Δεν είναι ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ μια τερατογένεση του αμερικανικού πολιτικού συστήματος, όπως συχνά πιστεύουν όσοι εξιδανίκευσαν τις Ηνωμένες Πολιτείες μετά τους δύο ολέθριους πολέμους του 20ού αιώνα. Απλώς ενσωματώνει τα γονίδια δύο παλαιότερων προέδρων αυτής της μεγάλης χώρας, με τους οποίους δεν είναι τόσο εξοικειωμένη η Ευρώπη, διότι απλούστατα δεν είχαν άμεσα εμπλακεί στις υποθέσεις της Γηραιάς Ηπείρου μας.
Ο κ. Τραμπ βεβαίως δεν έκρυψε ποτέ τις προτιμήσεις του. Και όταν στις 20 Ιανουαρίου 2017 ανάρτησε στο Οβάλ Γραφείο την προσωπογραφία του 7ου προέδρου των ΗΠΑ Αντριου Τζάκσον (1829-1837), πολλοί απόρησαν και κάποιοι σκανδαλίστηκαν. Δεν είναι λίγα τα σημεία όπου οι δύο πρόεδροι ταυτίζονται, έγραφε πρόσφατα ο καθηγητής της Αμερικανικής Ιστορίας το Πανεπιστήμιο του Τορίνο, Μορίτσιο Βελσάνια: «Ως άτομο και ως ηγέτης ο πρόεδρος Τραμπ συμπεριφέρεται με θρασύτητα, είναι συγκρουσιακός, υπερανδροπρεπής, βρυχώμενος ενίοτε ως λέων, κάτι που χαρακτήριζε και τον έβδομο πρόεδρο των ΗΠΑ. Πέραν τούτου, ο Τζάκσον ώθησε την εκτελεστική εξουσία στα άκρα, όπως επιχειρεί στις μέρες μας ο Τραμπ».
Ισως να έχει κάποιο δίκαιο ο Ιταλός καθηγητής. Το βέβαιο είναι ότι και οι δύο πρόεδροι έχουν απόλυτη συναίσθηση πως «δεν ανήκουν στην ελίτ της Ουάσιγκτον και αντιμετωπίζονταν από το αμερικανικό κατεστημένο ως παρείσακτοι εισβολείς».
Ο 25ος πρόεδρος των ΗΠΑ Ουίλιαμ ΜακΚίνλεϊ (1897-1901) είναι το δεύτερο πρότυπο που τον εμπνέει κατά τις εκτιμήσεις κάποιων νεότερων αναλυτών, όπως ο Γκόρντον Σάντερς, ο οποίος ειδικεύεται σε θέματα των σκανδιναβικών χωρών.
Ο ΜακΚίνλεϊ, που ηγήθηκε του Ισπανοαμερικανικού Πολέμου στα τέλη του 19ου αι., επέτυχε να επεκτείνει το γεωγραφικά όρια των ΗΠΑ με την ενσωμάτωση της Χαβάης, του Πουέρτο Ρίκο, της νήσου Γκουάμ των Φιλιππίνων Νήσων και της Αμερικανικής Σαμόα. Στις μέρες μας ο κ. Τραμπ ζητεί να αποσπάσει με εξαγορά ή στρατιωτική επέμβαση τη Γροιλανδία από τη Δανία και την Ευρώπη.
Ενδιαφέρον είναι ότι όταν οι μουσουλμάνοι των Φιλιππίνων Νήσων αντέδρασαν στην παρουσία των Αμερικανών στις νήσους τους, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Τζον Χέι έδωσε εντολή στον πρέσβη της Ουάσιγκτον στην Κωνσταντινούπολη να ζητήσει την παρέμβαση του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίντ με την ιδιότητά του ως χαλίφη, για να αποτραπούν συγκρούσεις.
Ο Αμπντούλ Χαμίντ ανταποκρίθηκε στο αίτημα της Ουάσιγκτον και η έκκλησή του έγινε δεκτή από τους μουσουλμάνους των Φιλιππίνων. Ο πρόεδρος ΜακΚινλεϊ με ευχαριστήρια επιστολή του χαρακτήριζε «σωτήρια» την παρέμβαση του χαλίφη σουλτάνου.
Δεν κάνει τίποτε ασύνηθες ο κ. Τραμπ από τους προαναφερθέντες δύο προκατόχους του. Στα 250 χρόνια της ιστορίας τους, οι Ηνωμένες Πολιτείες εξακολουθούν να είναι χώρα διεκδικητική – ενίοτε ακραία όπως σήμερα. Είναι ένδειξη νεότητος αυτό, δυσάρεστη ασφαλώς για τη γηράσκουσα Ευρώπη.
