Η Ιστορία γράφεται μπροστά στα μάτια μας, με κάθε αδιανόητη ανάρτηση του Ντόναλντ Τραμπ, με τις εικόνες από τη νέα προδοσία των Κούρδων της Συρίας από τις ΗΠΑ, με τις δηλώσεις ηγετών χωρών που σημειώνουν το οριστικό πέρασμα σε έναν κόσμο άλλο από αυτόν των τελευταίων δεκαετιών. Παλιά, οι πολίτες δεν γνώριζαν τι μαγειρευόταν εις βάρος τους σε αίθουσες μακρινές. Και σήμερα, που βλέπουμε ανθρώπους κάτω του μετρίου από απόψεως διανόησης και ηθικής να καθορίζουν την τύχη λαών, αδυνατούμε να κάνουμε κάτι, πέρα από το να καταλάβουμε νωρίτερα τα δεινά που έπονται.
Την ίδια ώρα που παρατηρούμε τις εξελίξεις, τις βλέπουν και οι κυβερνήσεις, που καλούνται να διαχειριστούν μια συγκυρία όπου τα δεδομένα δεκαετιών εξανεμίζονται. Στην Ελλάδα εδώ και δεκαετίες συμβαδίζουμε με τις ΗΠΑ και την Ευρώπη, οι οποίες έως τώρα βρίσκονταν σε κοινή πορεία. Στο εσωτερικό, παρά την καθοριστική συμμετοχή μας στη «Δύση», ποτέ δεν έπαψε η διαμάχη μεταξύ του ορθολογισμού και μιας αλλόκοτης εμμονής με εχθρικές συνωμοσίες και φαντασιωτικές, σωτήριες φιλίες. Από την εποχή της Επανάστασης, ξένες δυνάμεις επηρέαζαν τις εξελίξεις, ενισχύοντας τους εκπροσώπους τους εις βάρος του συνόλου. Με την ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Ενωση, η Ελλάδα για πρώτη φορά μπορούσε να κινείται ως ίση μεταξύ ίσων. Ο φόβος της Τουρκίας, όμως, την υποχρέωνε να βασίζεται περισσότερο στις ΗΠΑ για την ασφάλειά της. Η διαχρονική αγορά όπλων, πέραν των δυνατοτήτων της, τής εξασφάλιζε την πρόσκαιρη «καλή διάθεση» των προμηθευτών, όμως στερούσε πόρους από την κοινωνία, κρατούσε ζωντανή τη διαμάχη μεταξύ «πατριωτών» και «ενδοτικών», συνέβαλλε σε μια εξοικείωση με «μαύρο χρήμα» και δυσβάσταχτα χρέη. Ετσι δεν πιάναμε τον ευρωπαϊκό μέσο όρο ευημερίας.
Τώρα που ο Τραμπ αυτοστεφανώνεται κοσμοκράτωρ, με ένα «Συμβούλιο Ειρήνης» όπου αυτός θα καθορίζει ποιοι θα συμμετέχουν και τι θα αποφασίζουν, η Ελλάδα πρέπει να συστρατευθεί με την Ε.Ε. και να αναπτύξει νέες συμμαχίες – όπως και κάνει. Ομως, καθώς στην αναμπουμπούλα η Τουρκία ενισχύεται, η χώρα μας έχει ανάγκη τις καλές σχέσεις και με τις ΗΠΑ και με την Ε.Ε. Οδηγούμαστε στην αστάθεια του παρελθόντος. Χρειαζόμαστε ψύχραιμη αντίληψη για τους κινδύνους και συνεννόηση μεταξύ μας. Οσα μας έλειπαν πάντα.
