινες φιγούρες φορούν κίτρινα αδιάβροχα. Κυλιόμενες σκάλες, αφαιρετικά γλυπτά που μοιάζουν με γυμνά δέντρα, υπερσύγχρονα μηχανήματα έκδοσης εισιτηρίων σκιαγραφούν τη συγκοινωνιακή ουτοπία, που μάλλον δεν θα καταφέρουν ποτέ να αποκτήσουν οι Αθηναίοι.
Οπως μας ενημερώνει ο συνάδελφος Νίκος Ρουσάνογλου (στο Capital), «παρότι ήδη από το 2017 έχουν ξεκινήσει οι προσπάθειες το έργο αυτό να προχωρήσει, μέχρι σήμερα, αυτό δεν έχει καταστεί εφικτό». Οι μελέτες έχουν ολοκληρωθεί, έχουν εγκριθεί από τα αρμόδια υπουργεία, αλλά εκκρεμεί ο φορέας υλοποίησης του έργου, που θα προχωρήσει με τη μορφή παραχώρησης.
Το ζήτημα που περιπλέκει την υπόθεση αφορά την έκταση των 65 στρεμμάτων που έχει επιλεγεί για τη χωροθέτησή του και η οποία ανήκει στην «Αττικό Μετρό». Οι λύσεις είναι δύο: είτε θα προκηρύξει η Πανελλήνια Ομοσπονδία Αυτοκινητιστών Υπεραστικών Συγκοινωνιών (ΠΟΑΥΣ) τον σχετικό διαγωνισμό παραχώρησης εκμετάλλευσης, ώστε ο ιδιώτης που θα επιλεγεί να αναλάβει την κατασκευή των υποδομών, είτε το έργο θα προκηρυχθεί απευθείας από την «Αττικό Μετρό» και το υπ. Υποδομών. Με βάση το ρεπορτάζ, εδώ και τρία χρόνια δεν έχει ληφθεί καμία απόφαση.
Από μια άποψη, η κωλυσιεργία, που μετριέται πλέον σε δεκαετίες, είναι συνεπής με την καλτ ατμόσφαιρα στον Κηφισό – έχει λάβει μυθιστορηματικές διαστάσεις. Αρκεί να μην μπαίνει κάποιος στον σταθμό με το βλέμμα του κριτικού λογοτεχνίας, αλλά με αυτό του επιβάτη.
