Εντάξει! Τουλάχιστον μαθαίνει γρήγορα τα κόλπα της πολιτικής. Η κ. Μαρία Καρυστιανού, μετά τον σάλο που προκάλεσε η ατυχής δήλωσή της (ο ηπιότερος χαρακτηρισμός που μπορούμε να βρούμε), έβγαλε έναν παλιό πολιτικό άσο από το μανίκι: «Η χθεσινή απάντησή μου στο θέμα των αμβλώσεων διαστρεβλώθηκε ΣΚΟΠΙΜΩΣ από όσους βρίσκονται σε διατεταγμένη υπηρεσία αποδόμησής μου» (fb, 20.1.2026).
Φυσικά δεν πιστεύουμε στις καλές προθέσεις των (πολιτικών πλέον) αντιπάλων της. Αλλά διαστρέβλωση δεν υπήρξε. Η δε εξήγηση της δήλωσής της είχε κάτι από Γιάνη Βαρουφάκη. «Οσοι βάλλουν εναντίον μου με αφορμή ένα πολυδιάστατο ιατρικό και νομικό θέμα για το οποίο ο νομοθέτης έχει ήδη προβλέψει, δεν νοιάζονται ούτε για τη θέση της γυναίκας σήμερα, ούτε για τα προβλήματά της, ούτε για τη στήριξη της μητρότητας, ούτε για την υπογεννητικότητα, ούτε για το δημογραφικό…». Να θυμίσουμε ότι ο πρώην υπουργός Οικονομικών δικαιολόγησε την μπούρδα του περί ναρκωτικών ως εξής: «Στη χώρα που τα ναρκωτικά κάνουν θραύση, οι ναρκο-έμποροι επιχειρούν ανενόχλητοι και το κράτος τους πριμοδοτεί (ακούσια ή και ενίοτε εκούσια), επιστρατεύτηκαν οι Αδώνιδες, οι Χρυσοχοΐδηδες και η Οργουελιανή Ομάδα Ψέματος & Συκοφάντησης για να με δαιμονοποιήσουν επειδή τόλμησα να απαντήσω ειλικρινά σε νέους ανθρώπους» (7.1.2026).
Ενα άλλο κοινό στοιχείο είναι οι δίκες προθέσεων όσων τόλμησαν να επικρίνουν τις τερατολογίες τους. Μαρία Καρυστιανού: «Συμπράττουν αδίστακτα στο πολιτικό συμβόλαιο δολοφονίας χαρακτήρα μου (…) Το βασικό για αυτούς ήταν και είναι να ανακοπεί με κάθε τρόπο και μέσο η εντατική “κυοφορία” ενός μεγάλου κινήματος». Γιάνης Βαρουφάκης: «Ηξερα ότι θα γινόμουν αντικείμενο μίσους της οργισμένης ολιγαρχίας. Ο λόγος; Ημουν ο μόνος υπουργός Οικονομικών που τόλμησε να πει ένα κατηγορηματικό “όχι” σ’ ένα ακόμη μνημονιακό δάνειο, το οποίο η ολιγαρχία είχε άμεση ανάγκη για να κρατηθεί στα πράγματα» (16.1.2026). Δεν γνωρίζουμε αν η κ. Καρυστιανού έχει στοιχεία ναρκισσισμού. Μάλλον καλόμαθε από την ανοχή που της έδειξαν όλοι, όσο ήταν απλώς μια «μάνα των Τεμπών». Το πιθανότερο είναι ότι αλιεύει (ακόμη και απαντήσεις) από παντού, μέχρι και από τον Ντόναλντ Τραμπ. Θεώρησε «άκαιρη» την ερώτηση περί αμβλώσεων, όπως ξεφωνίζει «fake news» ο ανεκδιήγητος πρόεδρος των ΗΠΑ σε ερωτήσεις που δεν ξέρει ή δεν μπορεί να απαντήσει.
Αλλά πάλι αν ένας «ακραία εγωλάτρης, επικίνδυνα τυχοδιώκτης, εφιαλτικά απαίδευτος, τερατωδώς ανιστόρητος» (Παντελής Μπουκάλας, «Καθημερινή» 20.1.2026) έγινε πλανητάρχης, γιατί να μην ελπίζει κάθε πρόσωπο που, για διάφορους λόγους, τυφλώνεται από τα φώτα της δημοσιότητας;
