Είναι υπαναχώρηση η υπαναχώρηση Τραμπ για τη Γροιλανδία; Οι λέξεις ολοένα χάνουν το νόημά τους. Οχι λόγω των λεκτικών ακροβασιών που γεννά η ανάγκη του ρήτορα να φρεσκάρει τυποποιημένες εκφράσεις, να αναβαπτίσει φθαρμένους από τη χρήση χαρακτηρισμούς. Αλλά εξαιτίας της ακραίας διαστρέβλωσης της πραγματικότητας και της Ιστορίας από τον εκτροχιασμένο πλανητάρχη.
Η μανία του Τραμπ να κόβει και να ράβει θεσμούς, νόμους, εδάφη, δεδομένα κατά τη βολή του, να τοποθετεί τον κόσμο στις δικές του αναθεωρητικές ράγες είναι γνωστή, παρά ταύτα, κάθε νέος χείμαρρος ανυπόστατων δηλώσεων ή κομπασμών ξαφνιάζει. «Χωρίς εμάς, θα μιλούσατε γερμανικά και λίγα ιαπωνικά». «Χωρίς εμάς, πολλές χώρες δεν λειτουργούν καν».
Τη μία μέρα απειλεί και την άλλη αποσύρει την επιβολή δασμών στους οκτώ που αντιστάθηκαν στα σχέδια για το «μεγάλο κομμάτι πάγου –δύσκολο να το ονομάσουμε γη–, που είναι μέρος των εδαφών μας». Το μέλλον άδηλον. Διότι λέει και ξελέει – και συνεχώς ψεύδεται. «Δεν μπόρεσα να βρω κανένα αιολικό πάρκο στην Κίνα» (τη χώρα κορυφαίο χρήστη αιολικής ενέργειας στον κόσμο). «Κατασκευάζει ανεμογεννήτριες μόνο για να τις πουλάει σε ηλιθίους». «Μέχρι να έρθω εγώ, οι ΗΠΑ πλήρωναν το 100% των αμυντικών δαπανών του ΝΑΤΟ» (το 63%, το 2024). «Εχουμε εξασφαλίσει για τις ΗΠΑ 18 τρισ. δολάρια σε νέες επενδύσεις, που θα φτάσουν στα 20 τρισ. όταν βγουν τα τελικά στοιχεία» (θεωρείται ήδη διογκωμένο το ποσό των 9,6 τρισ. δολαρίων που έχει αναρτηθεί στον ιστότοπο του Λευκού Οίκου).
Εχει δύναμη ακόμη και ο κίβδηλος λόγος, ο αλαζονικός, ο επιθετικός, ο κακομεταχειρισμένος, ο ανυπόστατος. Είναι δύσκολο να μην υποστείς την επίδραση, τον κραδασμό του. Να μη χάσεις τον ειρμό. Διότι ο λόγος του Τραμπ διαστρέφει την ουσία των πραγμάτων όταν, π.χ. ονομάζει «ασφάλεια» ό,τι είναι συμφέρον, όταν λέει «ειρήνη» ό,τι είναι επέμβαση σε ξένα εδάφη. Γίνεται μάσκα φαιών ιδεών και κακόβουλων προθέσεων εκείνου που ποδοπατά συμμαχίες, ανεξάρτητα κράτη και αξίες. Είναι επικίνδυνο να νομίζεται επιδέξιος ο αλλοπρόσαλλος πολεμόχαρος υπερ-σερίφης, γέννημα διογκούμενων αδιεξόδων και βαλλόμενων θεσμών. Να λογίζονται οι λεκτικές ρουκέτες του μωρίες. Κρύβουν φωτιές.
Αραγε, είναι οι πρόσφατες εξελίξεις καρπός κάποιων πρώτων βημάτων των μεσαίων δυνάμεων; Διότι, αν αυτές δεν καθίσουν στο τραπέζι, όπως είπε ο πρωθυπουργός του Καναδά Μαρκ Κάρνεϊ, θα βρεθούν σύντομα στο μενού…
