Το «πολιτικό» 5 επιστρέφει. Πρόκειται για το αίτημα του φοιτητικού κινήματος στα τέλη της δεκαετίας του ’70, που υιοθετήθηκε μαζικά και ικανοποιήθηκε στη δεκαετία του ’80, ώστε όλοι οι φοιτητές να έχουν ελάχιστο βαθμό το 5, ανεξάρτητα από την επίδοσή τους στην εξέταση κάθε μαθήματος. Ηταν τα χρόνια της αλλαγής σελίδας στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, με τη διόγκωση και ενίσχυση του ρόλου των φοιτητικών παρατάξεων. Φυσικά, στην πράξη δεν ικανοποιήθηκε ποτέ πλήρως, αλλά με την πάροδο των ετών «ορθολογικοποιήθηκε», με δεδομένο ότι οι πανεπιστημιακοί έδειχναν επιείκεια στους φοιτητές ύστερα από κάμποσες αποτυχημένες προσπάθειές τους στις εξετάσεις.
Λίγο παραπάνω από τέσσερις δεκαετίες μετά, μια παράπλευρη συνέπεια του μέτρου της διαγραφής των φοιτητών που ξεπερνούν τον προβλεπόμενο χρόνο ολοκλήρωσης των σπουδών τους, είναι οι πιέσεις στους καθηγητές για το… «πολιτικό» 5 σε όσους κινδυνεύουν να διαγραφούν.
Το παραδέχονται πανεπιστημιακοί και το προβάλλουν ως ένα ακόμη επιχείρημα για το πόσο ανώφελες και καταχρηστικές είναι οι διαγραφές των «αιώνιων» φοιτητών, οι οποίες έγιναν με την έναρξη της νέας χρονιάς. Ή θέλουν να πουλήσουν πνεύμα ή έχουν ξεμείνει από επιχειρήματα. Και αυτό διότι ο νόμος προβλέπει μέριμνα εάν κάποιος φοιτητής έχει καθυστερήσει τις σπουδές του επειδή έχει αποτύχει σε κάποια μαθήματα.
Βέβαια, το «πολιτικό» 5 εκθέτει τους ίδιους τους πανεπιστημιακούς και την ολιγωρία τους να λάβουν μέτρα υπέρ των φοιτητών τους κατά τη διάρκεια των σπουδών. Ενδεικτικά, η Εθνική Αρχή Ανώτατης Εκπαίδευσης συστήνει τη συστηματική παρακολούθηση των επιδόσεων των φοιτητών, την ιχνηλάτηση των λόγων καθυστέρησης, την ουσιαστική λειτουργία των υπηρεσιών του ακαδημαϊκού συμβούλου σε συνδυασμό με τη συμβουλευτική σταδιοδρομίας.
Ας μην παραβλέπουμε επίσης τους καθηγητές με σταθερά υψηλά ποσοστά αποτυχίας –έως και 60%-70%– στο μάθημά τους. Τι κάνουν για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα, εκτός από την αφ’ υψηλού κριτική στο χαμηλό επίπεδο των φοιτητών από την υποχρεωτική εκπαίδευση;
Η υποστελέχωση των ΑΕΙ, σε συνδυασμό με τον μεγάλο αριθμό φοιτητών είναι πρόβλημα και άρα δίκαιες οι διαμαρτυρίες των πανεπιστημιακών προς το υπουργείο Παιδείας. Αλλά ας μην επιχειρούν να αποπροσανατολίσουν, όταν το μπαλάκι των ευθυνών περνάει στο δικό τους πεδίο.
