Ευρωπαϊκές χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ στέλνουν στρατιώτες στη Γροιλανδία για να συμμετάσχουν σε κοινή άσκηση και να στείλουν μήνυμα πως προτίθενται να υπερασπιστούν την ημιαυτόνομη περιοχή του βασιλείου της Δανίας. Οι πιο «προσεκτικές» απ’ αυτές (κυρίως η Γερμανία) ισχυρίζονται πως απαντούν στον κίνδυνο που προκαλεί η δραστηριότητα της Ρωσίας και της Κίνας στην Αρκτική. Ολοι όμως γνωρίζουμε ότι παραλήπτης του μηνύματος είναι οι ΗΠΑ, καθώς ο Ντόναλντ Τραμπ επιμένει ότι θα κατακτήσει τη Γροιλανδία, «είτε με τον μαλακό είτε με τον σκληρό τρόπο». Οπως δήλωσε η υπουργός αρμόδια για τις Ενοπλες Δυνάμεις της Γαλλίας, Αλίς Ριφό, «όταν οι χώρες-μέλη της Ευρώπης πραγματοποιούν στρατιωτική άσκηση, αυτό είναι ένα μήνυμα, ένα μήνυμα αποφασιστικότητας προς ολόκληρο τον κόσμο». Μετά την απειλή για τη χρήση στρατιωτικών μέσων, ο Τραμπ προχθές εξέφρασε τη σκέψη να επιβάλει (πρόσθετους) δασμούς σε όσες χώρες δεν συμφωνούν με την κατάκτηση της Γροιλανδίας από τις ΗΠΑ. Ετσι, η ισχυρότερη στρατιωτική συμμαχία απειλείται από την εμμονή ενός ανθρώπου να κατακτήσει έδαφος μιας συμμάχου χωρίς να υπάρχει κάποιος ουσιαστικός λόγος, καθώς η Γροιλανδία και η Δανία δηλώνουν πρόθυμες να συνεργαστούν με τις ΗΠΑ. Η κατάσταση αυτή θα ήταν αδιανόητη αν δεν ήταν τόσο προβλέψιμη – και λόγω της ιδιαιτερότητας Τραμπ και λόγω της μακρόχρονης αδυναμίας του ΝΑΤΟ να επιβάλλει κανόνες για τη λύση διαφορών μεταξύ χωρών-μελών, όπως δείχνει η συμπεριφορά της Τουρκίας εναντίον της Ελλάδας.
Οι μόνοι ουσιαστικοί παραλήπτες της κίνησης των Ευρωπαίων με τη στρατιωτική άσκηση είναι οι Αμερικανοί πολιτικοί που δεν είναι υποχείρια του Τραμπ και, κυρίως, οι Αμερικανοί πολίτες.
Η αποστολή δυνάμεων στη Γροιλανδία από τη Γαλλία, τη Γερμανία, τη Νορβηγία, τη Σουηδία, τη Φινλανδία, τη Βρετανία και την Ολλανδία είναι συμβολική. Ο αριθμός των στρατιωτών είναι μικρός – εξάλλου, όσοι και αν ήταν θα αδυνατούσαν να αποτρέψουν στρατιωτική επιχείρηση των ΗΠΑ. Σε ποιον ακριβώς απευθύνεται το μήνυμα των Ευρωπαίων, τότε; Η Γαλλίδα υπουργός επισήμανε σοβαρή πτυχή της υπόθεσης, λέγοντας: «Οταν στέλνεις ένα μήνυμα για την πρόθεσή σου να υπερασπισθείς την κυριαρχία σου, το στέλνεις σε όλο τον κόσμο και το στέλνεις επίσης στον εαυτό σου». Η Ευρώπη, με άλλα λόγια, δεν έχει την πολυτέλεια να ενδώσει στις ορέξεις του Τραμπ. Είναι αναγκασμένη να απαντήσει, όχι μόνο για να αποφύγει την ταπείνωση της αδράνειας, αλλά και για να δείξει σε αντιπάλους, όπως η Ρωσία, ότι θα απαντήσει σε προκλήσεις. Πάντως, η Ρωσία και η Κίνα δεν χρειάζονται υπενθύμιση πως οι χώρες του ΝΑΤΟ θα συντρέξουν στη βοήθεια όποιας συμμάχου δεχθεί επίθεση, καθώς αυτό ισχύει απ’ όταν διαμορφώθηκε το διεθνές σύστημα διακυβέρνησης μετά το 1945. Το μήνυμα, πάντως, δεν απευθύνεται τόσο στον Τραμπ και στους συμβούλους του, αφού όλοι αντιλαμβάνονται πια τις μαφιόζικες μεθόδους του προέδρου, όπως δηλώνει η απειλή περί «μαλακού» και «σκληρού» τρόπου απόκτησης της Γροιλανδίας, και απέδειξε η επιχείρηση κατά της Βενεζουέλας. Ετσι, οι μόνοι ουσιαστικοί παραλήπτες της κίνησης των Ευρωπαίων είναι οι Αμερικανοί πολιτικοί που δεν είναι υποχείρια του Τραμπ και, κυρίως, οι Αμερικανοί πολίτες, εκ των οποίων μόλις το 17% συμφωνεί με την προσπάθεια του προέδρου τους να αποκτήσει τη Γροιλανδία (σύμφωνα με δημοσκόπηση Reuters/Ipsos). Η παρουσία στρατιωτών από συμμαχικές χώρες υπογραμμίζει πως το ΝΑΤΟ δεν θα άντεχε μια στρατιωτική επιχείρηση των ΗΠΑ. Αυτό σίγουρα δεν θα το ήθελαν πολλοί στις ΗΠΑ. Κάποια στιγμή οι Αμερικανοί πολιτικοί, δικαστές και στρατιωτικοί θα πρέπει να λάβουν υπ’ όψιν την κρίση της Ιστορίας για τις σημερινές πράξεις τους και –το κυριότερο– για την ολέθρια απραξία τους απέναντι στον Τραμπ. Ουδείς θα μπορεί να ισχυριστεί πως δεν γνώριζε πού πήγαιναν τα πράγματα.
