Ζούμε στην εποχή που ο ισχυρότερος άνθρωπος στη Γη, πρόεδρος της μεγαλύτερης στρατιωτικής και οικονομικής δύναμης στην Ιστορία, δηλώνει ότι γι’ αυτόν δεν ισχύει το διεθνές δίκαιο, ότι μοναδικό κριτήριό του είναι «η δική μου ηθική». Την ίδια στιγμή που αυτός υπονομεύει προσπάθειες χιλιάδων χρόνων της ανθρωπότητας να διαμορφώσει νόμους και κανόνες που στοχεύουν στην ομαλή συμβίωση, εξελίσσεται ραγδαία η τεχνητή νοημοσύνη (Τ.Ν.), η οποία και αυτή –όπως η κατάργηση των νόμων– έχει τη δύναμη να καταστρέψει την ανθρωπότητα.
Σαν να μην έφτανε η επικίνδυνη συνύπαρξη Τραμπ – τεχνητής νοημοσύνης, ο Αμερικανός πρόεδρος εμποδίζει την επιβολή ελέγχων στην Τ.Ν. που θα μπορούσαν να αποτρέψουν επικίνδυνες εξελίξεις. Ζούμε την απελευθέρωση του κτήνους μέσα στον άνθρωπο, ενώ επισπεύδεται η ανάδυση μιας τεχνητής ευφυΐας που ουδείς γνωρίζει πώς θα συμπεριφερθεί όταν ξεπεράσει αυτή των ανθρώπων. Βλέποντας πώς εξελίσσεται η ανθρωπότητα, πώς πέτυχε ο Τραμπ να επανέλθει στην εξουσία ενώ οι Αμερικανοί ψηφοφόροι γνώριζαν ποιος είναι, δεν αποκλείεται οι μηχανές να έχουν ήδη ξεπεράσει τους ανθρώπους σε ευφυΐα. (Συχνά αναρωτιέμαι τι θα έκανε διαφορετικά μια κακόβουλη Τ.Ν. απ’ όσα εξελίσσονται ήδη –χωρίς την παρέμβασή της– εντός ΗΠΑ και στον υπόλοιπο κόσμο, τον τελευταίο χρόνο.)
Το διεθνές σύστημα δικαίου και διακυβέρνησης που οι ΗΠΑ πρωτοστάτησαν να δημιουργηθεί μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο καταρρέει, λόγω μιας συλλογικής έλλειψης νοημοσύνης, λόγω ενός αχαλίνωτου ανθρώπου.
Η πρώτη προσπάθεια –που γνωρίζουμε– για τη διαμόρφωση μιας κοινωνίας που ρυθμίζεται από νόμους χρονολογείται γύρω στο 1700 π.Χ. Ο Κώδικας του Χαμουραμπί, όπως αποτυπώθηκε σε στήλη από μαύρο βασάλτη που βρέθηκε στο έδαφος του σημερινού Ιράν, περιέχει 282 νόμους, οι οποίοι είναι ακριβείς και αυστηροί. Δεν είναι γνωστό εάν ο βασιλιάς θεωρούσε πως ο ίδιος δεσμευόταν από τους νόμους, όμως η πράξη της καταγραφής δείχνει ότι πίστευε πως έπρεπε να είναι γνωστοί στους υπηκόους του. Οι νόμοι μπορεί να ήταν σκληροί (π.χ. όποιος κατηγορήσει κάποιον αλλά δεν μπορεί να αποδείξει τις κατηγορίες, θανατώνεται), όμως αυτοί ρύθμιζαν την κοινωνία, όχι τα κέφια του βασιλιά της Βαβυλώνας κατά περίπτωση. Ο Τραμπ, από την άλλη, όταν ρωτήθηκε από δημοσιογράφους των New York Times εάν υπάρχουν όρια στην ισχύ του, απάντησε: «Ναι, μόνο ένα πράγμα. Η δική μου ηθική. Το δικό μου μυαλό. Είναι το μόνο που μπορεί να με σταματήσει». Και συμπλήρωσε: «Δεν χρειάζομαι το διεθνές δίκαιο». Οταν πιέστηκε να απαντήσει εάν πιστεύει πως η κυβέρνησή του πρέπει να τηρεί το διεθνές δίκαιο, είπε «Ναι» – αλλά ξεκαθάρισε πως αυτός θα κρίνει ποιοι νόμοι ισχύουν για τις ΗΠΑ. «Εξαρτάται από το πώς ορίζεις το διεθνές δίκαιο», είπε.
Ο Τραμπ διαμορφώνει έναν κόσμο όπου η εθνική ισχύς και όχι οι νόμοι, οι συνθήκες και οι κανόνες κρίνουν τις εξελίξεις. Και όταν μιλάμε για εθνική ισχύ, μιλάμε για την ισχύ του Τραμπ, ο οποίος θεωρεί πως ο ίδιος δεν υπόκειται σε κανένα νόμο ή κανόνα, ούτε εντός ούτε εκτός ΗΠΑ. Η Τ.Ν. είναι απαραίτητο στοιχείο αυτής της παντοδυναμίας. «Οποιος κερδίσει τον πόλεμο της τεχνητής νοημοσύνης θα είναι ο πραγματικός ηγέτης του κόσμου», δήλωσε στην ίδια συνέντευξη. Γι’ αυτό, πριν από ένα μήνα εξέδωσε προεδρικό διάταγμα που εμποδίζει τις πολιτείες των ΗΠΑ να θέτουν περιορισμούς στην Τ.Ν. και θέσπισε ειδική ομάδα του υπουργείου Δικαιοσύνης να εξασφαλίσει αυτή την «ελευθερία» των εταιρειών που την αναπτύσσουν.
Το διεθνές σύστημα δικαίου και διακυβέρνησης που οι ΗΠΑ πρωτοστάτησαν να δημιουργηθεί μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, που μετά τη μεγαλύτερη σφαγή όλων των εποχών οδήγησε σε πρωτοφανή πρόοδο και πλούτο για την ανθρωπότητα, καταρρέει. Λόγω μιας συλλογικής έλλειψης νοημοσύνης, λόγω ενός αχαλίνωτου ανθρώπου.
