«Είναι από τους πιο οραματικούς ηγέτες». Ετσι χαρακτήρισε τον Κυριάκο Μητσοτάκη ο Μπραντ Σμιθ, πρόεδρος της Microsoft παγκοσμίως, ύστερα από τα 30 λεπτά που διήρκεσε η συνάντησή τους στο Νταβός, το 2019. Σε αυτό το παγκόσμιο φόρουμ –όπου οργανώνονται καθημερινά εκατοντάδες συναντήσεις και κλείνονται συμφωνίες δισεκατομμυρίων– ο Μπραντ Σμιθ της Microsoft συναντούσε κάθε χρόνο 40 με 45 πρωθυπουργούς, υπουργούς, υψηλότατα στελέχη εταιρειών, που ο καθένας τους προσπαθούσε να προσελκύσει για τη χώρα του επενδύσεις της κολοσσιαίας αυτής εταιρείας. Ο Μητσοτάκης υπήρξε ένας από τους λίγους που το πέτυχαν: σήμερα η Μιcrosoft κατασκευάζει ένα data center στα Σπάτα και έχει μισθώσει κατ’ αποκλειστικότητα ένα δεύτερο που κατασκευάζει η γαλλική Data4 στην Παιανία.
Η σημαδιακή εκείνη συνάντηση στο Νταβός περιγράφεται στο πρόσφατο βιβλίο «Η μεγάλη επιστροφή». Συγγραφέας ο προϊστάμενος του οικονομικού γραφείου του πρωθυπουργού για την πενταετία 2019-2024, Αλέξης Πατέλης, ένας άνθρωπος όχι τυχαίος. Λαμπρές σπουδές σε Ελλάδα, Αγγλία και Αμερική, διακεκριμένη σταδιοδρομία που τον φθάνει να είναι το 2008 managing director στη Merrill Lynch, υπεύθυνος για 40 οικονομολόγους, οπότε παραιτείται και ανοίγει δικό του γραφείο με έδρα την Αθήνα. Στα επόμενα χρόνια παρακολουθούσε με αγωνία την κατάσταση εδώ – διαδηλώσεις, ταραχές και ανάδειξη Τσίπρα μέσα σε δηλητηριώδη ατμόσφαιρα· ασχετοσύνη· επιπολαιότητα. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ υπογράφει μνημόνια, αλλά τα εφαρμόζει στραβά, με αυξήσεις φόρων, αποθαρρύνοντας επενδύσεις και συνάμα δολοπλοκώντας να ελέγξει Δικαιοσύνη και Τύπο και να εξοντώσει κάθε πολιτικό αντίπαλο.
Εκεί επάνω, στο 2017, στρατολόγησε τον Πατέλη ο Κυριάκος Μητσοτάκης, που δεν περίμενε να γίνει πρωθυπουργός για να σχηματίσει ένα επίλεκτο επιτελείο και να αρχίσει να ετοιμάζει το έδαφος για την ανάκτηση της αξιοπιστίας μας διεθνώς. Επρόκειτο περί άθλου. Ημασταν ταπεινωμένοι, trash (σκουπίδι) κατά τους οίκους αξιολόγησης, είχαμε εξαντλήσει κάθε όριο ανοχής των πιστωτών μας, που είχαν δεσμεύσει όλη την κρατική μας περιουσία, μας πίστευαν δε μπαταχτσήδες και ανόητους, πρόθυμους να χάψουμε κάθε ψευτιά που μας τάιζαν οι κυβερνήσεις μας και αρνούμενους πεισματικά την αλήθεια.
Σε αυτόν τον άθλο ήρθε να βάλει πλάτη ο Α. Πατέλης και αυτόν περιγράφει στο βιβλίο του. Μια από τις πρώτες επιτυχίες ήταν η παραπάνω, στο Νταβός, το 2019. Εξι χρόνια αργότερα, τον περασμένο Νοέμβριο, πολλαπλές συμφωνίες υπεγράφησαν στο Ζάππειο, παρουσία τριών από τους σπουδαιότερους υπουργούς των ΗΠΑ, με κυριότερες τις ερευνητικές γεωτρήσεις για υδρογονάνθρακες από την ExxonMobil στο «οικόπεδο 2» και τα προγράμματα για την αναβάθμιση λιμανιών (της Ελευσίνας, του Βόλου, της Ρεβυθούσας). Αυτά νομίζω ότι φανερώνουν ποιο ήταν το όραμα με το οποίο ο Μητσοτάκης έπεισε τον πρόεδρο της Microsoft να επενδύσει στην Ελλάδα: η οικονομική ανάταξη της χώρας μας ήταν το πρώτο απαραίτητο βήμα· απώτερος στόχος ήταν μια Ελλάδα ακρίτας της Ευρώπης, αλλά συνάμα σπουδαίος ψηφιακός κόμβος, σταυροδρόμι πολύπλευρο θαλασσίων και χερσαίων συγκοινωνιών, μεταφοράς ενέργειας, ανταλλαγής εμπορευμάτων και τεχνογνωσίας, με, επιπροσθέτως, έναν τελείως νέο δρόμο, απευθείας από τα λιμάνια μας της Ανατολικής Μακεδονίας προς την Κεντρική Ευρώπη, τον λεγόμενο «κάθετο διάδρομο», που παρακάμπτει τα Στενά του Βοσπόρου, με όσα αυτό στρατηγικά συνεπάγεται. Επιπλέον, μια Ελλάδα εντεταγμένη σε μια Ευρώπη με κοινή στρατηγική, σωστά εξοπλισμένη και με δική της εξωτερική πολιτική – βλέπε την ταχύτητα με την οποία έφερε στον Εβρο την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για να διαπιστώσει με τα μάτια της την τουρκική απόπειρα παραβίασης των συνόρων μας. Βλέπε και τον ρόλο του στη διαμόρφωση του Ταμείου Ανάκαμψης κατά την πανδημία, όπως αναφέρεται λεπτομερώς στη «Μεγάλη επιστροφή».
Ο Αλέξης Πατέλης το 2019 δεν συνεισέφερε μοναχά τις πολλές γνώσεις και τις πολλαπλές ικανότητές του, αλλά και ένα μεγάλο δίκτυο οικονομικών παραγόντων παγκοσμίως, προς τους οποίους μπορούσε να απευθύνεται με αμεσότητα: συμμαθητές, συμφοιτητές, καθηγητές, παλαιοί συνεργάτες, επαγγελματικές γνωριμίες 30 ετών. Πολυτιμότατη συνεισφορά.
Σε πολλά ο ικανότατος κ. Πατέλης αναγνωρίζει τον Κυριάκο Μητσοτάκη ως ακόμη ικανότερό του: ευρύτητα γνώσεων, πολλαπλοί στόχοι, ταχύτητα απορροφήσεως πληροφοριών και λήψη αποφάσεων. Απλά και χωρίς εξάρσεις, το βιβλίο σού μεταδίδει την εξαντλητική δουλειά, το λαχάνιασμα, αλλά και τον οίστρο της διαδρομής, με τη μια μικρή νίκη μετά την άλλη – πάλη σκληρότατη μέχρι να μετατραπεί η εικόνα του αφερέγγυου και παιδαριωδώς μπερμπάντικου ελληνικού κράτους από trash (σκουπίδι) των οίκων αξιολόγησης, όπως το είχε παραλάβει η Νέα Δημοκρατία το 2019, στην επενδυτική βαθμίδα τον Δεκέμβριο 2023.
Μαζί, όμως, καταλαβαίνεις πόσο εύθραυστη είναι αυτή η εικόνα μας προς τα έξω και πόσο εύκολα μπορεί η εμφάνιση ενός πολιτικού «από τα παλιά» ή ενός καινούργιου μεν, αλλά εκπεφρασμένα «αντιμητσοτακικού», να την κάμει θρύψαλα, συμπαρασύροντας χαμηλά επιτόκια, μισθούς, επενδύσεις, το όραμα…
Αν καταλάβουμε τι διακυβεύεται και το υπερασπιστούμε, θα έχουμε ένα Αίσιον και Ευτυχές Ετος 2026.
*Η κ. Αθηνά Κακούρη είναι συγγραφέας.
