Ακρογωνιαίος λίθος της πολιτικής μας παράδοσης είναι ότι η ελευθερία εξαρτάται από τη φρόνηση του πολίτη, τη διακυβέρνηση που στηρίζεται στον νόμο και στη διαφύλαξη της συνταγματικής τάξης. Η ελευθερία, που είναι προϋπόθεση της ευδαιμονίας, δεν κατακτάται ατομικά, αλλά είναι προϊόν συλλογικής εθνικής προσπάθειας. Μιας προσπάθειας που η Ιστορία μάς έχει διδάξει ότι στην περιοχή της Μεσογείου ανέκαθεν διασφαλίζεται και με την ισχυρή δυνατότητα αποτροπής.
Με αρετή, τόλμη και ευθύνη πορευόμαστε στο δεύτερο τέταρτο του 21ου αιώνα, αναγνωρίζοντας ότι εθνικό είναι το αληθές και αληθές αυτό που αντιστοιχεί στην πραγματικότητα.
Μια χώρα που δεν έχει αμυντική αυτονομία και ισχύ δεν μπορεί να επικαλεστεί το δίκαιο. Και όταν αναφέρομαι σε αμυντική αυτονομία και ισχύ, εννοώ κάτι πολύ περισσότερο από τις Ενοπλες Δυνάμεις. Αναφέρομαι σε ενεργειακή αυτονομία, δυναμική εγχώρια αμυντική βιομηχανία, εθνική επαρκή παραγωγή τροφής και φαρμάκων. Αυτά, μαζί με τις Ενοπλες Δυνάμεις, θωρακίζουν μια χώρα.
Σε όλα τα παραπάνω οφείλουμε να συνυπολογίσουμε και το γεγονός ότι η χώρα μας αντιμετωπίζει υπαρξιακή απειλή. Και αυτό επιβεβαιώνεται από τον κατοχικό στρατό στην Κύπρο, το ενεργό casus belli, το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας».
Το πεδίο αμυντικού ενδιαφέροντος της Ελλάδας διευρύνεται: αφορά πια όχι μόνο τη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, αλλά και τη Μεσόγειο νοτιοδυτικά της Κρήτης και της Πελοποννήσου, περιοχές που δεν μας απασχολούσαν έντονα μέχρι πρόσφατα. Παράλληλα, οι κάθετοι αγωγοί ενέργειας και η τουρκική διείσδυση στα Βαλκάνια βάζουν νέα δεδομένα στο τραπέζι.
Αν δεν θέλουμε να είναι άλλος ο χωροφύλακας της περιοχής, οφείλουμε να μπορούμε να αναλάβουμε το βάρος της ιστορικής μας ευθύνης.
Μετά το 1922 η Ελλάδα έχει συμβιβαστεί με μια αντίληψη συρρίκνωσης του πεδίου ενδιαφέροντός της. Σήμερα η Ιστορία μάς καλεί να γυρίσουμε σελίδα. Και στα ανιστόρητα περί «Γαλάζιας Πατρίδας» απαντάμε με την αλήθεια ότι η Μεσόγειος υπήρξε ανέκαθεν μια ελληνική θάλασσα, όχι όμως πολέμου, αλλά πολιτισμού και εμπορίου.
Το πεδίο αμυντικού ενδιαφέροντος της Ελλάδας διευρύνεται: αφορά πια όχι μόνο τη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, αλλά και τη Μεσόγειο νοτιοδυτικά της Κρήτης και της Πελοποννήσου.
Αυτή ακριβώς η ιστορική μας κληρονομιά επιβάλλει, ως κατηγορική προστακτική, το καθήκον να φανούμε αντάξιοι των προγόνων μας. Ο ελληνισμός πάει μπροστά στηριζόμενος σε μια απλή αρχή: αρνούμαστε να παραδώσουμε στους επόμενους λιγότερα από όσα παραλάβαμε από τους προηγούμενους.
Αυτή η αρχή συνιστά την ταυτότητά μας. Η πίστη στα ιερά και στα όσια, ο πατριωτισμός, η αυταπάρνηση, η ακεραιότητα, η προσήλωση στο έθνος, η αυτοθυσία και το δίκιο είναι τα δομικά στοιχεία τού είναι μας. Ο Σεφέρης στέκεται στη φράση του Μακρυγιάννη: «Θα χαθούμε γιατί αδικήσαμε». Αλλά δεν πρέπει να επιτρέψουμε ούτε να αδικηθούμε. Γιατί και τότε θα χαθούμε.
Οι ισχυρές Ενοπλες Δυνάμεις είναι όρος επιβίωσης για την Ελλάδα. Γιατί σε κάθε μεγάλη πρόκληση, το πρώτο κρίσιμο χρονικό διάστημα, θα είμαστε μόνοι μας. Αλλά και γιατί οι σύγχρονες συμμαχίες στηρίζονται σε κάτι απλό και απτό: πώς μπορείς εσύ να βοηθήσεις τον σύμμαχό σου στην ανάγκη του. Συνεπώς, χωρίς ισχυρές Ενοπλες Δυνάμεις δεν έχουμε συμμάχους.
Υπηρετούμε ως κυβέρνηση με συνέπεια αυτή τη στρατηγική: την «Ατζέντα 2030». Από τις φρεγάτες μέχρι τα Rafale και τη δρομολόγηση απόκτησης F-35. Και από την ενσωμάτωση στον οργανισμό των Ενόπλων Δυνάμεων ενός οικοσυστήματος έρευνας και καινοτομίας έως την επένδυση στην αμυντική βιομηχανία. Η χώρα μας δυναμώνει το γεωστρατηγικό της αποτύπωμα.
Και το αποτύπωμα γίνεται εντονότερο μετά την ψήφιση του ν/σ για τον Χάρτη Μετάβασης των Ενόπλων Δυνάμεων στη Νέα Εποχή. Ενα ν/σ που ασχολείται με τον πολυτιμότερο πόρο των Ενόπλων Δυνάμεών μας: το ανθρώπινο δυναμικό. Προχωρώντας σε μια συνολική, ριζοσπαστική αναδιοργάνωση των Ενόπλων Δυνάμεων, οι οποίες οφείλουν και μπορούν να δείξουν τον δρόμο για ένα ευφυές κράτος. Η αίσθηση καθήκοντος και αυταπάρνησης των στελεχών τους μας έφερε έως εδώ και θα μας πάει και παρακάτω.
Δεν μπορούμε να είμαστε ένα μεγάλο κράτος, σε αριθμούς. Αλλά μπορούμε και οφείλουμε να είμαστε ένα ευφυές και αποτελεσματικό κράτος, αντάξιο να υπηρετήσει ένα μεγάλο έθνος. Γιατί μεγάλο έθνος είμαστε.
*Ο κ. Γιάννης Οικονόμου είναι βουλευτής Φθιώτιδος, πρώην υπουργός.
