Υποθέτω πως ο αναγνώστης είναι ενημερωμένος για τις συνέπειες της πρώτης και της δεύτερης τουρκικής NAVTEX, διετούς διάρκειας, που τεμαχίζει ουσιαστικά το Αιγαίο στη μέση, καθώς ο άξονάς της είναι ο 25ος μεσημβρινός. Οτιδήποτε υπάρχει στα ανατολικά του τίθεται υπό τον συντονισμό της Τουρκίας, ενώ συγχρόνως επανέρχεται το ζήτημα της αποστρατιωτικοποίησης 23 νησιών του ανατολικού Αιγαίου με την επίκληση διεθνών συνθηκών.
Ερμηνείες γι’ αυτήν την ενέργεια, με όλα τα χαρακτηριστικά της πρόκλησης, έχουν υπάρξει πολλές. Η πιο πειστική είναι πως η Τουρκία, και λόγω των ευνοϊκών γι’ αυτήν εξελίξεων στη Συρία, αισθάνεται πως έχει το momentum να διαπραγματευθεί με την Ελλάδα από πλεονεκτική θέση. Ή να λύσει συνολικά το πρόβλημα του Αιγαίου με μια κρίση κατά τα πρότυπα των Ιμίων. Οι σχέσεις του Ερντογάν με τον Αμερικανό πρόεδρο, σύμφωνα πάντα με αυτές τις εκτιμήσεις, θα εξασφαλίσουν στην Τουρκία μια ευνοϊκή διαιτησία στο τέλος της ημέρας. Βεβαίως, εδώ να βάλω έναν αστερίσκο. Με τον Ντόναλντ Τραμπ ποτέ δεν μπορεί να είσαι σίγουρος. Εδώ έχει αρχίσει να ανησυχεί ο ίδιος ο Νετανιάχου.
Το συγκεκριμένο δυσμενές κλίμα δεν μπορεί να αφήσει ανεπηρέαστη και την εγχώρια πολιτική ζωή.
Το ερώτημα πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις είναι τι κάνουμε εμείς. Η Τουρκία προβάλλει και υπερασπίζεται τα συμφέροντά της. Συνεπώς, το να καταγγέλλουμε τις προκλήσεις της έχει αποδειχθεί ατελέσφορο. Στην προκειμένη περίπτωση οι κινήσεις της κυβέρνησης αφορούν την επικείμενη σύγκληση του Ανωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας στην Αγκυρα. Προφανώς δεν είναι τυχαίο το γεγονός πως οι δύο NAVTEX εκδόθηκαν λίγες ημέρες πριν από αυτήν τη σύνοδο, δείγμα των προθέσεων της τουρκικής πλευράς. Αδιαφορεί για την ουσία της συνόδου και δείχνει να ενδιαφέρεται πρωτίστως για τη δημιουργία τετελεσμένων που θα φέρουν, ούτως ή άλλως, σε δύσκολη θέση την ελληνική πλευρά. Αν αναβάλει τη σύνοδο, χρεώνεται στη διεθνή κοινή γνώμη το κόστος της αναβολής, αν συμμετάσχει, δείχνει αδυναμία μπροστά στην πρόκληση των δύο NAVTEX.
Το ερώτημα είναι: Πώς απαντάς σε έναν κακότροπο συνομιλητή; Τι ιεραρχείς ως κεντρική προτεραιότητα; Το τι θα πει η διεθνής κοινότητα ή πώς θα διαφυλάξεις όχι μόνον τη διαπραγματευτική σου θέση, αλλά και τα εθνικά σου συμφέροντα; Αλλωστε, αυτά τα δύο πάνε μαζί. Και στο φινάλε, υπό ένα τέτοιο κλίμα, τι προσδοκίες υπάρχουν για το Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας; Διότι όταν ύστερα από αναβολές συναντώνται ένας πρωθυπουργός και ένας πρόεδρος Δημοκρατίας, στα συμπεράσματα της συνόδου θα πρέπει να καταγράφεται μια συγκεκριμένη πρόοδος στα προβλήματα που απασχολούν τις δύο χώρες και όχι τα τετριμμένα ευχολόγια. Αλλά πώς να καταγραφεί πρόοδος ενώ οι δύο τουρκικές NAVTEX κόβουν το Αιγαίο στη μέση;
Να σημειώσω πως το συγκεκριμένο δυσμενές κλίμα δεν μπορεί να αφήσει ανεπηρέαστη και την εγχώρια πολιτική ζωή, καθώς τα εθνικά θέματα βρίσκονται ψηλά στην ατζέντα της λεγόμενης πατριωτικής Δεξιάς και όχι μόνον. Τι θα κάνει η κυβέρνηση;
