Οφείλω να εκφράσω τα συγχαρητήριά μου σε όποιους αποφάσισαν να βαπτίσουν «Κίμων» την πρώτη από τις τέσσερις Μπελαρά που θα εμπλουτίσουν τον στόλο μας. Ηταν μεγάλος στρατηγός ο Κίμων, ο γιος του Μιλτιάδη του νικητή του Μαραθώνα, και ο άνθρωπος που έδιωξε οριστικά τον περσικό στόλο από το Αιγαίο. Μετά τον Ευρυμέδοντα, που οδήγησε τους Ελληνες σε δύο νίκες την ίδια ημέρα, μία στην ξηρά και μία στη θάλασσα. Στην πραγματικότητα υπήρξε ο ιδρυτής της Δηλιακής Συμμαχίας που μεταλλάχθηκε σε Αθηναϊκή. Αυτός υποτίθεται πως μετέφερε τα οστά του Θησέα από τη Σκύρο στον ναό του Ηφαίστου στην Αθήνα, που έκτοτε ονομάζεται και Θησείο. Αυτός έχτισε το νότιο τείχος της Ακρόπολης. Πλούσιος αριστοκράτης, είχε ανοίξει το σπίτι του και πρόσφερε συσσίτια στους άπορους συμπολίτες του. Του άρεσε, λέει, το ποτό και οι αντίπαλοί του τον κατηγόρησαν ότι διατηρούσε ερωτικές σχέσεις με την αδελφή του. Δεν νομίζω πάντως πως αυτά τα δύο ελαττώματα του χαρακτήρα του μπορούν να επηρεάσουν το αξιόμαχο της φρεγάτας. Αξιόμαχο που όλοι ευχόμαστε να μη χρειαστεί να το αποδείξει. Μας φτάνει που την έχουμε και τη χαιρόμαστε. Προς το παρόν πάντως οφείλουμε να της αναγνωρίσουμε ότι μας έβγαλε, έστω και για λίγες ώρες, από την πλήξη των τρακτέρ. Αν μη τι άλλο θυμηθήκαμε ότι η ζωή στη χώρα μας δεν αποτελείται μόνον από τρακτέρ παρκαρισμένα στις εθνικές οδούς. Η αλήθεια είναι ότι το παρακάναμε λίγο, αλλά, εδώ που τα λέμε, τι Ελληνες θα ήμασταν αν δεν το παρακάναμε. Πόση ώρα μάς έδειχνε η κρατική τηλεόραση τον «Κίμωνα» να πλέει στα νερά του Σαρωνικού; Κάνα δίωρο περίπου. Κι αυτός, αδιαφορώντας για την προσμονή του κοινού, συνέχισε να πλέει, ευτυχώς, χωρίς απρόοπτα. Σαν πλάνο από ταινία του Αγγελόπουλου.
Ηταν βέβαια και ο «Αβέρωφ» και η τριήρης «Ολυμπία» που συνόδευσαν για λίγο τον «Κίμωνα» και συμβόλιζαν τις διάφορες ιστορικές περιόδους του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού. Εν πάση περιπτώσει υποδεχθήκαμε τον «Κίμωνα» με τιμές αρχηγού κράτους, όπως το «ανέσπερον φως» το Πάσχα. Εν κατακλείδι: Και βέβαια είναι σημαντική η απόκτηση των τεσσάρων φρεγατών για την αμυντική αξιοπιστία και την ασφάλεια της χώρας. Μία λεπτομέρεια μόνον: Η ασφάλεια των συνόρων είναι προϋπόθεση για τη λειτουργία της δημιουργικότητας της κοινωνίας. Οπως είναι προϋπόθεση και η παιδεία, η δημόσια υγεία και η δημόσια τάξη. Μόνον αν εξασφαλίσουμε τη δημιουργικότητα σε αυτούς τους τομείς θα αποσβέσουμε την πραγματική αξία του «Κίμωνα» και τον εκσυγχρονισμό των εξοπλισμών μας. Και δεν είναι μόνον θέμα που μας επιβάλλουν οι περιορισμοί των προϋπολογισμών. Είναι και θέμα που μας επιβάλλουν οι ψυχολογικοί μας περιορισμοί. Οι αναστολές μιας κοινωνίας που έχει ξεχάσει να απαιτεί κάτι καλύτερο από τον εαυτό της. Ο Κίμων ως φρεγάτα μάς λέει ότι μπορούμε να περιμένουμε κάτι περισσότερο.
