Από αυτόν τον μήνα, Ελλάδα και Βουλγαρία συνδέονται ακόμη περισσότερο, καθώς πλέον τις δύο χώρες ενώνει και το ευρώ. Η διαδικασία ενοποίησης ξεκίνησε το 2007 με την ένταξη της γειτονικής χώρας στην Ε.Ε., στη συνέχεια στη Συνθήκη Σένγκεν και ολοκληρώνεται τις επόμενες μέρες με την καθιέρωση του ευρώ.
Με λίγα λόγια, οι δύο γειτονικές χώρες έχουμε πλέον ενιαίο χώρο, ενιαία αγορά και κοινό νόμισμα. Πρόκειται, αναμφίβολα, για ιστορική στιγμή όχι μόνο για τα Βαλκάνια, αλλά και για το πώς δύο χώρες, δύο λαοί, με βεβαρημένο παρελθόν στις μεταξύ τους σχέσεις, μπορούν να πορευθούν αρμονικά σε κοινό σπίτι, εν προκειμένω αυτό της Ευρωπαϊκής Ενωσης.
Ελληνες και Βούλγαροι πολέμησαν και έχυσαν ποτάμια αίματος –Α΄ και Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, Β΄ Βαλκανικός– με επίδικο τα εδάφη της σημερινής ελληνικής Μακεδονίας και στο πλαίσιο του οράματος του πανσλαβισμού για έξοδο στο Αιγαίο. Τεράστια καχυποψία συσσωρεύθηκε κατά την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου ένθεν κακείθεν της οροσειράς της Ροδόπης και του Μπέλλες, όπου είχαν αναπτυχθεί συστοιχίες πυραύλων: SS-19 στη νότια Βουλγαρία, «Τίμιος Τζον» στη Βόρεια Ελλάδα (Λαγκαδάς, Αργυρούπολη Κιλκίς) που έφεραν πυρηνικές κεφαλές.
Τώρα όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν.
Η Ευρωπαϊκή Ενωση μπορεί να έχει χίλια δυο στραβά και αδυναμίες, αλλά αποδείχθηκε ότι μπορεί, συστεγάζοντας παλιούς εχθρούς, να τους κάνει φίλους και να επιλύουν τις όποιες διαφορές τους με τρόπους ειρηνικούς.
Και είναι το παράδειγμα της Ελλάδας και της Βουλγαρίας που θα πρέπει να ακολουθηθεί και στις υποψήφιες προς ένταξη χώρες των Δυτικών Βαλκανίων, ώστε να βοηθηθούν για να εξαλειφθούν σταδιακά οι προαιώνιες εθνοτικές διενέξεις και συνοριακές διεκδικήσεις που έπνιξαν στο αίμα την περιοχή.
Με την ένταξη στο ευρώ της Βουλγαρίας και αργότερα και της Ρουμανίας –είναι ήδη στη Σένγκεν– διαμορφώνεται μια ενιαία αγορά, που θα λειτουργεί με ευρωπαϊκούς κανόνες, στο τόξο από τη Βόρεια Ελλάδα έως τον Δούναβη και πιο πάνω, στα Καρπάθια. Στο χέρι των τριών είναι να ενδυναμώσουν τη μεταξύ τους συνεργασία. Η Ελλάδα, με τις θάλασσές της, τα λιμάνια, τους κάθετους οδικούς και ενεργειακούς άξονες, έχει εκ της γεωγραφίας και της γεωπολιτικής προνομιακή θέση, σε όλη αυτή την πολυεπίπεδη κινητικότητα.
Βούλγαροι και Ρουμάνοι, κυρίως, κατακλύζουν τις παραλίες και τις αγορές στη Βόρεια Ελλάδα, αγοράζουν σπίτια και μικροεπιχειρήσεις, όχι για να μας «εποικίσουν» αλλά, όπως μου έλεγε χαρακτηριστικά φίλος από τις Σέρρες που παρακολουθεί την από Βορρά κάθοδο, γιατί «ο Βούλγαρος θέλει θάλασσα».
Πάντα την ήθελε ιστορικά, αλλά τώρα έχει τη δυνατότητα να τη χαίρεται δίχως όπλα και στρατό, παρά μόνον με το ευρώ του, θα προσέθετε κάποιος φιλίστωρ. Και γι’ αυτό είναι καλοδεχούμενος.
