Ως χώρα που ουδέποτε ηττήθηκε από υπέρτερα παλαιά έθνη της γηραιάς Ευρώπης, οι Ηνωμένες Πολιτείες στη σύντομη ιστορία τους των δυόμισι αιώνων ουδέποτε τιθάσευσαν το θηριώδες που χαρακτηρίζει το γένος του ανθρώπου. Διότι, όπως έλεγε ο Σίγκμουντ Φρόιντ, «η επιθετικότητα είναι έμφυτη σε όλα τα παιδιά». Αλλο στοιχείο της μοναδικότητος των ΗΠΑ είναι η πανσπερμία των εθνών που άρχισε να συσσωρεύεται από το 1620, όταν το Mayflower, που είχε αποπλεύσει από το Πλίμουθ της Αγγλίας μεταφέροντας εμπόρους με τις οικογένειές τους, έφτασε έπειτα από ένα ταξίδι 66 ημερών στις ακτές της σημερινής Μασαχουσέτης.
Στα χρόνια που ακολούθησαν, δημιουργήθηκε σταδιακά ένα πολύχρωμο μωσαϊκό λαών, με παραδόσεις διαφορετικές, που εις την κυριολεξία είχαν δραπετεύσει από τις γενέτειρες χώρες τους από ανέχεια, ή διωκόμενοι για λόγους πολιτικούς, θρησκευτικούς, δίχως να λείπουν φυσικά οι τυχοδιώκτες. Κάποιοι ήταν πολύ περήφανοι για αυτή την πρόσμειξη των «ελευθέρων και γενναίων» στη μακρινή Δύση. Στις 21 Απριλίου 1938, ο Δημοκρατικός πρόεδρος Φραγκλίνος Ρούζβελτ απευθυνόμενος στις «Κόρες της Αμερικανικής Επανάστασης» έλεγε: «Να θυμάστε πάντα πως όλοι μας, και εσείς και εγώ ειδικότερα, καταγόμαστε από μετανάστες και επαναστάτες».
Τα προαναφερθέντα όμως δεν ίσχυαν για τον γηγενή πληθυσμό της νέας ηπείρου. Απευθυνόμενος στους Ινδιάνους της φυλής Τσερόκι, ο πρόεδρος Αντριου Τζάκσον τον Μάρτιο του 1835 έλεγε τα εξής: «Καταστάσεις που δεν μπορούν να ελεγχθούν και οι οποίες είναι εκτός των ανθρωπίνων νόμων καθιστούν αδύνατο να ευημερήσετε ανάμεσα στον πολιτισμένο κόσμο». Και οι Τσερόκι εξαναγκάσθηκαν να εγκατασταθούν στην Οκλαχόμα.
Πριν από έναν αιώνα πάνω-κάτω, ένας άλλος πρόεδρος, ο Θεόδωρος Ρούζβελτ, (1858-1919) σε προσπάθεια να απαλλάξει τις ΗΠΑ από την παρουσία ανεπιθύμητων μεταναστών είχε αποφασίσει ότι «κάθε μετανάστης που έρχεται εδώ θα πρέπει σε πέντε χρόνια να μάθει αγγλικά ή να φύγει από τη χώρα». Στις μέρες μας κάτι αντίστοιχο με τον Θεόδωρο Ρούζβελτ επιχειρεί να επιτύχει –σε συντομότατο διάστημα, κάνοντας χρήση βιαίων μέσων– ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ. Ο ανατροπέας όχι απλώς της παγκοσμίου, αλλά και της εσωτερικής τάξης πραγμάτων. Πρόβλημά του. Δεν είναι, άλλωστε, οι ΗΠΑ πρότυπο προς αντιγραφή και μίμηση, τουλάχιστον για την Ευρώπη.
