Οταν βρεθείς αντιμέτωπος με αρκούδα πάνω σε γέφυρα, να την αποκαλείς «θείο» έως ότου φθάσεις στην άλλη μεριά, λέει ένα τουρκικό γνωμικό που αναλυτές στη γείτονα ανακαλούν συχνά αυτό τον καιρό. Η μεγάλη αρκούδα είναι ο Ντόναλντ Τραμπ και ο Ερντογάν τού δείχνει όλο τον απαιτούμενο σεβασμό, καθώς γνωρίζει ότι ο «φίλος» στον Λευκό Οίκο μπορεί ή να τον βοηθήσει πέρα από τα πιο αδηφάγα όνειρά του ή να τον καταστρέψει.
Ουδείς γνωρίζει εάν ο Τραμπ θα προχωρήσει προς τη διάλυση του ΝΑΤΟ ή εάν θα επιδιώξει να το χρησιμοποιεί για δικούς του σκοπούς.
Το πότε ο Ερντογάν θα πιστέψει ότι ξεπέρασε το εμπόδιο θα κριθεί από την έκβαση της εμπλοκής της Τουρκίας σε μια ολοένα πιο πολύπλοκη πλεκτάνη συγκρούσεων και συμμαχιών. Για την Ελλάδα και την Κύπρο πολλά εξαρτώνται από το πώς θα εξελιχθεί η σχέση της Τουρκίας με τον «θείο» και πώς θα κινηθεί ο Ερντογάν όταν αισθανθεί πιο σίγουρος για τη σχέση του με την «αρκούδα».
Η ανατροπή του Μαδούρο και η αβεβαιότητα στη Βενεζουέλα, η εξέγερση στο Ιράν, το κουρδικό ζήτημα, η αιματοχυσία στη Συρία, η κλιμακούμενη αντιπαλότητα με το Ισραήλ περιπλέκουν μια ήδη δύσκολη κατάσταση. Ο ισχυρισμός του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών Χακάν Φιντάν για το Ιράν –ότι το Ισραήλ υποκινεί τους εξεγερμένους– δείχνει την αμηχανία της Αγκυρας στο ενδεχόμενο αλλαγής του περιφερειακού status quo. Ισως γι’ αυτό φαίνεται να μελετάει αμυντική συμμαχία με τη Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν (το οποίο διαθέτει πυρηνικά όπλα). Είναι σαφής ο εκνευρισμός που προκαλεί η συμμαχία Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ με την τυπική στήριξη των ΗΠΑ, όμως, συμμαχία με τη Σ. Αραβία και το Πακιστάν θα προκαλούσε ριζική ανατροπή στην τουρκική πολιτική και διπλωματία, καθώς «συγκολλητική ουσία» της Τουρκίας είναι η συμμετοχή της στο ΝΑΤΟ. Συμμαχία με τη Σ. Αραβία και το Πακιστάν θα μπορούσε να εμπλέξει τους Τούρκους σε συγκρούσεις που δεν αφορούν το ΝΑΤΟ (ίσως και με αντίπαλο τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα), δοκιμάζοντας ή το άρθρο 5 (τη δέσμευση αλληλοβοήθειας) ή τη συμμετοχή της Τουρκίας στη Δυτική Συμμαχία. Ουδείς γνωρίζει εάν ο Τραμπ θα προχωρήσει προς τη διάλυση του ΝΑΤΟ ή εάν θα επιδιώξει να το χρησιμοποιεί για δικούς του σκοπούς. Συνεπώς, ούτε ο ρόλος της Τουρκίας σε σχέση με το ΝΑΤΟ (είτε παραμείνει μέλος είτε όχι) είναι σαφής. Πιο άμεσοι, όμως, είναι οι κίνδυνοι που προκαλεί η απώλεια χρυσού, εμπορίου και επιρροής με τις ανατροπές στη Βενεζουέλα και στο Ιράν, ενώ η εμπλοκή του Ισραήλ στη Σομαλία/Σομαλιλάνδη δείχνει πως η Τουρκία δεν έχει το ελεύθερο ούτε εκεί. Εάν η Ρωσία χάσει το Ιράν ως προμηθευτή πολεμικού υλικού, πιθανώς η Τουρκία να αναγκαστεί να επιλέξει αν θα συνεχίσει να λέει και τον Πούτιν «θείο» ή αν θα χάσει και απ’ εκεί τις ροές μαύρου χρήματος και άλλων «υπηρεσιών», που στήριξαν τόσο πολύ τον Ερντογάν.
