Το θέμα δεν είναι αν κάποιος δοκίμασε να πάρει ecstasy ή οτιδήποτε άλλο στα νιάτα του. Το θέμα είναι ότι αυτός ο κάποιος το αποκαλύπτει δημόσια και όσο πιο φωναχτά μπορεί και μάλιστα το παρουσιάζει ως «εκπληκτική εμπειρία». Χόρευε, λέει, επί δεκάξι ώρες –φαντάζομαι το θέαμα– αλλά μετά αισθανόταν χάλια, είχε φοβερό πονοκέφαλο και γι’ αυτό δεν ξαναδοκίμασε. Το θέμα είναι δηλαδή ότι παρουσιάζει την κατανάλωση του συγκεκριμένου παραισθησιογόνου ως ένα από τα κατορθώματα της ζωής του. Με την ίδια αυταρέσκεια και την ίδια αυτοπεποίθηση που έπαιζε στα ζάρια τις τύχες της χώρας όταν ήταν υπουργός Οικονομικών. Σαν βετεράνος που θυμάται τα κατορθώματά του στα νιάτα του. Το προβάλλει, δε, ως εκδήλωση ειλικρίνειας απέναντι στην υποκρισία όσων τον κατηγορούν ότι έτσι παρακινεί ενδεχομένως τους νέους για να τον μιμηθούν. Κοινώς μια θαρραλέα πράξη που ο ίδιος, αντίθετα με άλλους, δεν φοβάται να αποκαλύψει. Δεν ξέρω γιατί χρειάζεται θάρρος για να δοκιμάσει κάποιος ecstasy. Περιέργεια; Μπορεί. Μιμητισμός; Μπορεί. Διάθεση να προκαλέσεις; Μπορεί. Απελπισία; Μπορεί. Το θάρρος πάντως δεν μπορώ να το εντοπίσω. Οσο θάρρος χρειάζεται να βγεις γυμνός μέρα μεσημέρι στην πλατεία Συντάγματος – ελπίζω να μην του βάζω ιδέες του πάνσοφου. Δεν με ενδιαφέρει η ποινική πλευρά της υπόθεσης, η παραβίαση της απαγόρευσης προβολής απαγορευμένων ουσιών που μπορούν να προκαλέσουν ανήκεστες βλάβες κυρίως στις πιο ευαίσθητες ομάδες του πληθυσμού. Υπάρχουν άλλοι, αρμοδιότεροι εμού, για να ασχοληθούν με το θέμα. Εκείνο που θεωρώ σημαντικότερο στην υπόθεση είναι η πορνογραφική της πλευρά. Η μετατροπή της προσωπικής ζωής σε δημόσιο θέαμα, και μάλιστα στις πιο απόκρυφες στιγμές της. Η περιγραφή μιας κρίσης δυσκοιλιότητας στην τηλεόραση δηλώνει ειλικρίνεια. Τι προσφέρει στον δημόσιο βίο είναι άλλο θέμα.
Υπάρχει βέβαια και η πολιτική. Ο κ. Κασσελάκης στήριξε την πρόσκαιρη πολιτική του πορεία στην ομοφυλοφιλία του και στη σκυλίτσα του. Αλλοι, όπως η κ. Καρυστιανού, προσπαθούν να μετατρέψουν σε πολιτική γραμμή το καθ’ όλα σεβαστό πένθος τους. Ο κ. Βαρουφάκης, έχοντας περάσει στο καταθλιπτικό περιθώριο, προσπαθεί να υπενθυμίσει την ύπαρξή του σοκάροντας με την προβολή μιας πράξης που θεωρεί ότι κολακεύει τη νεολαία. Κοινώς προσπαθεί να καλλιεργήσει το αίσθημα ενός ηρωισμού σε γενιές που δεν τους δόθηκε η ευκαιρία να τον ζήσουν παρά μόνον μέσα από την πορνογραφική επίδειξη της προσωπικής τους ζωής. Ναι, ο κ. Βαρουφάκης είναι άνθρωπος του καιρού μας. Φοράει τον ναρκισσισμό του σαν καλοραμμένο κοστούμι και παρά την ηλικία του παραμένει ακόμη νέος. Μη σας ξεγελάει το φαλακρό του κεφάλι. Είναι θέμα ύφους. Και έζησε μια γεμάτη ζωή. Μπορεί να μην πολέμησε στην Αλβανία, όμως πήρε ecstasy και χόρεψε για δεκάξι ολόκληρες ώρες. Αλίμονο στους νέους που θα τον πάρουν στα σοβαρά.
